thexessence

Esencja drugiej polowy 2011

2011-07-15T11:50:00.001+01:00

jako, ze druga polowa 2011 szykuje sie dosc mocno pozwole sobie podkreslic to temacikiem nawiazujacym.
szykujemy sie z projektami, ktore mam nadzieje zawladna sercami slowanskiej i nie tylko braci. bada plyty, ziny i inne duperele ale nic co obnizy nasze loty.

TREMORS "Island Songs" EP poszlo do druku. winno byc gotowe na ich sierpniowa trase. jesli nie wiesz co to Tremors radze sprawdzic http://www.tremorshardcore.com bo to solidny napierdol. mam cudowne wrazenie, ze to ma klimat Void roku 2011tego. wspanialy hardcore punk, z pazurem, ktorego brakuje setkom podobnych zesplow. nie moge sie doczekac az to cacko wyplynie na ulice.

INHERIT EP jest skonczone i o ile nie wiem kto bedzie glownym wydawca to wiem, ze The Essence przylozy do tego lape w takiej czy innej formie. 4 kawalki, ktore mocno nawiazuja do thrashu z nowego jorku i lat 90tych. Inspiracje od Mags, przez Leeway i Crumbsuckers do Testament i Nuclear Assault. Czlonkowie Dirty Money, Cold Snap, Lightbringer i JMP.
singiel wychodzi koncem wakacji.

THE ESSENCE only the strong 2011 7"EP. 20 lat temu Victory wydalo plyte, ktora ruszyla moje mlode serce - Even Score, Insight, Confront, Face Value, Meanstreak i Integrity. Kazdy kawalek to tutaj hit. nie ma nic w tej kompilacji slabego bo wszystko od jej projektu, przez grafike do zespolow rozpierdala mnie na plasterki. po dzis dzien jestem swiecie przekonany, ze to doskonaly siedmiocalowy hc skladak.
w holdzie wielkim i nawiazujac do tego ducha wyciagamy na stol prawdziwy topor slowianski - 4 hordy, ktore zgladza Twoje uszy. nowe kawalki nagrywaja Pain Runs Deep, Iron 2 Gold i Desperate Times. swoj debiut bedzie mial tu tez Time Is The Ruler. dolozymy staran, zeby ta plyta miala wyjatkowy charakter.

DESPERATE TIMES przygotowuje amunicje na swoj winylowy debiut. wszystko co teraz od nich slysze to Matt Henderson i One Voice AF. nie nalezy sie spodziewac transexualnych dzwiekow. 7" bedzie wydane w kooperacji z Last Warning Recs.

do konca roku wyjdzie tez The Essence zine. materialy nazbierane ale czasu malo. zbiore wszystko i wypuscimy na rynek obrazoburczy periodyk na miesiacach.
do tego moze beda jakies kolaboracje, projekciki i innego pierdoly, ktore mozliwe, ze nigdy nie wypala.

linki do sprawdzenia:
http://www.theessencehc.com - oficjalnie
http://www.theessencehc.blogspot.com - blog o milosci
http://www.theessence.tumblr.com - zdjecia nagich dziewczat
http://www.theessence.bigcartel.com - sklep z bielizna
http://www.facebook.com/pages/The-Essence/140331249328820?ref=ts - strona dla nerdow

Inherit

2011-07-14T11:33:00.008+01:00

Moj pomysl na ten zespol zrodzil sie w momencie, kiedy HC przybieral dziwne formy i niekoniecznie cieszylem sie tym tak bardzo jak bym sobie zyczyl. Richard byl gosciem, ktory mogl odczuwac to samo co i ja a ze wiedzialem o jego zdolnosciach na gitarce zagadalem go czy by nie mial ochoty sieknac paru riffow w duchu lat przeszlych. Zabralo nam kilka lat zeby ruszyc ten projekt z miejsca. Narzucajac sobie dosc wysokie standartd napotkalismy kilka srogich problemow ze skladem glownie w kwestii perkusisty. Bycie edge i talent do nabijania odpowiednich bitow nie ida w parze ze czesto. Wiec odbijalismy sie od jednego pomyslu do drugiego ostatecznie ukladajac ten zespol w stan smierci klinicznej. Rozpady kilku zespolow z UK daly nam nowe perspektywy. W przeciagu kilku miesiacy rozpadly sie Dirty Money i Cold Snap wystawiajac jak na tacy Dave'a, ktory gra z Richem rowniez w Lightbringer. We trzech robimy kawalki, ktore mocno nawiazuja do starego klasycznego thrashu wymixowanego z NY HC ale wszystko ma zdecydowanie nowy twist. Wchodzac do studia nie mamy planu wiekszego niz po prostu solidnie nagrac mocny material, ktory bedzie nas cieszyc. Instrumenty nagrywamy w UK i wraz surowymi trakami pakuje sie do studia Damiana PRD (Greenfarm Studio) i z owym nagrywam wokale. Calosc leci do Wojtasa Lange, ktory podejmuje sie mixow bo chlop wie co zrobic zeby to co chcemy nie wpadalo a nurt dzisiejszych brzmien. Interesowalo nas retro ale bez blazenady. I udalo sie. Brzmi jak brzmi i jestesmy zadowoleni.

Do pakiety dolacza Roman (Dirty Money/Cold Snap) i mamy czterech typow, ktorzy maja podobna wizje core'a i cenia sobie style zapomniane.

Inherit EP. Cztery kawalki. Crossover. Straight Edge. Ludzie rzucaja w nas nazwami, ktore nawet nam nie przychodzily do glowy robiac ten material. Ostatecznie - kazdy slyszy co slyszec chce... Dla mnie to caly czas hardcore. Mocny, w ryja i z przekazem.

Plyta ukaze sie do konca wakacji. Wydawca nie jest jeszcze potwierdzony ale jestesmy blizej niz dalej. Jesli ktos ma ochote sprawdzic co robimy to mamy linki do www, FB, bandcamp i innych mediow. Koncerty jeszcze tego lata. Nalot na Polske jeszcze tej jesieni.

Armed with a new sound

2011-05-07T07:59:00.003+01:00

I znowu Absolution. Plyta na ukonczeniu wiec zespol publikuje nowa wersje Armed With Anger i brzmi to jak dla mnie bardzo dobrze. Maja nowy profile na FB a kawalka mozna posluchac tutaj. Trzymam kciuki. Oby reszta byla rownie dobra.

Faith | Void

2011-04-13T14:02:00.005+01:00

Czy myslisz czasem, ze splity, kompilacje i inne zbieranki to zwykle niewypaly? Zwykle jest tak, ze jedna strona jak mocna a druga do smieci lub a/ i b/ sa znosne a reszta to jakas wypchajdziura. Zdecydowana wiekszosc hc splitow, ktore wyladowaly w moich rekach zostawialy po sobie niesmak i pytanie w mojej glowie: " na cholere bylo laczyc x i y".

You're x'ed - take 3.
Faith/Void. Plyta, ktora ustawila poprzeczke za wysoko, wyzej niz ktokolwiek moglby doskoczyc. Dwa mlode zespoly, ktore laczyl znakomity klimat - agresja, drapieznosc, surowy hardcore i Dischord. Nie ukryje tu faktu, ze mozliwosc trzymania tej plyty zawdzieczam tylko i wylacznie Fakirowi, ktory pozyczyl mi jej w ok 90 roku. Byl taki czas, ludzie pozyczali sobie winyle i Dario swoja wspanialomyslnoscia oddal w moje rece te 12". Dobry z niego facet. Nie ma co.

Wiec co my tu mamy? Faith to zespol mlodego McKey'a i nie daleko pada tu jabluszko. Ta strona ma w sobie sporo pozniejszego Minor Threat. Z wokalem Iana moglym spokojnie potraktowac to jak zagubiona sesje MT. Wiele klasykow na tej stronie. "You're x'ed" pozostanie moim ulubionym. Za to Void poraza troche maniakalnym klimatem. Jest wscielky i szalony. Sluchajac tego zawsze mialem wrazenie, ze wokalizer byl pierdolniety. W dobie youtube latwo to zweryfikowac..."Think" ma szybkosc i drapiernosc jaka nie sposob zignorowac. Kawalki takie jak "My Rules" ciachaja na plasterki i efektywnie staly sie wzorem dla wielu zespolow lacznie z calym wczesnym Nowym Jorkiem.

Ta plyta to w moich oczach doskonaly split, gdzie obie strony pasuja do siebie idealnie. To dwanascie cali czystej mlodzienczej wscieklosci i ekspresji, ktorej nie sposob podrobic. Produkt bardzo okreslonego czasu i miejsca, ktory zdaje probe czasu bez zadnych sentymentalnych naciagan. Ta plyta to elementarna wiedza o hardcore.

Revelation Record Store Day

2011-04-11T13:13:00.002+01:00

Jak co roku rowniez i w 2011 Record Store Day wspierany jest przez (bardziej lub mniej) niezalezne wytwornie. Revelation wypuscilo w tamtym roku wznowienie singla Sick Of It All, ktore rozeszlo sie niezwykle szybko. Teraz ukazuje sie pakiet trzech wspanialych plyt, ktore kazde na swoj sposob zmienilo hardcore wczesnych lat 90tych. Ladne, wyrazne kolory. Poczekam wiec do soboty z nadzieja, ze dopadne swoje kopie w walce pod jednym ze sklepow i nie bede musial spodlic sie w tym wypadku eBay'em bo czegos gdzies mi zabraknie.

Armed with anger

2011-04-08T13:43:00.002+01:00

Absolution rozpoczelo proby i przygotowania do nadchodzacych koncertow. Ich 7" wyjdzie prawdopodobnie w wakacje w Wardance i jako, ze pisza nowe rzeczy mozliwe jest rowniez 12". Mniam.

2011-04-08T11:42:00.003+01:00

State Of Mind

2011-04-08T11:03:00.002+01:00

State Of Mind gra juz ladne pare lat ale z jakiegos powodu jest aktywne jakby troche z boku. Mam i na to swoja teorie ale bede sie trzymac faktow. Nagrali kilka rzeczy i generalnie wszystko co do tej pory robili bylo na wysokim poziomie. Przyznaje, ze przez dluzszy czas mialem troche wrazenie jakby sie troche sie miotali szukajac wlasnej drogi. Nowojorskie inspiracje byly zawsze ewidentne ale stylo byl to troche misz-masz. Zmieniam zdanie od ich ostatniej produkcji - czuje, ze wchodza w bardziej okreslone rejony a ich wlasny groove jest duzo bardziej czytelny.
Emile, ktory tam spiewa to jeden z sympatyczniejszych gosci, ktorych wyplula europejska scena. Core go kreci nie od zeszlego sezonu na truskawki i nasze gusta zbiegaja sie bardzo czesto. Gosc owy przyslal mi wlasnie sample z ich ostatnich nagran i slucha sie tego bardzo dobrze. Odwazna kontynuacja poprzedniej plyty. Nowy York i fajne zagrywki, ktore bujaja a caly czas pozostaja twarde. Czekam na ta plyte i namawiam do sprawdzenia tego co State Of Mind robi.

Burrito straight edge

2011-04-08T09:42:00.002+01:00

Od czasu do czasu pojawiaja sie zespoly, ktore z miejsca przyciagaja uwage. Powody oczywiscie sa rozne. Zwykle bywa tak, ze ta uwaga nie wytrzymuje proby czasu i okazuje sie, ze caly dym wychodzil zaledwie z malego plomyka. Nie wiem jak bedzie w tym wypadku ale nie pamietam kiedy ostatnio slyszalem o czyms takim jak Minority Unit. Malo tego - nie pamietam, zebym widzial taki szal cial na pierwszym koncercie. Podoba mi sie.

To me it was an opportunity to get on stage, flip the fuck out, and send a message that I hold strongly. Minority Unit has 11 members all straight edge, all Mexican. A perk the band has is that all our sets are always fun because if one of us isn’t on stage we’re either singing along, in the air, or punching each other on the back of the heads. - Austin MU

You're only young once

2011-04-06T09:07:00.004+01:00

Jedna z bardziej ciekawszych postaci, ktore pojawily sie w NYC przemawia po wielu, wielu latach. To rowniez kolejny i jeden z najlepszych wywiadow, ktore pojawily sie na Double Cross. Jules Side By Side. Oba jego zespoly pozostaja klasykami a to co i jak mowil ze sceny daje mi ciary na plecach. Charyzma. Olbrzymia charyzma.

Then Youth of Today hit it -- they had just come out (or were about to come out with) Can’t Close My Eyes. I had never heard them before. Tommy drummed for them after fronting Straight Ahead. He cut his hand at some point during the SA set, and he had a bloody rag around it while playing for YOT. It was killer. It was real, the pit was ferocious, the music was hard as nails, but on top of it all, it wasn’t political whining or trying to relive the old school – this _ _ _ _ was raw and I wanted in – these guys were pissed off at the same things I was. And, like Raybeez, these guys were approachable. Pete, Lou and Arman are some of the nicest guys you could ever meet. Craig Setari and Tommy Carroll were totally open and treated you like you’d been their friend for years. So, after that, I think I went to every CB’s matinee. I’d see these guys around and we’d hang out. Not only did I like their music, but I liked them. That was the first time as a teenager that I ever felt liked I "belonged" with any identifiable group.

Zapraszam do lektury na DC. Fajnie sie czyta i cos czuje, ze kolejne wpisy z tym wywiadem beda jeszcze lepsze.

The truth is absolute

2011-03-22T13:45:00.002Z

Kolejny zespol, ktorego nigdy za duzo nie bedzie. O Worlds Collide pisalem tu wczesniej przy okazji jakiegos video, ktore wygrzebalem w sieci. Tym razem wyplynelo nastepne, ktorego wczesniej nie widzialem wiec nie omieszkam zapostowac i to cudo. Zespol owszem kradl riffy Metallici ale nigdy nie przestawal byc jednym z moich faworytow lat 90tych. Polecam poszukac, posluchac i poczytac teksty. Mocarny hord.

They're back!

2011-03-17T19:13:00.005Z

Nie przesadze wcale jesli powiem, ze Cappo trzyma poziom, ktory jest nie do okielznania dla setek wokalizerow, ktorych widzialem przez ostatnie blisko 25 lat mojego koncertowego zywota. Ponad 4 dychy na karku. Tak bede wygladal jak dorosne....

"I am a Lady Gaga fan, but don't feel guilty about it at all."

2011-03-17T11:54:00.005Z

Z cala pewnoscia nigdy nie bylo, nie ma i nie bedzie takiego drugiego zespolu jak 108. W kazdym wymiarze to projekt, ktory wyskoczyl poza jakiekolwiek ramy, ktore obowiazywaly na scenie hardcore. Ich plyty interesuje mnie nieprzerwanie od wielu, wielu lat i co najwazniejsze - udalo im sie udowodnic, ze powrot na scenie nie wcale nie musi smierdziec kompleksami czy zalosnymi sentymentami.
Oto interesujacy i swiezy wywiad z Vic'iem aka Vraja. Polecam przeczytac calosc tutaj.

Vista: I wanted to ask you about not only the "Burning Fight" book, but also the "Burning Fight" book release show. What is your impression of the release show, as well as the book itself.

Vic: The show and book release were fabulous. There are only two books about hardcore which I've read which are any good, in my opinion. "Radio Silence",and "Burning Fight". I prefer "Burning Fight" because it has a focus that is much more relevant and meaningful to me. The show was an amazing concept, and all the people who attended it made it a really fantastic experience. On stage I said something like, "boys and girls, are you enjoying your field trip to the museum?", because to some extent it felt like a lot of acts were like museum displays, or that the atmosphere itself was museum-like..."Wow, look at that dinosaur, mommy! It's MOVING!". I was surprised though, how boring the newer bands were in comparison to the older bands. They looked really bored or something. Why? It was odd. The show itself was just WONDERFUL though, and I'm a pretty negative guy, so for me to say that is really something. I love Brian {Peterson} for being behind that book and show.

Vista: I want to ask you about the album, "Threefold Misery". In your memory, what was your mindset during this period, both musically and lyrically? It was really different that say, "Songs of Separation". Also, I remember being really surprised that "Threefold Misery" wasn't originally released on "Equal Vision Records". Years later obviously, Equal Vision re-released those entire recording sessions. Again, from your recollection, what went on during this entire period of time?

Vic: My mindset for that was, "this is that last thing I will ever do musically, so let's make it count". I wanted every single riff to be right on the nails. That was driving the record. Trivikrama was driving the record, too. It's just an extension of, "Songs of Separation" - It's just taking those riffs and chords from songs like, "Son of Nanda", or "Solitary", or what have you, and moving it forward in the evolutionary progress and sticking a more unpredictable drummer behind it. I guess it might be very good in one sense that we've had so many different drummers, it helps each record have a different tone. "Songs of Separation" was strict and clear cut because, {a} - Chris Daly was a very steady, solid, and clear cut drummer on that record and {b} - Don Fury, where we recorded it, was very by-the-numbers in his approach to recording. "Threefold Misery" was more psychedelic because, {a} - This is the first time you get Trivikrama on bass, on a 108 record. He is a human psychedelic. {b} - You get Matt Cross on drums who is more like an octopus, and {c} - We recorded with Brian...Brian, fuck I forget his last name, Brian from, Battery, Salad Days Studio. He was WAAAAAY more talented than Don Fury. It's ridiculous to even compare them. And he had a much more free-form and experimental approach to recording it. It came out on the European label for money reasons. We needed money really bad. Also, we needed the record to be out in Europe for our final tour.

Gentleman Ray

2011-03-14T13:52:00.002Z

"I think the straight edge way of life is very smart. You could ask 20 different people about straight edge and you get 20 different explanations. My opinion is that being straight edge is mainly not drinking, not doing drugs and taking care of you body. Now you can talk to anybody else and they'll tell you straight edge is not eating meat, not smoking cigarettes, not having sex. I think it's a good thing if it stays to the point of taking care of your body. Cause believe me, I've been drug free for a year now and hopefully I'll stay drug free. I don't do it for the scene, I do it for me. I took a lot of shit my whole life, and I just don't wanted to die. I think there's a lot of people who are straight edge because it's a trend and I think that's it hard to really appreciate being drug free when you haven't been fucked up. I've done some things in my life where I could have sworn that you are the devil, I had a conversation with the devil, and then I wake up and I see it fade away and I had conversations with the devil, and I swear it was a real person. And you realize after you come out of the height: 'What the fuck!?' and that's scary you know. And I've been trough a lot of shit I've had people murdered in front of me and that's scary, cause you can't control it, cause it's in your mind. When you've had a conversation with the devil, and you can't break it from your mind, and you sit there like it's not real! it's not real! and you can't shake it from your mind. Once you're doing drugs you can't say 'stop it'. The drug infects your mind. It's fucked up man. It's why I am drug free. You know, the only thing I'm really scarred of in this world is Evil. I'm not into religion, Warzone is not about religion, I hate religion, but the bottom line is in this world, common sense will tell you - there's Good and there is Evil. I'm scarred of Evil man. A lot of shit happens, young babies get hit by cars, you know that's Evil man! People always say it's God, but it's not it's Evil. That's why I'm drug free, because drugs is a really bad thing. Nothing good ever came from doing drugs. But then again, honestly, you gotta do what you gotta do. I don't really care what anybody else does. What I'm saying is writing from my own experiences, and maybe people read it and they learn something of it. I don't preach, I have some good friends of mine that still do a lot of drugs, but I still care about them. I don't like people telling me what to do. When I did drugs and people told me to get drug free, I did more drugs, like 'fuck you, you're not telling me what to do!'. And the only reason I stopped is because of all that shit that happened in my, and I just couldn't take it no more. And I had some girls around me who really cared about me and they looked out. But I think too many bands preach, they tell you what the fuck to do. It could be any band. Fuck that shit, they're fucking assholes, you gotta do what you wanna do in your heart, and fuck the whole world. So if you drink and do drugs, as long as you're happy - it's cool, but there's a lot of people that read the lyrics about being drug-free and knowing that I've been fucked up, my problem was that I could do drugs and have still a lot of money in my pockets. Because in NYC, outside the band I have a good career. And when you do drugs and you get high and you still have money in your pocket, that was my problem. And everyone knows me, 'ah, Raybeez Warzone, come on you want some more drugs for free,' because I'm Raybeez Warzone, you know. Everyone wants to hang out with us so you get it for free and it works! That's why I stopped, cause it's not worth it. Cause there's a lot of people in the punkrock scene in NYC who look at you and see what you're doing for the movement and if you fucking die and fuck up, then what happens to Warzone? What happens to everything you tried to do, down the drain. So for me it's really the movement, there's more people that I am responsible for than myself. The same with Madball and Agnostic Front and other bands, if Freddy fucks up it's not Freddy, it's Madball, if Roger fucks up it's not Roger it's Agnostic Front, if Jimmy Gestapo fucks up it's not Jimmy, it's Murphy's Law. There's so much that's around me that I'm responsible for, it's really intense. And when I'm on stage I go crazy, (but not insane!) and when I'm on stage and I start talking stupid shit cause I'm drunk, you know, I'm not gonna listen to anybody who's drunk. The music may sound good, but what do you sing? A lot of bands they have good music, but the lyrics, they don't mean something. That's not Warzone, don't forget the struggle..."

Jah bless

2011-03-09T19:48:00.003Z

Naturalnie czekam. "Build A Nation" mimo wszystko byla dobra produkcja. Prawdopodobnie bedzie lepiej niz na solowej plycie Derryla, na ktorej mowiac szczerze sie troche zawiodlem.

The iconic punk band Bad Brains will make an appearance for the first time in the band's career at SXSW 2011 at Van's Showcase at Emo's Main Room on March 16, 2011. Bassist Darryl Jenifer comments on the forthcoming experience: "There should be a SXSW in every city, everyday. Austin is a great music town with positive vibes."

The band is also pleased to announce that they have recently been holed up in NY with all original members working on new material for a 2011 release.

Nothing is conventional with Bad Brains, nor is the writing process. So, the band is jamming and reaching for something epic and different. "Stand by for the 'realist' we have ever written," continues Jennifer. The album is said to be channeling progressive elements and Megaforce Records expects the album to be released in late-summer 2011.

Considered to be the "holy grail" of punk rock, Bad Brains are one of the definitive American punk groups who garner the same respect as Sex Pistols, Black Flag, The Ramones and The Clash. Produced by long time fan, Adam Yauch (MCA of the Beastie Boys), the band's last album, Build A Nation, was a return to form for the band that helped define American Punk and Hardcore music. The album featured all the original members of the group: HR, Darryl Jenifer, Dr. Know and Earl Hudson.

Narasimha na ulicach

2011-03-08T13:56:00.001Z

As one!

2011-03-08T09:02:00.001Z

Cappo dzisiaj

2011-03-07T12:57:00.004Z

Interesujacy wywiad z Raghunathem wyladowal na blogu pewnego znajomka. Polecam bo to tresciwa lektura i pokazuje dzisiejsze oblicze tego na interesujacego jogina.

How do you connect discipline, health and spirituality?

Well you need discipline in order to have good health right? I can't just eat candy all day; I'm not going to be very healthy. In order to get good at anything actually you need discipline. Be it material well being or be it spirituality. You can't be just whimsical and get the same results. That's why in all systems of education there's a lot of discipline. You want to be a great acrobat, you want to be a great magician, you want to be a great photographer - you need discipline. If you want to get good at eating very well and doing detoxes or cleanses, you need a lot of discipline. Basically, the senses have to be curbed. You can't just whimsically follow your mind, your senses around. You have to understand what you want to be and work towards that. I think that's true of anything you study.

What does Youth of Today stand for in 2011?

Well, I don't really know. I'm not really in Youth of Today in 2011. We're just doing some reunion shows. I think it's probably made up of a bunch of guys who really like Youth of Today and playing songs for our fans. It was sort of like a seed for me of where I am today. Some of the songs I haven't sung in a while [and] when I sing them now, it reminds me of where my head was, at that time. I appreciate what I was going through and my struggles and my desire and my passions. I can definitely see how it sort of related to where I am today. I felt like I was fortunately on a good track with my life. You go back to the idea of wisdom literature. Those are the things I was blessed to be into at a young age. So that’s why Youth of Today, when I was 19 years old, it might have seemed a little precocious. Who's this 19 year old talking about control of your senses and discipline and what goes around comes around? It was because I was into books like that. I felt like if I could just read these books and write the words in a way that people could understand them, the lyrics would be timeless. I'm lucky I was into what I was into at a young age. Most people go through crazy 20s and it's only into their 30s when they realize, "man, I can't drink like this, I just gained 50 lbs in the last 10 years," or "I can't live like this anymore." At a time when I was 19- not drinking and vegetarian, at least back then, it was sort of a rare thing.
Nowadays, there are a lot of kids who are Straight Edge and into cleaning living. A lot of my peers were not into that. I got lucky because a lot of people waste their entire life with that and they only get at the time they turn 30 that they're still partying like they were when they were 19 that life's becomes sort of sad and they have to somehow reorganize their value or belief system. Anyways, even if you were Straight Edge you have to always check into your value system. That's one of the sort of foibles of the Straight Edge philosophy- that it wasn't so complete, it's just a basic map. Within that map, you have to sort of refine it if you want to escape some of the other illusions that life presents.

Fuel my fire!

2011-02-22T11:26:00.004Z

Jesli ktos zna moje gusta i czyta ten glog to wie doskonale, ze moja milosc do Zero Tolerance nie zna granic. Gdzies we wczesniejszych postach znajdziecie wiecej informacji na temat tej legendy z Buffalo. Polecam poczytac bo to kryminalnie niedoceniony zespol.
The Essence laczy tu sily z Reaper Records, ktory wydal ten 7" w 2010 zeby udostepnic oryginalnie wydana na kasecie sesje "Fuel The Fire" w absurdalnie limitowanym nakladzie 100 sztuk na przezroczystym waxie. Nowa okladka, dodatkowe flyery i wszystko podane w typowym dla nas wysokim poziomie. Data wydania do potwierdzenia. Pracujemy nad grafika i detalami.

ZT live ze spiewajacymi czlonkami Snapcase.

Empowerment

2011-02-22T10:26:00.002Z

Jak Niemiec chce to potrafi. To zwykle dobrzy rzemieslnicy choc gorzej u nich z inwencja tworcza. Czasem az boli slyszec jak dokladnie mozna skalkowac u naszych sasiadow to co amerykanskie. Momentami dochodzi do absurdow gdzie kopiuja samych siebie. Mimo wszystko, robia to zwykle na poziomie.

Empowerment to wzglednie nowy zespol ale zasilany przez bylych czlonkow dla przykladu Sidekick czy True Blue czyli gowniarzerki nie ma. Wiedza co i jak zrobic zeby dawalo sie przelknac. W klimacie swoim nie odchodza daleko od tego co robili tez wczesniej i echa wspomnianych zespolow pobrzmiewaja na ich demo co moment. Przypomina mi to troche tez Subzero, szczegolnie to wczesne, gdzie kawalki maja mocno nowojorski styl i zagrane sa z fajnych charakterkiem. Empowerement ujmuje mnie tez faktem, ze spiewaja po swojemu i tym samym nie ma katastrofy z akcentami a dodaje to im rownoczenie lokalnego uroku.

Maja demo i vinyl, ktory z tego co rozumiem jest wyprzedany. Podoba mi sie ten twor. Ma potencje.

Moby nie zapomina

2011-02-11T09:29:00.004Z

Prawdopodobnie wiekszosc z Was wie, ze Moby ma korzenie w hc/punk. Byl czescia sceny w Connecticut, lazil do Anthrax (klub, nie zespol) i pogrywal w roznych zespolikach. Jeden z nich, Vatican Commando, gral wlasnie kolejny reunion koncert w ubieglym tygodniu. Moby reprezentuje twardy styl w slniaco bialej koszulce wspanialego Void. Klawy gosc. Zdjecie: Dan Rawe.

[Krsna] Prema

2011-02-10T08:19:00.007Z

Oto dzwieki, ktore moga zainteresowac tylko kilka osob na tym slowianskim padole. Dla tych kilku dla przypomnienia sklad dla mnie dosc wyjatkowy bo wyplywal w momencie kiedy ja sam przewartosciowywalem swoje wlasne zycie probujac szukac odpowiedzi na kilka pytan.

Jest 1991. Amerykanski hc zmienia swoje oblicze - nowe brzmienia, nowe kierunki, hardline, Hare Krsna i wszystko pomiedzy. Shelter przejezdza kontynent ze swoja pakieta bhaktow wywolujac panike w Maximum R'N'R, nerwy u innych i sporo entuzjazmu u nie malej czesci sceny. Raghunath aka Cappo Ray ma charyzme. Wie jak sprzedac co mu sie w glowie gromadzi. Lifestyle staje sie rownie wazny jak filozofia. Shelter gra koncerty a dzieciaki sie przylaczaja do tras. Mikey byl jednym z takich mlodych entuzjastow pochlonietych szukaniem odpowiedzi w naukach pogrzebanych w Wedach (czy moze po prostu nastolatkiem zafascynowanym czyms nowym).

O Concerned dowiedzialem sie z jakiegos zachodniego zina. Napisalem do nich swoim kalecznym angielskim probujac przekonac samego siebie, ze jego poziom w tamtym okresie mogl zmusic kogos chocby do ukonczenia czytania tego gwaltu na jezyku mi obcym nie mowiac juz o odpisywaniu. Umowmy sie - pewnie 7 na 10 moich listow ladowalo w smieciach. Nie dziwie sie zreszta wcale. Polska musiala brzmiec dla chamrykanow zbyt egzotycznie aby ich stan swiadomosci mogl ta egzotyke pojac a i forma mojej zaczepki listownej tez mogla dolewac oliwy do ognia.
Tym razem po kilku miesiacach dostalem jeden z najdluzszych listow, jakie listonosz dane mial mi doreczyc. Mikey byl tak wylewny, ze nie rozumialem 75% tego co tam napisal. Pobieglem wiec do kolezanki, zeby mi to przetlumaczyla wiezac gleboko, ze to poczatek wielkiej przyjazni. Okazalo sie, ze to cieply list przepelniony radocha przeplatana z historia jego mlodego zycia i Hare Krsna. Nie wiem ile on mogl miec lat. Na oko strzelam, ze cos jak ja.

W niedlugim czasie pozniej okazalo sie, ze Concerned zmienil nazwe na Prema i nagrwaja EP dla Equal Vision. Na wspomniany list nigdy nie odpisalem. Pewnie nie czulem sie na silach sprostowac przyjazni, ktora sie wlasnie rodzila (czytaj - nie potrafilem sklecic wiecej 5 zdan w zenujacej formie).

Prema nagrala "Pebble", ktore sluchalem regularnie i czesto w pewnym czasie. Kilka kawalkow, ktore wpadaly w ucho bedac przy tym troche inne niz reszta kapel na poczatku lat 90tych. Kilka lat pozniej dotarlo do mnie, ze te dzieciaki po prostu mialy talent.

Te video wyplynelo niedawno. Interesujace jest zobaczyc w jakim stanie znajduje sie hc w 92 roku w amerykanskich przedmiesciach. Wyglada to troche jak spotkanie po lekcjach, ktore przerodzilo sie w koncert. Mikey okazuje sie szalonym frontmanem a gitarzysta wlascicielem garderoby z odwazna zawartoscia (niech nawet nikt przekonuje, ze te pasiaste galoty mowia cos innego).

Wracam do Premy co jakis czas. Dalej lubie. Lacznie z ich awangardowa plyta, ktora wyszla kilka lat po singlu.

Govinda. Sri Radha Govinda Preme Sada Jena Bhasi. Krishna Prema.

Never ending game

2011-02-07T09:33:00.003Z

Oczywiscie nie wszystko jest doskonale. Sa rzeczy, ktorych mi w hc dzisiaj brakuje. Dla przykladu oryginalnosci i tym samym odwagi w maczaniu swoich lap w czyms nowym czy po prostu odrobine innym. Pewnie, ze dobrze widziec i slyszec jest powielanie czy inspirowanie sie klasykiem ale jeszcze lepiej wiedziec, ze stac nas na choc odrobine wlasnej inwencji. Czy to w brzemiach, czy pomyslach czy moze samej ekspresji.
O Absolution juz tutaj bylo. Zbyt malo zeby zaznaczyc jak wyjatkowy zespol to byl. Szalenstwo, ktorym targaja te dzwieki ma odzwierciedlenie i riffach Gavina jak i w opentanym glosie Djinji. Okazja do tego posta jest tez taka, ze obaj panowie lacza sily zeby ponownie wejsc do studia oraz zagrac pare koncertow. Na scenie spotkali sie ostatnio pare razy w kondycji nader dobrej czego dowod mozecie znalezc tutaj. Zacieram rece i czekam na informacje.
Ten artykul ponizej byl napisany przez Brian's Bystander Fanzine...
Does this ever happen to you? You go to a hardcore show and you know exactly what to expect. You know what the bands will sound like and you know what their lyrics will be about, even though you've never even heard the bands before. Does this really bother you? It should...because if hardcore is predictable and there are no surprises, then how is it different than mainstream rock?

The hardcore scene has always been this way to a certain extent. There are always a small percentage of bands that are doing something interesting, and the vast majority are just followers with no real ideas. The same can be said for any genre of music, whether it's rock, jazz, metal, hip hop, or any other style. Often, the innovators never get the attention they deserve and frequently end up being forgotten by most people. ABSOLUTION is a perfect example of this kind of band.

Formed in early 1987 in New York City, ABSOLUTION was made up of a diverse group of individuals. Guitarist Gavin Van Vlack had previously played in SIDE BY SIDE, although he left before they recorded their 7?. Bassist Alan Peters had played on AGNOSTIC FRONT's "Liberty and Justice For..." LP. Bronx-born vocalist Djinji Brown was the son of respected jazz alto saxophonist Marion Brown. Drummer Greg Johnston was originally from the midwest.

ABSOLUTION began playing shows and recorded some demos at Don Fury's studio. They immediately attracted attention with their unique sound. While nearly every other NYHC band at that time was playing "youth crew" style hardcore (ex. YOUTH OF TODAY, BOLD) or was adding lots of metal to their sound and going "crossover" (ex. CRO-MAGS, AGNOSTIC FRONT), ABSOLUTION was unique. Anchored by the strong rhythm section of Alan and Greg, Gavin had plenty of room to develop an original style of guitar playing. Adding a higher level of technicality than most hardcore bands, without being too "metal," Gavin's style included unusual chords and arpeggiations, adding a different twist to the usual NYHC sound.

But ABSOLUTION's most unique quality was Djinji's voice. While other African-American's had provided vocals for hardcore bands such as YDI, WHIPPING BOY, and others, few of the vocalists sounded "black." Even the better vocalists, such as H.R. of BAD BRAINS and Sean Brown (SWIZ and early DAG NASTY), rarely sounded "black." Djinji's more soulful singing and hip hop influenced delivery were much "blacker" sounding than any other hardcore vocalists, and were a huge contrast to the often sound-alike vocal style heard in hardcore. Lyrically, ABSOLUTION's lyrics were more thought provoking than the typical "stabbed in the back" or "tough guy" lyrics so prevalent at that time, hitting on topics as diverse as self awareness, urban squalor, and the hardcore scene itself.

Live, ABSOLUTION was at their best. Djinji's athletic stage presence was reminiscent of a young H.R. Gavin's intimidating presence was suitably threatening, and the memorably tattooed Alan also provided a striking stage presence. Musically they created an energetic, powerful sound, led by Djinji's soaring vocals, free of hardcore's clichés.

Playing CBGB's, as well as the other NY venues of that time (The Pyramid, Rapp Arts Center, Lismar Lounge), and the Tompkins Square Bandshell (scene of the Tompkins Square Park riot), and occasional out of town shows in Boston and Washington D.C., ABSOLUTION became one of the most highly regarded NYHC bands in 1988. By the end of that year, ABSOLUTION seemed to be on their way to becoming one of the biggest bands in the hardcore scene.

Their song "Never Ending Game" led off the "New Breed" cassette compilation (which included many of the best newer NYHC bands of that time, such as RAW DEAL and BREAKDOWN) that was released by Freddy Alva (who later had the short-lived, but important, Wardance Records) and Chaka Malik Harris. They also recorded tracks for a 7" on Dave Stein's Combined Effort Records and for a compilation on Vermiform/Combined Effort Records. With Jerry Williams (best known for his work with BAD BRAINS and for running legendary NYC studio/practice space/hangout spot 171 A) as engineer, things looked good for ABSOLUTION. They even played a huge "Rock Against Racism" show in Central Park, headlined by the then-huge LIVING COLOUR.

But then everything went wrong. The 7inch was disappointing. While not actually "bad," it didn't live up to ABSOLUTION's potential. The recording was bottom heavy and robbed the band of it's subtle nuances, in some ways similar to how UNDERDOG's "The Vanishing Point" was sonically disappointing. Even worse, Djinji's vocals sounded terrible, coming off as far too "metal," somewhat annoying, and lacking the unique sound that was ABSOLUTION's best quality.
Shortly afterward, Alan quit and later joined CRAWLPAPPY. He was replaced on bass by Sergio Vega (formerly of COLLAPSE). Johnston also left, and was replaced by another ex-member of COLLAPSE, John Kricksiun (who had also drummed for LIFE'S BLOOD). The new lineup played two shows before a major disagreement between past and present band members caused Gavin to break up the band. The Vermiform/Combined Effort 7? compilation (which also included NAUSEA, LIFE'S BLOOD, and BORN AGAINST) came out after their breakup, and included what is generally considered ABSOLUTION's best song, the unforgettable "Dead and Gone".

After the breakup, Sergio joined QUICKSAND. Djinji went on to a solo career recording several albums of world music influenced hip hop. Gavin and John formed BURN with ex-PRESSURE RELEASE bassist Alex Napack and their old friend Chaka Malik Harris. John left after a few shows and was replaced by ex-BEYOND drummer Alan Cage. With Gavin's signature guitar style and Chaka's vocals (which were reminiscent at times of Djinji's), BURN built on the framework that ABSOLUTION began and became one of the best early 90?s hardcore bands before breaking up in the mid-90?s. Gavin played in DIE 116 (with ex-members of RORSCHACH) and PRY, Chaka formed ORANGE 9mm, and Alan joined QUICKSAND, before reunited as BURN with new members Manny Carrero and Vic DiCara (ex-INSIDE OUT, 108, etc.).

Since they had only recorded demos, a 7inch, and appeared on compilations, all of which went out of print in a short time, ABSOLUTION was only heard by a few thousand people. After their breakup a whole new generation of hardcore kids came along, none of whom had even heard of ABSOLUTION. But ABSOLUTION's influence was huge. The numerous ?post-hardcore? bands of the 90?s all owed a huge debt to ABSOLUTION, who were one of the main inspirations for that entire subgenre. Bands like QUICKSAND, STILLSUIT, GLASSJAW, and countless others were playing a style pioneered by ABSOLUTION, although few of these bands were able to come even close to reaching ABSOLUTION's level of inventiveness and creativity.

Finally, in 1997, Temperance Records released the entire ABSOLUTION discography on CD. Including all demo tracks and compilation tracks and the 7inch, the discography also included many live tracks, even a cover of the ANTIDOTE classic, "Something Must Be Done." Finally, long lost songs like "Blessed with Awareness," "Take Control," and the great "I Am" could be heard again.

During their short, turbulent two year history, ABSOLUTION created some of the best and most innovative hardcore ever written. Besides their natural talent and creativity, they did this by doing exactly what they wanted to do, and ignoring all trends, expectations, and clichés. By doing this, they created something unique, that sounds just as good as it did fifteen years ago when ABSOLUTION was still together. Unlike many of their peers, who sound hopelessly generic to modern listeners, ABSOLUTION's music still stands out as something special.

ABSOLUTION were individuals; following no one and refusing to be just another face in the crowd. Isn't that what hardcore is supposed to be all about?

Thug X Life

2011-01-26T13:11:00.004Z

Chcialbym wierzyc, ze to co sie dzieje w Polsce to poczatek czegos wyjatkowego. Powiedzmy sobie wprost - the core przybiera forme, ktora cieszy moze nawet bardziej niz przez kilka ostatnich lat. Nigdy nie bylo u nas biednie ale nie zawsze bylo specjalnie kolorowo. W moich oczach od 2009 nabieramy szybkosci, moze troche sie dzieje i jest nieco intensywniej. Oczywiscie pewnie to troche subiektywna ocena oparta tym co wiedze tu i tam ale pojawilo sie kilka nowych zespolow, ktore robia swoje rzeczy na dobrym poziomie i to z cala pewnoscia daje mi nadzieje, ze moze byc tylko lepiej.

Thug X Life. Serio nie wiedzialem co myslec slyszac pierwszy raz ta nazwe. Przez glowe przechodzily mi wizerunki zalosnych fot rollercostera pewnej chamerykanskiej wytworni, ktora lubuje sie we wscieklych, wytatuowach mordach kreatorow topornych dzwiekow. Na szczescie tutaj jest zupelnie inaczej.

Malik: przekonajcie mnie, ze to dobra nazwa na zespol, ktory wcale nie planuje grac topornego moszkora rodem z 7th Dagger Recs.
Wilk: Wiesz co, może w to wcale nie jest dobra nazwa? Przede wszystkim wyłamuje się trochę ze schematu wg którego nazywane są kapele old schoolowe, co mi się zajebiście podoba. Ona niesie ze sobą cały ten pakunek emocji związanych z 2paciem ale to nie szkodzi, bo my byśmy chcieli być czymś więcej niż tylko nazwą. Z drugiej strony to nawet fajne uczucie usłyszeć "ale mnie chłopaki zdziwili" albo "bałem się tego zespołu ale miłe mordy mnie przekonały" czy cokolwiek w ten klimat. Oznacza to, że jednak ludzie starają się słuchać tego co mamy do powiedzenia i naszej muzyki.

Kim jest wiec thug x life?
Jesteśmy grupką uśmiechniętych gości, którzy jakiś czas temu zakochali się w hardcorze i straight edge.

Co spowodowalo, ze podlaczyliscie gity do wzmaczniaczy?
Proces chyba dość naturalny. Zrobienie zespołu to najczęstsze marzenie zbuntowanego nastolatka. U nas mechanizm był ten sam, tylko że trwało to po prostu trochę dłużej. A trochę bardziej szczegółowo wyglądało to tak że byłem na jednej albo dwóch próbach aspirując na wokalistę One Kind Word, jednak Wera lepiej się sprawdziła. To dało mi kopa żeby zakładać nowy zespół. Ktoś dał mi kontakt do Siwego z którym znaliśmy się z widzenia i po kilku perypetiach powstało TxL w obecnej formie. Składu dopełnili Rumcajs i Jerry z OKW.

Poznan straight edge - to brzmi znajomo. Czy muzyczne tradycje Waszego miasta maja tu I teraz jakies znaczenie?
Mają i to bardzo ale chyba raczej dla naszych odbiorców i to tych o dłuższym stażu. My jesteśmy świadomi tego co się działo w Poznaniu i Wielkopolsce ale niestety nie zdążyliśmy się na to załapać. Siwy zna blisko całą tą starą ekipę, a ja miałem okazję pracować z Piotrkiem z Cymeona, który chętnie wpadł na nasz koncert i nas wspiera. Jednak ,starając się być obiektywnym, to ta scena raczej się nie starzeje, nadal tworzą ją dzieciaki tak jak to było kiedyś i niestety w ten sposób ta historia się zaciera. Po starych załogach nie zostało dużo materiału, często jest słabej jakości, ciężki do zdobycia. Nie mniej jednak, "Poznań straight edge" to nie lada wyzwanie i wysoko postawiona poprzeczka, którą bardzo trudno będzie przeskoczyć.

Co przyciaga mlodego czlowieka teraz do hc? Co w nim go tez utrzymuje?
Czy hardcore teraz jest gorszy niż ten 15-20-25 lat temu? Nie wiem, nie byłem tam. Dla mnie to jest świetna alternatywa dla rzeczywistości która nas otacza. To przyciąga młodzież tak samo jak lata temu. W towarzystwie tej muzyki, tekstów, koncertów i ludzi którzy tworzą to zjawisko układa się w głowie. Przytoczę sytuację z którą się kiedyś spotkałem wracając ze koncertu. Weszliśmy większą grupką do supermarketu, gdzie od razu przykleił się do nas ochroniarz. Przy kasach powiedziałem do niego "Spokojnie, kieszenie mamy puste" a on odparł "Wiem, hardcorowcy to zawsze porządni ludzie. Chciałem tylko powiedzieć cześć". I to jest właśnie zajebiste! Ciesze się z takiej opini, scena składa się z dobrych ludzi, pokazuje dobrze wzorce w świecie który w którym jest pełno syfu.

Polski core z zakompleksionego pudelka zmienia sie szybko w mlodego wilka. Co wg Was mozna robic, zeby ta przemiana miala jeszcze wieksza sile I zeby nie obumarla gdzies pod plotem?
Przede wszystkim trzeba pokazywać, że polskie kapele są równie dobre co te zagraniczne, a często nawet lepsze. Chociaż z tą kwestią jest coraz lepiej. Coraz więcej ludzi lubi rodzime kapele, organizuje im koncerty i na nie przychodzi. Oby tak pozostało! Poza tym trzeba być otwartym na młodych którzy przychodzą na koncerty. To oni są najważniejsi bo oczywiste jest to ze tych starszych jest coraz mniej. Zawsze mnie cieszy widok kogoś nowego na gigach, chętnie z nimi rozmawiam i zachęcam do przyjścia na następny. Trzeba podkręcać ten ich zapał bo dzięki niemu będzie im się chciało jeździć na gigi, pisać ziny, organizować zespoły czy inne akcje społeczne.

Co planuje thug x life w 2011?
My nie działamy wg konkretnego planu i słabo u nas z organizacją kalendarza ale na pewno chcemy robić nowe kawałki i grać dużo koncertów. W najbliższych miesiącach na pewno skupimy się na tym. Reszta potoczy się sama.
Dzięki za wywiad.
Wilk

Cause For Alarm

2010-12-19T20:37:00.003Z

Jesli mam wymienic 5 powodow, dla ktorych hardcore stal sie dal mnie czyms na tyle wyjatkowym by zawladnac moim mlodocianym zyciem to bez watpienia jednym z nich bedzie ta plyta. Cause For Alarm wypchal mnie poza metal i pokazal, ze hardcore (zwany jeszcze w tej wersji crossover) potrafi miec thrash'owa szybkosc, agresje i do tego odrobine punk'owego polotu. A punk siedzial mi gdzies w glowie od najmlodszych lat. Po osiedlu chodzilo ich kilku a moja okolica szczycila sie dosc legendarna jak na tamte czasy zaloga. Te punki mnie intrygowaly. Nie mniej niz lokalni skini... Ale ja osiadlem na moment w metalu i koniec lat 80tych spedzilem na sluchaniu glownie thrashu. Jego zrodla to bylo glownie radio i kasety starszych kolegow. Czasem tzw "przegrywalnie" czyli naturalnie nielegal, ktorym trudnilo sie kilka sklepow tu i tam - przynosiles swoje kasety, byla lista co mogles sobie zazyczyc i placiles pare tysiecy, zeby tydzien pozniej wrzucic tasme do swojej (w moim wypadku) Wilgi czy Kasprzaka i sie jarales. Wracajac jednak do wspomnianej plyty - o AF slyszalem z roznych zinow, bylo tez kilka polskich hord bardziej z metalowo/grindowej sceny, ktore o nich mowily (Slashing Death dla przykladu). Moja stycznosc z nimi jednak to wlasnie ta plyta. Nagralem ja na tasme z radia i sluchalem religijnie przez wiele, wiele nastepnych tygodni. Nie powiem, ze nie dostawalem po uszach od kilku moich kumpli wszarzy. Dla nich wokal na pewno byl homo i calosc nie pasowala w kanony metalu, ktore obowiazywaly u mnie na osiedlu. A ja se sluchalem....

...i slucham do dzisiaj. To moja ulubiona plyta AF. Sentyment? Na pewno po trosze. Ale power jest. Jak skurczybyk.

Te video pokazuje wyjatkowy czas dla tego zespolu i generalnie nowojorskiej sceny. W tym czasie wlasnie rozpoczynal sie zloty wiek dla NY hardcore i rodzily sie zespoly, ktore zmienily historie.

Get out of cage!

2010-12-16T21:17:00.004Z

Nasz drogi przyjaciel i pit-ruler, Dziki, przyszykowal dla nas taki oto flyer. Stary, dobry, chamski klimat a z jakim smakiem wysmarowany. Wiecej detali na FB. Salut.

Jak brat

2010-12-11T16:43:00.002Z

Kajtek jest czescia wschodniej sceny od bardzo wielu lat. Tak wielu, ze dla czesci z tych, ktorzy przychodza na nasze koncerty data urodzin zbiega sie z datami pierwszych koncertow tego jegomoscia. Byl czescia takich zespolow Neurastenia, Nowa Droga, Crucial Times, Feel Like Shit, Unsilent i Sunrise (jesli nie znasz ktorejs z tych nazw to wskakuj w trampki i do starszego kolegi... przetrzep jego stilonki* i pudelka z zinami. Poczytaj. Jest o czym). Kajto ma zlote serducho (po prawej stronie) a miloscia i pasja do core'a nie przestaje mnie zadziwiac. Jesli widziales go na scenie to wiesz, ze to maszyna wojenna.

Znam go od kiedy pamietam i przyjazn ta cenie sobie jak nic innego. Jest mi jak rodzina. Dzis obchodzi swoje urodziny. Niby nic takiego ale wykorzystam okazje, zeby przelac tu swoja milosc - wszystkiego co najlepsze. Oby sil Ci nie brakowalo w niczym do czego dazysz.

*stilonka - kaseta, ktorej powszechnie uzywalismy za dzieciaka nagrywajac na nie swoje i nie swoje zespoliki.

Get on, get on

2010-12-01T09:28:00.003Z

To flyer na ich londynski gig autorstwa Slip-Kotka

Naturalnie, ze Searching For The Light jest bardzo dobry. I jego najlepsza wersja wg znalazla sie na Together 7". Ale czy to jedyny dobry kawalek Supertouch jak wielu twierdzi? Zdecydowanie nie. Od demoskow, live setow, przez singla i LP do ostatniego opublikowanego Better - wchodzi mi prawie wszystko. Ma to elegancki, rokujacy klimat i podoba mi sie, ze od dnia pierwszego robili wszystko po swojemu. Troche pod prad.

Widzialem Supertouch podczas ich trasy prawie 20 lat temu i pamietam podniecenie i swietna zabawe. Pamietam, ze przy Searching For The Light mialem dreszcze....

Da'Touch wraca z nowym singlem i euro-trasa. Zobacze ich przynajmniej 2 razy i nie kryje, ze bardzo mnie to cieszy. Lost My Way wychodzi w Reaper Rec i szczerze moge powiedziec, ze to ich najlepiej brzmiace nagrania. Nowojorski rock. Wybierz sie do Katowic w styczniu. Pogibamy sie razem spiewajac I've been drinking all night...

Hard as Nails

2010-11-26T08:10:00.013Z

pikczer by Lady Gagan

Jak bardzo znajome jest Ci uczucie kiedy jestes na koncercie i masz wrazenie, ze cos tu nie gra? Niby wszystko jest - dostatecznie dobry zespol, calkiem sporo ludzi i fajna sala... Jednak brakuje tego elementu, ktory sprawia, ze gig spokojnie mozesz nazwac zajebistym.
Idac na koncert Nails i Rise & Fall kilka dni temu tak wlasnie sie czulem.
Powody moga byc rozne. Nie bede ich tu specjalnie wyliczal i rozkladal na czesci pierwsze. Skupie sie na prostej obserwacji: "czekamy na mosz. Inaczej nie wiem co mam robic". Nowoczesny , przecietny Dzony the Kore nie specjalnie ma pomysl na swoja partycypacje w muzyczny wieczor bo nikt mu nie powiedzial, ze jak nie ma zwolnienia, przy ktorym mozesz machnac reka i podniesc noge do wysokosci jajek swojego kolegi, to inne zachowania tez sa mozliwe. Co wiecej - wskazane.
Stajac w tyle sali i patrzac jak Harms Way probuje przeniesc mnie w czasie grajac swoj srednio atrakcyjny metal z na wskros przewidywalnymi breakdownami myslalem, ze dzieciaki oszaleja do kazdego zespolu. HW gra ten belgijski metalcore made in usa i widze akcje. Jest balet.
Wchodzi Nails. Super szybki, grindujacy i brudny hc. Styl Napalm Death z Suffer The Children powiedzmy. Do tego jakis rodzaj przemocy, ktory splywal ze sceny mial sie nijak do tego co odczuwal i chyba oczekiwal wspomniany Dzony. Dzony bowiem stoi wryty i niby mu sie podoba ale za cholere nie wie jak to przeniesc w ramy tego do czego jest przyzwyczajony. Patrzy wkolo zaklopotany. Naturalnie 4 metry od sceny bo "moze jednak ktos zdecyduje zaakcentowac swoja obecnosc przelatujac pod scena 2 razy". 90% z tej publiki nie slyszala nigdy Napalm Death. O Repulsion czy Terrorizer nie wspomne. Sytuacje ratuje jakis metalowiec, ktory dzielnie macha lbem i Dance Floor Dziki w swoim slodkim kapturze Quicksand. Dzik znany jest z tego, ze doslownie pierdoli konwenanse. Ma styl i za to go lubie. [Nails jest bardzo dobry. Graja we trzech chlopa i kazdy z nich na swoj sposob jest freakiem. Mr. Jones na gicie i woksie wyglada jak wkurwiona swinia. Ma to urok. Basista ma styl paralityka oderwanego od rzeczywistosci a perkman tez na swoje planecie ze otepionym, wrytym w jeden punkt wzrokiem. Calosc budzila niepokoj, ktory calkiem mi sie spodobal.]

Nastepny Rise & Fall i wcale nie jest lepiej. Dzony nie podchodzi blizej. Ma watpliwosci. "Czy nie zrobie z siebie idioty? Czy wypada byc blizej sceny?". R&F gra cos starszego wiec Dzony bierze przyklad od bardziej odwaznego Stiwa i obaj ruszaja pod scene. Spotykaja tam jeszcze 3 kolegow i wszyscy razem dzielnie reprezentuja modern mosz przez 38 sekund zwolnienia. Zaraz po tym zapitalaja na wygrzane wczesniej miejsca i obserwuja dalej. A po pustym kole o srednicy sceny dalej wieje wiatr... Nastepny starszy kawalek i drugi zryw. Kolejne 25 sekund akcji i wracamy do szeregu na tyle. I tak juz zostaje do konca setu. [R&F zagralo na swoim, wysokim poziomie. To horda, ktora uwielbiam ogladac na zywo bo udaje im sie stworzyc klimat na scenie. Swoje transowe kawalki odgrywaja kapitalnie i wizualnie tez wychodzi to pierwsza klasa. Nowy utwor zapowiada mocna nowa plyte.]

Wniosek - nie lubimy sie wyrozniac. Dzony tym bardziej ma z tym problem. Mysli sobie, ze hc to tylko to co widzi u kolegi Stiwa i wszystko inne traktuje troche jak tabu. Jest ramka i najlepiej w niej zostac. Ruszyc czerepem i wniesc od siebie to ryzyko, ktore Dzony ponosic nie chce bo moze sie okazac, ze koledzy wyleja na niego kublo sciekow za bycie kreatywnym odmiencem. Czy to w tym jak sie ubierze, czy poslucha, czy zatanczy, czy powie. Wiec Dzony jest udupiony po calej linii. Pozostaje mu tylko stac w miejscu i czekac, az mu sie ten hc znudzi i rzuci tym w cholere bo ilez mozna egzystowac w rameczkach atualnie obowiazujacych smutkow. Przykry to zywot musicie przyznac.

2010-10-30T21:42:00.005+01:00

Let's get poppy

2010-10-30T08:24:00.002+01:00

Pewnie jeszcze nie wiesz ale warto moze odnotowac. Znajac gosci na zdjeciach powyzej mozna sie spodziewac, ze uslyszymy o nich predzej niz pozniej z jakis bardzo nieoczekiwanych zrodel. Nie jest to cos czego bede sluchal namietnie po nocach ale Diamond nagral bardzo fajna EP. Czlonkowie Trapped Under Ice, Down To Nothing i Terror? Faktycznie. Tyle, ze blizej im do Weezer niz swoich matczynych projektow. Generalnie klimat na podryw. Jest luzno i bez spinki. Kazdy moze sobie czasem odetchnac. I bardzo mozliwe, ze jest takich projekcikow od groma. Nie wiem. Nie znam sie. Faktycznie pewnie zwrocilem na to uwage tylko przez znajome mordy ale wcale nie sciemniam bo to rzecz bez slomy w butach i na moim iPodzie zakreci sie na pewno od czasu do czasu. EP wyjdzie juz za momencik. Najs.

VIGILANTE

2010-10-28T10:42:00.003+01:00

Lubie jak hardcore jest zagrany ze smakiem i jajami. Lubie czasem cieszyc sie faktem, ze ktos nawet wzorujac sie na oklepanym potrafi zagrac cos ciekawego robiac to dobrze nie grzeszac przy tym talentem. Vigilante ma talent, jaja i koncept.
Koncept jest prosty - kradniemi styl, riffy i klimat od najlepszych. Uwaga fani Warzone: jestesmy tutaj tak blisko jak sie chyba tylko da. Dorzucamy odrobine Murphys Law i w Polsce raczej nieznanego doskonalego Altercation i mamy finezje, ulice, styl, skinow i powrot do konca lat 80tych w NYC. Alez jest dobrze. Kilka lat temu pojawil sie Iron Boots i ci tez potrafili perfidnie ale swietnie krasc. Teraz czas na Australijczykow...
Nagrali demo, ktore poki co nie wyszlo jeszcze oficjalnie ale mozna cieszyc sie tym sciagajac kawalki z myspace. Jesli jestes milosnikiem starego hc i masz ochote na cos z klasa to odpal ich profil a przekonasz sie, ze jest swietnie. Polecam. Bust it.

Pound for pound

2010-10-27T13:17:00.004+01:00

Nie wiem jak wiele osob pamieta Pro-Pain ale na poczatku lat 90tych udalo im sie przejac spora czesc tzn nowej sceny hc, ktora skladala sie glownie z bylych metalowcow lub generalnie narybka alternatywnego, ktore glownie zywilo sie MTV. Taki to byl czas bowiem, ze na fali Biohazard i im podobnych MTV zaczelo niuchac gdzie lezy odrobina swiezosci i potencjalnego hajpu. Szal zaczeli robic goscie w szerszych gaciach ale z krotszymi wlosami. Ze niby sa gdzies deskorolki, troche zabawy a czasem bardziej polityczno-socjalny przekaz. Trwalo to tak pare lat i spora czesc zespolow nazwe teraz syfnikiem ale bylo pare, ktore lezaly gdzies na tej gornej polce, wbily sie w TV i wieksze trasy ale przy tym nagralo dobre plyty. A "Foul Taste Of Freedom" byl bardzo dobry.

Pro-Pain dobrze kombinowal. Mieli chwytliwe i drapiezne kawalki, troche popularnych wtedy temp i nie glupi przekaz. Zgrabnie to bylo wszystko zagrane i z jajem. Mieli natomist jeden powazny minus - ich frontmanem byl basista. Teraz - o ile nie masz na nazwisko Flanagan i nie pochodzisz z brudnych ulic NYC to bycie basakiem i wokalista jednoczesnie wizualnie nie wychodzi. I tak widzialem Pro-Pain chyba tylko raz na poczatku 90tych i bylo tak sobie glownie przez brak frontmana. Na dodatek grali chyba we trzech...

Tak czy inaczej, polecam bardzo ta plyte. Nie wiem jak odniesc sie do ich ostatnich dokonan. Stracilem zainteresowanie po kolejnej plycie a widzac okladke chyba ich ostatniej produkcji cos mi szepce w uszodoly, zeby sie scierwa nie tykac bo sobie wspomnienia zrujnuje.

Jeden z moich ulubionych kawalkow na tej plycie lecial tak:

LISTEN TO THE SOUND OF THE UNDERGROUND
YOUR EARS START TO DEAFEN YOUR HEAD BEGINS TO POUND
THE CROWD STARTS TO MOVE AS THE EARTH BEGINS TO QUAKE
YOUR SPINE STARTS TO GIVE AS YOUR BACK BEGINS TO BREAK
DEATH ON THE DANCE FLOOR - THEY DEADED FOR THE SIDE
THE DOORS IN THE PLACE - WOULDN'T OPEN WIDE
500 BLACK BOOTS STEPPIN' ON YOUR FACE
AND BLOOD EVERWHERE FROM THE PANIC IN THE PLACE

THERE WAS DEATH ON THE DANCE FLOOR
WHEN WE CAME TO TOWN
THERE WAS DEATH ON THE DANCE FLOOR
FROM THE HEAVY CONNECTION OF THE PRO-PAIN SOUND

A CRAZY MOTHERFUCKER WENT AND PULLED A KNIFE
YOU KNOW HE'S GONNA CUT YA TILL YOU'RE SCARRED FOR LIFE
BANGIN' AND SCREAMIN' YOU WERE KICKIN' THE DOOR
BUT NOBODY LISTENED TILL YOU SCREAMED FOR MORE
THROBBIN' LIKE A HEARTBEAT BEATS LIKE A DRUM
THE BAND KEPT PLAYIN' TILL THEIR LIMBS WENT NUMB
THE FISTS IN THE AIR - THEY WERE THRASHIN' ABOUT
TILL SOMEONE PULLED THE PLUG AND THE LIGHTS WENT OUT

Bring it down

2010-10-27T10:36:00.003+01:00

Zostalo nieco ponad dwa tygodnie. Nie przespij. Delegacje z roznych miast zapowiedzialy swoja obecnosci. Krakow bedzie w malej sali wiec prosze dorwij sie do sali wczesniej. Bedzie Stone Heart, Zaglebie, Slask i hang out. Mozliwe, ze bedzie tez dobre zarcie. Zrobmy z tego dobry wypad do bylej stolicy. Mocne debiuty w Rzeszowie - Desperate Times ze swoim nowojorskim zniszczeniem i tzw "XXX" czyli slowianskie oblicze Judge. Lokalni fani wynajmuja busy a Rzeszow banuje alko w dzien koncertu. Pakujemy graty i jedziemy przez cala Polske do Gdyni, gdzie wspolnie z pakieta z Wawy terroryzowac bedziemy Rockz Pub. Zapowiada sie dobrze. Beda nowe dema, plyty, mercz i inne dobra. Przede wszystkim bedzie hardcore i dobry klimat.

Jestem mocno zajarany. Ufam, ze te koncerty dadza nam wszystkim mase radochy i sporego kopa energii na zime. Jak mawial Jules Side By Side: "This is not the end. It's just the beginning."

Dobry pakiet

2010-10-27T08:32:00.005+01:00

Londyn to miasto, w ktorym generalnie duzo sie dzieje. Koncertow jest masa i szczerze bedac zajetym dosc mocno nie daje rady ladowac na kazdym z nich. Tym bardziej, ze poza hc jest sporo metalu, na ktory czasem sie wybieram. Wiec ilosciowo nie malo tego. Jakosciowo za to jest roznie.
Sa za to sztuki, ktorych raczej nie przepuszcze. Hordy dobre lub przynajmniej takie, w ktorych przycina jakis znajomek. Pakiet z wczorajszego wieczora byl polaczeniem obu. Grzech sie zatem nie wybrac.

Bane robi hardcore od wielu lat. Bane zyje hardcorem czesto wielokrotnie dluzej niz scenowe karierki nie jednego gogusia. I najlepsze, ze Bane nie schodzi ponizej pewnego poziomu a ten poziom jest nie do osiagniecia przez wiekszosc znanych mi zespolow. Solidny wystep za kazdym razem. Szalony momentami, czasem refleksyjny i zawsze dobrze sie to oglada. Pierwsza klasa te chlopaki.

W pakiecie jest rowniez Trapped Under Ice. Ci przechodza swoje mlode zycie bardzo intensywnie stajac sie jednym z bardziej wyhajpowanych zespolow przelomu 2009/2010. Bardzo dobra plyta, energetyczne wystepy. Mlodziez dziczeje przy bitach rodem z Baltimore i sie wcale nie dziwie, bo to skoczne dzwieki. Moj kolega, ktory jest gluchy, mowi ze topor i Biohazard. Inny mowi, ze nic sie nie dzieje. Obaj sa w glebokim bledzie. Dobry zespol. Liczylem po cichu na nowe kawalki, ktore sa bardzo solidne i sluchajac ich mialem wrazenie, ze TUI robi duzy krok na przod. Nie zagrali zadnego z nich stukajac spora czesc plyty i troche z singla oraz demo. Najs.

Na trasie jest z nimi i Alpha-Omega. Znalem tylko singla i nie bylo zle choc mam troche uczucie, jakby sporo sie tu dzialo i ten singiel wyszedl jak taki miejscami ciezszy Blacklisted. Nie do konca wiem czy to dobrze. Tak czy inaczej, lajf nie wychodzi to wcale zle. Wokalizer wyglada przekonywujaco, jest wkurzony jak przystalo na frontmanow a reszta czuje sie pewnie na scenie. Bratt z TUI pomaga im na tej trasie na basiku. Na pewno warto to sprawdzic.

Generalnie elegancki wieczor. Kilku znajomych mord, hardcore, troche smiechow. Pojawily sie typy z Thrash Talk, ktorzy wlasnie wrocili z Azji. Mala sala gdzie na nieszczescie musiala byc tez barierka a to troche spitolilo klimat i nie bylo takiego luzu. 200 osob na sali. Koncert sold out.

Nie daj sie zrobic w jajo nie jadac na ktorys z 2 koncertow w PL. Warszawa i Wroclaw. Jedz na oba jesli dasz rade. Dobry sklad.

Into The Pentagram

2010-10-15T13:28:00.002+01:00

O ile dobrze pamietam, widzialem Samael dwa razy kiedy grali jak dwuosobowa machina wojenna. To byl tez prawdopodobnie moj pierwszy styk z czyms, co pozniej nabralo rozpedu i przetoczylo sie przez Europe jak kula ognia a kraje nordyckie chlubnie wiodly w tym prym przyjmujac paleczke (na podpalke). Black Metal. Alez to mialo rozmach. W kazdym razie Samael mnie zniszczyl swoim Worship Him. Wolny i klimatyczny metal mocno inspirowany Celtic Frost.
Mieli szalone ksywki i troche mniej szalony image. Mieli tez kawalek, ktory uwielbialem i ktorego dzis rano sluchalem 3 razy. KVLT.

INTO THE PENTAGRAM

Prisoner of my dreams
Slave to my illusions
Paralysed by the anguish of a new day
Tormented by the desire of glory
The thirst for power

I'm refuging into the pentagram
Where I fear nobody
I dominate my enemies
I lead my friends
All belongs to me, body and soul

Prisoner of my dreams
Slave to my illusions
Paralysed by the anguish of a new day
Tormented by the desire of glory
The thirst for power

I'm retreating into the pentagram
Where I become possessor of your lives
Dictator of your thoughts
Master of your acts
The pentagram is my invincible weapon...

Whispered Tour

2010-09-23T08:45:00.006+01:00

Przyszedl czas na kolejny atak. W przeciwienstwie do poprzednich tym razem wejdziemy do vana pozna jesienia udajac sie do trzech miast.

12.11 Krakow
13.11 Rzeszow
14.11 Gdynia

Po tym jak ostatecznie Whispered Truth EP opuscilo lono The Essence mozemy z wrodzona pokora przyznac, ze jestesmy zadowoleni. Plyta jakkolwiek zawiera krotki material reprezentuje PRD jak tego chcielismy - te pare kawalkow to duzo nieprzerysowanych emocji i nasza wlasna forma hardcore'a, ktora jest nam jako calosci najblizsza. Wszystko osadzone w naszych korzeniach ale z nowym, swiezym twistem i mamy nadzieje, ze to slychac.

Silny sklad - Luta W. Lange przylaczyl sie do PRD a jego powrot do zespolu zainicjowal nasz wspolny koncert w Warszawie. Dla tych, ktorzy nie sa swiadomi talentu tego jegomoscia napomkne tylko, ze to mastermind za sterami Healing. Prawdziwy charakter.

Starsi ale bez sentymentalnego naciagania. Bez glodnych kawalkow, ze kiedys bylo lepiej. Jest 2010.
Hardcore zyje swoim zyciem a to jest nasze w nim miejsce.

Whispered Tour 2010. Trzymamy to za morde.

Wolfpack!

2010-08-31T14:17:00.006+01:00

Tak bylo kiedys...

Ci co mnie znaja wiedza, ze jestem wielkim fanem wczesnego Bostonu. To zespoly jak SSD i DYS nadaly ksztalt straight edge jakim przywlaszczyl sobie pozniej Youth Of Today. Styl, energia, wyglad, arogancja - wszystko to mialo swoj poczatek w tym miescie. Intensywne pare lat miedzy 80tym a 83 pozostawilo po sobie The Kids Will Have Their Say, Get It Away, Brotherhood, legendy i mity. Kocham to.

W miniony weekend DYS zagral pierwszy koncert od ilusnastu lat. Mozna sobie gdybac i probowac osadzac; "Po co?", "Na co?" i "Za ile?" pewnie maja sens ale szczerze - mnie to obchodzi duzo mniej. Ot co, paru kumpli, ktorzy badz co badz zrobili cos ponad czasowego czyniac hardcore czyms wyjatkowym i budzacym niepokoj. Kaptury, podwiniete spodnie, X na lapach, dumne i wkurwione dzieciaki. Tak bylo ponad 20 lat temu. A teraz? Jest kilku starszych panow. Ale na szczescie nikt tu nie staral sie tego przywolac po latach. Tym lepiej bo pewnie by to w oczy bolalo i zaloscia ze sceny moglo wiac. Ale nie chodzi tu chyba o daty. Moze nawet nie chodzi tu o hardcore. Moze chodzi tylko o utrzymywanie mlodego ducha, ktory napedza i ktory dawac moze troche radochy?

Cokolwiek to nie jest moge sobie z latwoscia wyobrazic siebie samego slamujacego scene podczas ich koncertu kilka dni temu. Video z ich gigu potwierdza dobry klimat tego setu.

Brotherhood!

... a tak jest teraz.

The New Blood.

2010-08-31T07:52:00.002+01:00

Chcialo by sie powiedziec "a nie mowilem".
Mozna juz o tym pogadac bo Century Media zaczelo sprzedawac nowa plyte. KOTF. Cala masa kapitalnych riffow I chyba troche ciekawsze aranze.
Potrafie sobie wyobrazic niszczaca sile tych kawalkow na koncertach. Kombinujac to z charyzma SV pozostaje mi odliczac dni do ich europejskiej inwazji.
Poczekam na winyle z Reaper i wysmaruje recenzje jak nalezy.

Stay free.

Nie moze byc za malo Raybeez'a

2010-08-12T15:35:00.002+01:00

Warzone w oczach Jennifer Buck Knies. Wisi na Double Cross.

Stop & Think: What bands were your influences?
Raybeez: As a whole in general the band has been heavily influenced by the Bad Brains.

Stop & Think: Do you label yourselves in any way?
Raybeez: Warzone is, and always will be, a skinhead band.

Stop & Think: If you are straight edge, define it in your own words?
Raybeez: Well, I, Raybeez consider myself straight edge. I have had problems but I do feel I have overcome them. Straight edge has so many definitions depending on who you ask. I feel it is not doing drugs or alcohol and keeping a positive attitude in your life and music.

Nowy plod - Last Dayz

2010-08-07T10:21:00.003+01:00

Tydzien temu tajny dostawca materialow nielegalnych w LDN wreczyl mi w rece CD z napisem LAST DAYZ. powiedzial: "To dla esencji". Cokolwiek to znaczy przyjac nalezy z pokora.

Patrze na to cudo i po pierwsze primo - wyglada bardzo dobrze. Podoba mi sie, jak zespol przywiazuje uwage do tego jak wygladac ma finalny produkt. Stylowy luk i zmyslna okladeczka. To pierwszy plus i wrozy tylko dobrze. Umowny sie - nawet jak zespol nagral gniota to przynajmniej wydanie sugeruje, ze maja ambicje i dobry pomysl na samych siebie.

Wracam do domu i puszczam. Otwieram szerzej oczy. Mysle: "popieprzylem cds". Intro na tym demo przypomina mi do zludzenia jeden kawalek Dirty Money tyle, ze nie pamietam ktory a ze leniwy jestem strasznie to Wam tytulem nie sypne. DM mialo urok i uwielbialem ich koncerty ale... Dalej jest juz tylko lepiej. Od On The Loose przypomina mi to Death Threat. Podobna konwencja i wokal Miszcza zdecydowanie moga sugerowac, ze inspiracji szukali na plytach DT. Jesli sie mysle to przepraszam ale klimat podobny. Dobry hardcore. Mocny, twardy, kilka szybszych momentow, przepisowe zwolnienia i tu i tam gang wokale. Can't Stand Losing jest tu chyba moim faworytem. Solidny kawalek.

Generalnie dobry debiut i Last Dayz ma potencjal. Podoba mi sie tez, ze chca grac a ich koncerty wspierane sa przez lokalne zalogi. Jak sie rozpedza to jestem pewny, ze wyrosna na zacny projekt. Powodzenia.

Demo wydal Ratel Records, ktory wylania sie powoli z swoja aktywnoscia poza waskie grono znajomych. Wytwornia, dystrybucja, koncerty. Super. Warto sprawdzic co w RTL piszczy bo kiepsko bedzie to przespac.

Oczywiscie popieram.

Keepers Of The Faith

2010-08-06T07:52:00.005+01:00

Keepers Of The Faith ma byc wydaje sie przelomem dla Terror. Zespol zdecydowal sie na wspolprace z Century Media przejmujac przy tym w znacznym stopniu odpowiedzialnosc za wlasny wizerunek. Wszyscy wiemy jak ciezko hordzie hardcore utrzymac standardy, ktorymi dumnie wymachiwal zawsze Terror pracujac rownoczesnie z labelem, ktory wszystkie te idee spuszcza z porannym moczem. Tak wiec kolega Vogel i spolka angazuja sie w promocje bardziej niz kiedykolwiek - KOTF ma byc bowiem esencja core'a i czyms co stanowi o jego jakosci wyrozniajac go rownoczesnie z bajora innych muzycznych tworow.
Warzone. Kocham Warzone. Zespol, ktory przechodzil rozne swoje okresy moze nawet bardziej intensywniej niz kazdy inny i nie zawsze bylo rozowo ale umowny sie - historia Raybeez'a poruszy serca kazdego najtwardszego skurczybyka. Gosc byl wybitnym frontmanem i co by nie gadac - charakterem na miare swojej legendy. Narkoman. Skinhead. Edge. Fan rapu. Absolutnie zadedykowany swojej milosci do sceny. Dlaczego nawijam tu o Warzone? Bo to wlasnie WZ staje sie szablonem, ktory Terror odrysowuje robiac nowy album. Poczawszy od tytulu i tematu przewodniego przez merch oraz generalny vibe przypominaja mi do zludzenia nowojorskich tuzow. To absolutnie nie bedzie zarzutem. Wrecz przeciwnie bo podkreca to dla mnie czas oczekiwania jak swiat przyjmie taki klimat.
Muzycznie tez moze byc odrobine inaczej wszak tworca Ill Blood zagrzal juz wystarczajaco swoje miejsce w Terror, zeby wydlubac z gitki nie jeden niszczacy riff. Lapy i styl Jordana moga byc kolejnym elementem, dzieki ktoremu KOTF bedzie mialo inny wymiar. Wcale tak byc nie musi i nie naleze do osob, ktore oczkuja nagle nastepnego No Warning ale nie zaprzecze, iz Jordan talent ma i grzechem bedzie tego nie wykorzystac.
Reaper Records wlasnie wypuscilo 7" zapowiadajace nowa plyte. Reaper pozostaje tez winylowym reprezentantem Terror i elegancko bo to z cala pewnoscia bedzie balansowalo ryzyko wspolpracy z Century Media.

Czekam. Nie mowie, ze ma to byc album roku ale ciezko bedzie komus przeskoczyc ta poprzeczke. A czy Terror bedzie Warzone'em nowego tysiac lecia czas pokaze. Wroze z fusow mojej zielonej herbaty iz tak stac sie moze.

Ps. Ten wzor, ktory macie na gorze wyladowal na koszulce i to oficjalnie moj ulubiony szirt Terror. Reach The Sky youth crew. Amen.

Give

2010-07-16T10:32:00.005+01:00

Give jest po prostu dobry. Lubie kiedy hardcore ma w sobie czasem troche waszyngtonskiego beat'u, jakis kwiatkow i hipisiarstwa. Sa na to limity oczywiscie i jestem w stanie to przelknac bardzo wybiorczo ale ten zespol ma w sobie fajny klimat. Wydaje mi sie, ze ladnie wywazyli emocje i punk rocka bez specjalnych wioskowatych zagran z sileniem sie na bycie bardziej kobiecymi niz potrzeba.

Maja na swoim koncie wydany wlasnym sumptem winyl, ktory calkiem szybko sciagnal mnie na ich strone.
Graja sporo bo co troche widze daty z ich koncertami. Co wiecej - maja do tego bardziej frywolne podejscie. Koncertuja w miejscach, w ktorych hardcore jest mniej na tapecie. Pakuja manatki i jada grajac czasami malo w malo spektakularnych zakatkach czy na przyklad w parkach. Podoba mi sie to. Bez chamerykanskiej maniery, ze kazdy teraz musi miec management i agencje za plecami.
Ich nowy EP jest wydawany przez React! co znaczy jak sadze wiecej uwagi ze strony fanow tradycyjnego hardcore, ktory Aram wydaje a mlodziez lyka w mgnieniu oka.

Give | Szalone video

Stare zdjecia...

2010-06-25T10:24:00.003+01:00

Jesli kogos zaintersuja starsze zdjecia zwiazane z hc/punk'iem to jakis czas temu zaczelem postowac czesc swojej uzbieranej kolekcji. To glownie lata 80'te do polowy 90'tych. Troche z tych materialow nie byla szerzej publikowana. Zapraszam.

CONTROL!

2010-01-26T23:18:00.002Z

Moj dobry kolega, zacny edgeman, jakosci wysokiej stagediver i najlepsza czesc Powered Recs - pan Geert belgijski, postanawia przysunac wszystkim w mordy wlasna wytwornia. Control Records na dniach wypusci pierwszego singla, ktory ustawi poprzeczke dla nastepnych producji wcale nie nisko. W tym tygodniu ogloszone bedzie co i jak a ze rokuje duze zainteresowanie ta plyta sugeruje sprawdzac update regularnie. Druga siedmio-caloweczka Geerta bedzie przynajmniej tak dobra co pierwsza. Mam nadzieje na jedna z najlepszych wytworni w Europie. Znajac zamilowanie goscia do winyli i detali nie moge sie doczekac az w rekach wyladuje mi jego pierwsze dziecko. Rock on!

2010

2010-01-25T11:19:00.005Z

Czuje, ze powoli dobijam do tych epizodow, ktore wyrysowywal tak znakomicie Prosiak w swoich komiksach w latach 90-92 a ktore mnie samego bawily do lez. Czesto pojawialy sie w nich daty "po 2000" i 19 lat pozniej troche trudno zalapac gdzie sie podzialy tamte prywatki i jak szybko sie przelatuje przez zycie.

Witam w 2010. Pajeczyny sie tu wkradly bo tak malo tu pisania bylo. Przepraszam po raz enty jesli ktos oczywiscie oczekiwal, ze bedzie inaczej. Poprzedni rok zaskoczyl mnie samego dosc ostrymi zmianami kursow w moim zyciu. Znowu wiec duzo sie dzialo i prowadzilem nie na wlasne zyczenie bardzo nie regularny tryb zycia. Od kilku miesiecy rzeczy wracaja powoli do normy i choc oczywiscie znow brakowac zaczyna czasu na przyjemnosci to przynajmniej wszystko idzie ku lepszemu.

2009 dal mi kilka powodow do zadowolenia i nie malo przyjemnych chwil.

Trasa Pain Runs Deep okazala sie kolejnym wspanialym przezyciem i dala mam nadzieje nam wszystkim w zespole i towarzyszom z vanie troche radochy. Kazdy z koncertow znowu byl naszym prywatnym sukcesem bez wzgledu na to ile osob bylo na sali.

Gig w stolicy byl ewenementem bo i znalazlo sie na nim prawie 600 osob i nawet jesli nie przyszli na nasz set to reakcja kilku szalencow podczas naszego performansiku byla dosc szalona.

Dziekujemy wszystkim, ktorzy nam pomogli na tych koncertach, organizatorom i maniakom mosz-pitu.

Rzeczy, ktore przyciagnely moja uwage w poprzednim roku bylo kilka i to zaliczam tez na plus. W amerykanskim hc nie przesluchalem niczego wiecej niz Secrets Of The World Trapped Under Ice. Reaper wydalo hit jak dla mnie i podoba mi sie, ze ten zespol wyszedl poza sztampowy wizerunek wkurwionego zmetalizowanego hardcore'a. Nie doceni sie tego z pewnoscia sciagajac ich muzyke z blogow, bez tekstow i wszystkiego, co jest na tej plycie. Solidna rzecz. Bardzo lubie.

W Europie Rise & Fall wypuscilo Our Circle Is Vicious i to z cala pewnoscia ich najciekawsza produkcja. Odwazniejsze eksperymenty i moim zdaniem dodaje to im uroku. Polecam.

Tak sie sklada, ze oba zespoly beda razem na trasie, ktora zaczyna sie w tym tygodniu. W niedziele beda goscic w Katowicach a ze w tych dniach PRD ma proby to bede mial szanse przekonac sie co szykuja dla nich Slowianie. Do zobaczenia na Slasku zatem.

Jesli chodzi o nasza slowianska scene to zdecydowanie Heritage. To nawet nie dokladnie tak, ze to przez Kajtka, ktory jest moim drogim przyjacielem i czescia mojego zycia przez prawie 20 lat. Po prostu podoba mi sie ich swieze i nie wymodelowane podejscie do grania. Nagrali demo i zagrali pare gigow zeby sprawdzic jak sie w tym czuja. Sa w trakcie prob z nowym wokalista i nie bardzo wiem na czym stoja w chwili obecnej ale wierze, ze zniszcza w 2010.

Inny polski zespol, ktory mi siadl z nowym nagraniem to Identity. Poczatkowo to co nagrali chcialem wydac w The Essence ale zabieralo nam sporo czasu wybrniecie z punktu zero i ostatecznie moje mozliwosci czasowo finansowe przekreslily wspolna przyszlosc. Licze, ze wyjdzie im to na lepsze. O ile wiem wytwornia juz jest tyle, ze ma byc cd a nie winyl. Chyba, ze juz ja cos pomieszalem.

Patrzac na 2010 czekam na wydawnictwa obu wspomnianych projektow. Jest jeszcze Capital, ktory uderza w damska strone publicznosci. To kolejne wcielenie muzycznie grajkow znanych z Last Item, 33Rotacje, Slip, Last Believer, itd... Ma to fajny quicksendowato-homoseksualny wajb i zdecydowanie przykulo moja uwage.

I jeszcze pozostaje metal 2009 - tu przynajmniej tyle samo radosci. Drudkh wiodl prym w moim ipodzie a zaraz za nim ostatnia Furia. Doskonale, klimatyczne plyty.

Jestem pewny, ze ten rok bedzie lepszy niz poprzedni. Nie moze byc inaczej.

Dajac szanse mlodym

2009-08-05T14:17:00.009+01:00

...czasem bardzo mlodym, czesciej niz zwykle zaczalem sprawdzac co nowego w swiecie piszczy. Dostalem kilka rekomendacji i kilka rzeczy po prostu mnie zainteresowalo. I ciesze sie, ze mnie czasami tak nachodzi bo nie wiem czy to wiek czy moze lenistwo ale zapominam, ze nowe tez moze byc dobre.

Kilka tygodni temu jezdzac po germanii w towarzystwie kilku zwariowanych brytyjczykow i kilku nie mniej stuknietych chamerykanow ktos z tej drugiej pakiety wcisnal mi promo nowego zespolu, mowiac ze to dobre i na pewno mi sie spodoba. Na pytanie "co to jest?" odpowiedzial, ze melodyjny hardcore i powiedzialem, ze raczej sobie daruje. On na to, zebym przestal zgrywac tafgaja i zabral ta plyte. Co mialm zrobic? Zajelo mi kilka dni, zeby przetestowac moja tolerancje na melodyjne dzwieki i musze powiedziec, ze jak juz sie zmusilem to mnie to scierwo ujelo. TITLE FIGHT to okazuje sie nie taki znowu nowy zespol bo o ile to dzieciaki to chwile juz graja a ja, ze tej sceny specjalnie nie gonie, to o nich nie slyszalem. I glupio mi bo chlopaki graja bardzo na poziomie przynajmniej takim, ze moge smialo powiedziec, iz to dobry zespol. Teraz - rzeczywiscie tu znam sie mniej i moze takich kapel jest jeszcze setki ale to wcale nie przeszkadza mi cieszyc sie ich muzyka od kilku dni. Mozliwe, ze nawet jest to teraz najczesciej przewijajaca sie nazwa w moich iTunes. Potrafia grac, robia calkiem przyzwoite kawalki i aranze nie bija Cie po uszach banalem. Jesli ktos tu lubi LifeTime czy wczesne Saves The Day to nie widze przeszkod, zeby wyciagnac muzyke TL gdzies od kumpla czy z rapidshare recs i tupac sobie noga od czasu do czasu.

BAD SEED ma demo i singla i wyglada na to, ze wyhajpowano ich juz mocno. Sety BS wydaja sie dosc imponujace biarac pod uwage stopien szalenstwa publiki. Ktos moze powiedziec, ze takie zespoly rosna troche w cieciu i na fali Trapped Under Ice i to pewnie nie bedzie az takie dalekie od prawdy. Tyle, ze te szczyle potrafia napisac kawalek lub dwa i podoba mi sie jak to robia. Wlasnie ukazal sie ich split znowym kawalkiem, ktory szybko sie sprzedal podczas ostatniego weekendu na Sound & Fury Fest.

Oto co za Babilon dzieje sie podczas ich gigow.

Wychodzi teraz tez pare calkiem przyzwoitych plyt. SixFeetUnder wypuszcza wlasnie nowe single FOUNDATION, PEGASUS i GYPSY. Wyszedl juz NAILS, ktory jest nowym projektem T.Jonesa (brudny i agresywny hardcore). Calkiem to wszystko znosne musze powiedziec. Reaper Records stara sie jak moze utrzymywac status solidnej wytworni wydajac nowe TRAPPED UNDER ICE, DEATH THREAT i wznowienie ON. Nie malo, ze inwestuja w kapele z wyrobiona reputacja to biara sie tez za nowe zespoly pomagajac im na rozne sposoby. Czesc solidna, czesc mniej ale to nigdy nie jest ponizej przecietnej.

Nie jest zle. Wcale nie jest zle. Jest kilka plyt, o ktorych mam nadzieje napisac pare zdan. Ale to na dniach...

Skurwialy dzien

2009-07-22T13:24:00.004+01:00

Ten dzien zaczynal sie wcale nie tak jak sie mial skonczyc. Mialem plan. Kiedy pakowalem sie do merta w kierunku wschodniego Londynu mialem przed soba kilka godzin w HQ K-Swiss, hang out z Iwona i Pitolem i dwa gigi do obskoczenia. Nie moglo byc zle.

Miejsce, ktorym pracowalem to miejscowka, ze ktora nie jeden moglby uciac leb, zeby w niej mieszkac. Przebudowany, pewnie ok 200 letni dom, ktory zachowal stary urok ale ma w sobie klimat nowoczesnego apartamentu. Jesli ktos zna troche wschodni Londyn to wie tez, ze okolica jest wyjatkowa. Tak czy inaczej po kilku godzinach w K-Swiss zaczelo mnie scinac i nagle okazalo sie, ze temperatura rozpierdala mi czaszke. Snulem sie i snulem do 14tej i zamiast spotkania z sympatyczna para musialem wbic sie w lozko liczac, ze kilka godzin pod koldra pomoze mi zebrac do kupy. Ani Pentagram ani Bad Brains co miesiac tu nie graja. Niestety, ani dragi i lozko, ani dobra wola i checi nic nie zaradzily na to scierwo, ktore mnie dopadlo. Nie przyszlo mi zobaczyc ani siersciuchow z Chile ani rastuchow, ktorym zielone wysypuje sie z kieszeni. Mialem za to ze 4 epizody True Blood i smrod wlasnego potu. Bardzo dziekuje za takie niespodzianki.

PS. Mieszkam z gosciem, ktory wlasnie slucha glosno "Bede bral cie....gdzie?....w aucie...mnie?...cie...ehe". Dwie plyty WarZone moga spokojnie zastapic cala kolekcje jego fatalnych empetrojek.

A teraz pytanie apropos: jak znakomita jest ta koszulka?

Najtwardsi z Buffalo

2009-07-06T12:50:00.011+01:00

Kilka nazw by pewnie nigdy nie zaistnialo gdyby nie oni. Wezmy Snapcase dla przykladu. W swojej pierwszej odslonie, pod nazwa SolidState, polykali ich riffy bez zadnych oporow tylko w niewielkim stopniu przerabiajac je na swoje potrzeby. Demo Snapcase z '91 roku jest na to ewidentnym przykladem. Inspiracji trzeba gdzies szukac - czemu nie na wlasnym podworku?

Fuel the fire Zero Tolerance

W 1987 roku Buffalo rodzi nowy zespol - xNew Balancex. Ciezszy niz inne straight edge zespoly w tamtym czasie i choc nie bardzo radzili sobie z instrumentami to czesciej sluchali chyba plyt z thrashem niz z SSD. Nagrali demo i grali lokalnie kilka koncertow, min. ten, z ktorego video macie ponizej...

Ten gig odbyl sie w sierpniu '87 i grali na nim wspolnie z WarZone i Youth Of Today (video obu, ktore zaladowal Larry Ransom mozna znalezc na necie). Wychodzilo jak wychodzilo i szczerze mowiac trudno uwierzyc, ze rozwineli pozniej tak szeroko skrzydla.

New Balance zmienia nazwe dosc szybko i Zero Tolerance od tej pory staje sie na jakies 5 lat flagowym zespolem z Buffalo. Nagrywaja 10 kawakow i wypuszczaja kasete "Better Judgement" gdzie rewelki nie ma ale klimacik jest. Hi-Impact Records proponuje im wydanie singla, ktory po typowych problemach ukazuje sie z nie malym opoznieniem.

it's a way of life

not a statement of time

more than a symbol

stronger than pride

the direction that I chose to take

a moral decision, forever straight

my heart belongs to the edge!

Jak sie mialo okazac, ta deklaracja choc brzmiala dosc stanowczo, miala byc ostro potraktowana przez test of time. Tak czy inaczej "Bad Blood" to przyzwoity singiel. Bez ekstazy ale trzeba przyznac, ze potrafi sie wyroznic. Jest ciezkawy hardcore, nie ma cienizny podrabianego youth crew, sa ambitniejsze liryki i nadzieja na to, ze bedzie jeszcze lepiej.

put to the test to obtain the best

with God on my side I never fess

Ma byc znacznie lepiej. ZT zaczyna grac wiecej i zainteresowanie ta horda rosnie. Oni sami olewajac trendowate zapedy sceny hardcore nie softuja. Wiecej - twardnieja im gusta. Przynajmniej te muzyczne. Jest rok 90 i nagrywaja nastepne demo, ktore bez zbednego pierdolenia niszczy. Hardcore, sporo thrash metalu i przekaz, ktorego inspiracje Mark Bellanca czerpal ze Swiadomosci Kryszny. Zamieszkiwal lokalna swiatynie a to po wyczytal w ksiazkach Prabhupady przelewal na texty ZT.

Zespol zmienial sklad ale szedl do przodu. Szukali wytworni i akceptacji w tworzacej sie wlasnie scenie crossover, gdzie mialy zaistniec pozniejsze wcielenie Cro-Mags czy Biohazard i inne.

Zapuscili wlosy i znalezli Criteria Records, ktore prawdopodobnie mialo dac im upragniona uwage nowej publiki. Nagrywaja przy tym nastepne demosy. "Fuel The Fire", ktore wydaje Criteria jako tasme (na ktorej laduje tez czesc sesji z 90 roku) pokazuje jak daleko ZT wyskoczyl poza ramy hc i jak mocno kochaja stary thrash. Jest tez nagrywka, z ktorej Freedom From Fear ostatecznie konczy na Only The Strong Comp wydanej przez Victory Records. Jak sie nie trudno domyslec zespolowi nie jest latwo bo plany wydawnicze sie rozmywaja a czlonkowie powoli maja dosc i siebie i zespolu. Straight Edge czesc spuscila w kiblu a Mark nie do konca chcial takiej przyszlosci dla swojego projektu. Ostatecznie ZT przestaje istniec a to co z niego pozostaje nazwac sie ma This World Rejected co i muzycznie i textowo jest kontynuacja poprzedniego zespolu. W 1993 roku Initial Records wydaje im singla z trzema kawalkami, ktory jest jedyna pamiatka po tym projekcie. Jedyna ale jakze kurwa solidna.

TWR rozpada sie krotko po tym. Szkoda bo niezaleznie od nazwy jaka uzywali mieli przed soba przyszlosc, ktora mogla isc w parze z potencjalem i talentem tych typow.

Sugeruje kliknac na jeden z linkow po prawej stronie. Napis Zero Tolerance zaprowadzi Cie do ich profilu na myspace gdzie w jednym z blogow znajdziecie cala dyskografie, o ktorej nastukalem w paru zdaniach powyzej. Nie badz pipa i sciagnij jesli lubisz twardy hardcore z klimatem. Jakosc - slowo klucz.

i had a career & received my degree

but these successes haven't satisfied me

monetary gestures force an uncertain smile

from a false value system gone wild

all i want to know is am i far off on my life

pursue the avenue of your perfect view and succumb

to what you think is right?

accepting, rejecting i don't want to buy into another scam

it's plain to see you don't know me

you don't know who i am

i want the key to my own destiny

remember it belongs to on one but me

i want to taste what's life's perfection

'cause i've already tasted aggravation

(your) God is a myth...

2009-06-27T13:06:00.003+01:00

Ta historia jest za ciekawa, zeby jej pozwolic umrzec w natloku wirtualnego syfu. To jedna z takich rzeczy, na podstawie ktorych tworza sie legendy. A przynajmniej plotki. W kazdym razie warto przeczytac.

Oto Rasaraja aka Robert Fish o swoich doswiadczeniach z mloda amerykanska scena chrzescijanska, ktora probowala budowalc swoja wlasna spolecznosc oparta o glosna muzyke, krory my nazywamy hardcore'm.

After a funny discussion over at Deathtalk I decided to write out my first and only experience with the so called “Christian Hardcore scene”. I will preface this by saying that I know people that are into Christ that play in hardcore bands, members of Coalesce and Frodus come to mind, but they were a part of the hardcore scene and aren't entering it just to bring people to Christ and at least from my experience they are somewhat heritcal in their own approach. I tend to think in most cases these individuals, like myself in regards to Gaudiya Vaisnavism, are more inspired by the aspirations or aspects of a philosophy than taking a literal approach to texts although I may in some cases be incorrect as that comes from my small exchanges with these individuals. Still in my eyes there is a huge difference between those individuals and those bands that play music that sounds like a “hardcore” band but are more akin to a church funded youth group (this is the only way I can refer to them without getting nauseas) that play heavy music.

These bands are on Christian labels which are supported by Churches and youth ministries and their entire image and being is designed to maximize appeal and gain followers for the band and thus their church/ministry. Much of it is as real as an episode of Alf. Now I may wish Alf was real reality TV but it wasn't and neither is this bullshit really hardcore.

So what is the “Christian hardcore scene”? In the Deathtalk discussion someone mentioned a huge church/corporation close to their home that has secured a fleet of vans and trailers, replete with Christian sloganeering in "extreme" fonts. Inside the facility are practice rooms and more gear than your local Guitar Center. It is almost as simple as “Hey, are you in a local metalcore band that is ready to spread the word of Christ Jesus Our Lord and Savior? Well, then get in the van because the church will PAY FOR YOU to tour. Full ride.” That is what is a good example of what I mean by the “Christian Hardcore scene”. I don’t claim to know who these bands are nor do I really find it important.

One final note before I get to the story: My story involves a Zao show. I have no idea if Zao was one of those church funded youth groups that played heavy music or if they were something entirely different but the setting of this story was at one of their shows.

Anyhow on to the story:

In 1999 my band The Judas Factor headed out on our first and only US Tour. The instructions to Robby, our booking agent, were simple: book us as many shows as possible during this tour even if that means 2 or 3 shows in a day. We had a few days with two shows a day but not many. The day we hit Omaha, Nebraska we only had 1 show booked. We got into town late in the morning and found out the show wasn’t starting until 10 pm. We were bummed about the long wait as nothing on tour is more painful than the down time. We asked the promoter of our show if there were any other shows going on earlier than ours within an hour drive and he mentioned a show about 30 minutes away with the band Zao. As soon he finished his sentence we told him he must drive to that show with us so we could finagle our way onto the show. Within minutes we were on our way. Although we had heard the band name Zao before we had no idea who they were and what we were in for.

We drive out to the middle of nowhere to some church where the show is to take place. We get out, ask the few kids that are there who the promoter is and hunt him down. We explain that we are in a band and on tour from NYC and had the day off and wanted to know if we could play the show. We told him he would play for free and as short or long of a set as he thought fit.

“What’s the name of your band” he asked with a puzzled look.

“The Judas Factor”.

He smiled and said sure. We unloaded our equipment into the downstairs of this huge church, set up our merchandise and went outside. Within minutes we were playing our favorite tour game that I believe we called Quarters. Simply put you stand 5 feet from a wall and try to throw the quarter as close to the wall as possible. The person who get’s it the closest wins all of the quarters. This helped feed us various times when we got enough locals involved. Anyhow we had about an hour to go before doors so it was a way to kill time.

We are playing as kids begin to show up. We quickly notice that most of the kids are young and they were not simply dropped off by their parents but their parents were hanging out. Seemed weird but then again the place was in the middle of no where so if you didn’t drive Mom and Dad were the only option and if they came from far enough away maybe they were just going to hang around outside while their kids enjoyed the show? Anyhow kids and their parents are showing up and what we expected to be a show in front of 20 people is now in the hundreds. Awesome.

At one point this little kid, maybe 12, comes over and asks what we are playing. We explain to him the game and the next thing you know he is playing with us, we are all having a blast and things are good. We all like this kid and bestow him with the name “Chuckie”.

First band starts and we go downstairs. Although the band was rather bad they were also rather young looking so whatever. They didn’t exactly sound like a hardcore band but nothing else about them really caught our attention except for the fact that a lot of the parents were downstairs watching the show which made us all chuckle. We head outside and just hang out at the van.

When the next band goes on we go downstairs and they are preaching away about God’s plan, our place in it and how we are to insulate ourselves from non-believers. We all look at each other utterly bewildered but just shrug it of as a band that really digs Jesus and a crowd that is just nice.

The third band goes on and again we go in to check it out. Sounded like Korn. Fuck this. We stop over at the merch table and Dave, who was doing our merch, is giggling because we are somehow selling a lot of merch at a show we weren’t scheduled to be on and to kids and parents who had no idea who we were. As we laugh about how strange it is the band stops and the singer starts talking. He goes into some long speech about how bad sex is unless you are married and in a true Christian relationship and everyone cheers. We look at one another puzzled. He then goes on to say that homosexuality is a sin and an abomination and that homosexuals will go to hell for eternity. The few of us start yelling shit at this band. People turn around and look at us strange but the band is oblivious to our yelling and just goes into another song. We start walking out and see this kid wearing a shirt explaining that God gives animals to us so they should be hunted, killed and eaten. At this point we are completely bewildered.

We get outside and see the promoter for our show and he is hanging out with 15 or so kids that he had called and alerted to us playing the Zao show. After some quick introductions we explain, in disbelief, what we just witnessed and they all stare at us in equal disbelief.

“You do know who Zao is don’t you?” they ask.

“Um, not really” we reply.

They then go on to explain that the band and everyone there are Christians and that every band that plays was a Christian band. The parents aren’t there to drop off their kids but to participate in the show and that this is normal in the “Christian Hardcore scene”. Over the next few minutes they fill us in on this phenomenon and our minds are blown. They explain that a Christian Youth Ministry was putting on this particular show and apparently there was a whole network of these Youth Ministries across the US that put on shows and support tours for these bands. Not sure if Zao confined themselves to this scene or not but today this was the case.

At this point I wander back in to the show and just stand their watching the crowd who are just so happy and inspired by what they are witnessing and my mind is blown. I was experiencing a church revival, which is cool for them, but not the hardcore show I was expecting to attend. I head outside and sit against the wall wondering what to think. I mean these people have a right to their revival but I have a right to crash it, don’t I? I decide that I do have that right. I will say what I feel regarding the bullshit they were spewing and if it pisses them off well welcome to my world. Now I am ready to play.

When the band finishes we hurry downstairs to set up because we all want to just rip into it at this point. On my way down the promoter of this show stops me and he looks distraught.

“Zao can’t make it”.

Turns out they got stuck in some storm and would never make the show, which meant we were headlining. I tell him no problem and help get everything set up.

Between people hearing about Zao just cancelling and, I assume, some people realizing that this band was the same people that were yelling shit at the last band when we got ready to play the crowd was a bit smaller. Maybe half the crowd.

I think I open the set by saying something witty like “God is a myth and homosexuality is natural” and we rip into our first song. The few kids that came to see us get into it, we go nuts and everyone else stares with a few people trying to yell at us but we are way to loud and they mean nothing.

Next song I talk about how eating meat shows a basic lack of compassion and any god or religion that condones that is a sham. Now half the crowd is yelling at us and I thank them for all of the Wars and atrocities that have occurred in the name of their “god”. In the meantime the 100 or so people outside are now running, not walking, running down the stairs towards the stage screaming at us. We rip into the song and within 20 seconds the PA is off, our amps unplugged and the place is chaos.

Justin is running around, guitar in hand, yelling something about loving Jesus, loving homosexuals and trying to hug people. Little Dave is swinging his bass wildly and yelling to everyone that if they wanted to fight he would take them all on. The kids that came with us are yelling and having pushing matches with others. I am just yelling at whomever is getting in my face… pure mayhem. It sort of calms down and I ask the promoter why he won’t let us say what we want to say? He says we are vulgar and are being disrespectful to their church. I tell him that I just sat through a band that was disrespectful to humanity and everyone that doesn’t fall within their fairy tale world so now it is my turn to say what I think. Everyone starts yelling again and it is clear the show is over.

People are at our merchandise table yelling at our merch guy that they want their money back. We refuse, pack up and head outside. The mayhem continues outside with people yelling at us and threatening us as we unload and someone breaks the windows of a band that was hanging out with us.

As we throw our stuff in the van “Chuckie” walks up in tears. He explains that because of us he is now going to hell and would have to repent for the rest of his life. He is sobbing and nothing we can say will make him stop. It is sort of heart breaking but what can we do? We finish packing up, tell the kid that he will be okay and get the fuck out of there.

That evening’s show was much smaller than the show earlier in the day but the kids were stoked on the theatrics of the first show and we had a blast.

The end.

This Is Bitter Warsaw

2009-05-13T11:52:00.007+01:00

This Is Warsaw przygotowal dla Was nastepna godna wzmianki hulanke. Po raz drugi Bitter End odwiedzi Polske - tym razem w towarzystwie True Colors, ktore pewnie przyciagnie nie mala grupe fanow podrabianego Youth Of Today. Do tego Warszawa bedzie miala okazje zobaczyc Regres tuz po wydaniu ich bardzo dobrego LP. Gig zapowiada sie co najmniej dobrze. Warto wsiasc w pociag, bus czy tramwaj.

Daniel z Bitter End to chlop na 102. Zajarany hc jak malo kto i ponad to wszystko przemily typ. Jak malo jakiego chamerykana, rzeczywiscie interesuje go euro hardcore i nie cuduje, ze przyjezdza tu z lepszego swiata. A zupelnie szczerze wiekszosc zespolow, ktorymi jaramy sie tutaj ma Europe za kraje frajerow i tworcow slabego hc a trasy tutaj to ich przymus i czesto jedyna mozliwosc zarobienia lepszego dukata. Tak czy inaczej, Daniel kladzie na to lache. Lubi to co robi i jest faktycznie szczesliwy mogac odwiedzic np Polske. Oto co chcial powiedziec przed tym gigiem...

Bitter End is coming back to Poland. We had an awesome time last summer, so we are excited to be playing Radio Luxembourg again. This time we are touring with True Colors, one of the best European harcore bands around. Come out to the show and stagedive, and then come back to the merch table and we can talk about how awesome Pain Runs Deep is. Hardcore still lives!

Nie. Nie zaplacilem mu za te propsy. Jak masz szanse to prosze pojedz i zobacz Bitter End. To bardzo dobry zespol. True Colors wlasnie wydaje nowa plyte a dla Regresu to bedzie chyba release party...

international playboys.cold inside, meltdown, prd, dirty money. hard look

Burning Fight

2009-05-05T19:07:00.007+01:00

Wiekszosc z Was jak przypuszczam wie o tym, ze wlasnie ukazala sie ksiazka pt Burning Fight, ktora to jest przeciwwaga dla tego jakze idiotycznego strwierdzenia, ze hardcore skonczyl sie w latach 80'tych. Wydawnictwo to wiec traktuje glownie o hc z lat 90'tych czyli latach, ktore badz co badz sa mi najblizsze.

Jako, ze nie widzialem jeszcze tej ksiazki to daruje sobie probe jej opisywania choc mniemam, ze bedzie to rzecz bardzo mocna sadzac po zaangazowaniu autorow i kolaborantow. Napisze wiec o koncercie z mininego weekendu, a ktory mial byc jej release party. O koncercie, o ktorym mowilo sie od miesiecy a bilety na niego zniknely po kilkunastu godzinach od momentu pojawienia sie ich online.

Grac mialo wielu i glownie zespoly, ktore swoja swietnosc datuja na poczatek lub polowe lat 90'tych. Outspoken, Unbroken, 108, Trial, blah, blah, blah. Szczerze - nie bylem podekscytowany. Tzn. fajnie byloby tam byc ale nie bylo to cos, czego zalowalbym specjalnie. Byly zespoly, ktore chetnie byl zobaczyl ale mowiac szczerze, czesc z nich mialem duze szczescie widziec a inne... a inne znaczyly dla mnie duzo mniej. Mimo wszystko przyznaje, ze gig nadzwyczajny.

Kilku z moich znajomych bylo w Chicago w ten weekend i wszyscy zgodnie stwierdzili, ze set Trial to jeden z lepszych koncertow podczas tych 2 dni. A wiec bylem ciekawy. Wlasnie dostalem ten link ponizej i nie sposob sie nie zgodzic - zespol dostal wspaniale przyjecie. Wlasciwie ten caly niby wstep to tylko pretekst, zeby zapostowac te video.

Trial byl wyjatkowym zespolem. Moglem nie przepadac za ich muzyka ale mieli w sobie unikalna rzecz - kombinacje emocji i przekazu, ktory bardzo do mnie przemawia. Te video to potwierdza. Bardzo dobry set.

Trial (Burning Fight, Phase 1) from hate5six productions on Vimeo.

Te video pochodzi z Hate5Six Productions - u nich na stronie znajdziecie linki do calej masy dobrych koncertow. Zapraszam.

Steal My Crown

2009-02-15T11:58:00.005Z

Harley i JJ podczas ich ostatniej wspolnej trasy po Europie w '91.

White Devil wydaje sie najwybitniesza inkarnacja Cro-Mags. Po kilku latach roznych magsowych wariacji w '95 roku Harley wspolnie z Parrisem prosza o pomoc Dave'a Dicenso i nagrywaja piecio utworowe demo, ktore pozniej ukazuje sie w ukochanym przez wszystkich Lost & Found. WD to wlasciwie Samsara ale pod ta druga nazwa szukanie wytworni nie bardzo im szlo. Flanagana trudno bylo juz wtedy traktowac powaznie wiec malo kto chcial inwestowac dolce w dragi i personalne wycieczki a na legendzie Cro-Mags nie bardzo mozna ciagnac full time. Samsara nie wypalila a pod nowa nazwa znalezli tylko niemiecki moloch znany z niskiej jakosci wydawnictw. Troche to zastanawia, bo "Incarnation" to wcale nie slabe nagrania. Poza "My Life", ktory jest za mocno streetowy jak na klimat tego demo, muzycznie wszystko jest tak, jak bysmy tego oczekiwali. Mocna sekcja - basik dobrze znany a na perce dynamiczny Dicenso. Gitary sa takie na jakie Parrisa stac - przyzwoite. Lirycznie Flanagan troche sie msci, mowi, ze mu zle ale i tak przetrwa. Mozna czytac miedzy wierszami i domyslec sie, ze przynajmniej czesc z tego jest o tym jak Joseph probuje skoczyc wyzej niz Harley. W czesie kiedy to bylo nagrywane JJ gral bowiem gigi z Mackie i AJ Novello sie nie szlo im zle wiec powod sie znalazl. Odwieczne awantury miedzy nimi dwoma nie koncza sie do dzisiaj. W kazdym razie reasumujac, te nagrania to bardzo przyzwoity hardcore. Prawdopododnie tylko ego moglo przyblokowac ten zespol bo jedyne co zrobili to wspomniane demo wydane na cd w L&F i europejska trasa w 1996 roku. Tu zagrali kilkanascie gigow w tym jeden na Dynamo, ktorego fragment zamieszczam tutaj.

Rewelacyjny sklad. Ich trzech wspolnie z Bobbym Hambellem. Typ moze i byl/jest alkoholikiem ale na gitarze grac potrafi nieprzecietnie. Te video jest wyjatkowe bo duzo w nim Dicenso a ten facet robi w gry na perce prawdziwe widowisko. Zwroc na niego uwage bo niszczy. Bobby wyglada jakby sporo juz w zyciu przeszedl i tak tez sie zachowuje. Harley to zwierze. Wydaje sie, ze gra na tym basie to dla niego silownia. Jest bezlitosny. Ta spadajaca na oczy czapa niestety wyglada na nim troche komicznie. A Parris? Student z dlugimi wlosami. U niego dostrzec emocje na scenie to tak jak doszukiwac sie emocji w grze aktorskiej Keanu Reeves'a. Prawie niemozliwe.

White Devil nie pociagnal za dlugo. Wszystko rozsypalo sie szybko po wizycie na starym kontynencie. Jak wiadomo "Incarnation" stalo sie czescia plyty "Revenge", ktora Harley i Parris chcieli zdobyc serca mlodziezy kilka lat pozniej. Plyta miala kilka dobrych kawalkow ale ostatecznie nie zrobila z nich obu milionerow. Tylko Europa przyjela ich zyczliwie. Ameryka troche to olala...

NYC Matinee

2009-02-14T23:51:00.009Z

Billy Psycho w picie na AF w CBs, 1984

Zadna tajemnica nie jest, ze jesli chodzi o nowojorski hardcore jestem troche zboczony. Wspominalem juz o tym jak bardzo cenie wszystko co sie tam dzialo od Urban Waste czy Mob do poczatku lat 90tych z praktycznie wszystkim co dzialo sie pomiedzy. Im bardziej obskorne tym bardziej mnie intrygowalo. Im trudniej dostepne tym bardziej mialem i mam na to ochote. Nowy Jork to tez najsilniej udokumentowana lokalna scena amerykanska w latach 80tych. Prawdopodobnie ma to po trosze zwiazek z CBGB i ludzmi, ktorzy byli skupieni wkolo Lower East Side - miejsca gdzie spotykali sie wszyscy od lokalnych lumpow i cpunow, przez gangi do pojebanych artystow. Fotografie i dokumenty, ktore sie odnajduja po latach nie przestaja mnie fascynowac. Twarze, miejsca i historie. Detale, ktore wypelniaja pewna calosc dajac jasniejszy obraz tego co sie tam dzialo. Dla mnie to wszystko jest wyjatkowe bo moj hardcore wygladal zupelnie inaczej a kombinacja nowojorskich ulic i lat 80tych daje dosc niezwykly efekt.

Lubie rzeczy, ktore pojawiaja sie z nikad. Nie wazne, czy to historia bramkarza z CB's czy wywiad z typem, u ktorego pokoj wynajmowal Billy Psycho. Obojetnie czy to kolejny wywiad z JJ czy jakas rozmowa z gosciem, ktory cykal zdjeciowy na LES - jest spora mozliwosc, ze nagle wyplynie cos nowego. Lubie to.

Ten post po raz kolejny nawiazuje troche do fotografii. Video, ktore tu zamieszczam ponizej oparte jest glownie o zdjecia Drew Carolan ale poza nimi zobaczysz w nim troche unikalnych urywkow AF, Cirle Jerks i The Psychos oraz fragment rozmowy z Jon'em Wrecking Machine.

Flex your head

2009-02-10T17:16:00.003Z

Moja droga do Minor Threat wiodla przez Lost & Found Records. Bez jaj. Ich druga wydana plyta byl boot "Live at Buff Hall" 7". To byla kaseta, mozliwe, ze stilonka, z kilkoma singlami, ktora nagral mi kolega pod koniec 89. Byl tam tez Youth Of Today, Token Entry i cos jeszcze. Jestem pewny, ze mam gdzies ta tasme. Nie bardzo wiem jak opisac to co czulem sluchajac tej skladanki. Znalem dobrze thrash metal, zaczynalem poznawac grindcore i troche punk a Agnostic Front to wlasciwie najblizej hardcore'a jak sie znalazlem. Ta kaseta byla troche inna. Bylem podeskcytowany ale nie bardzo wiedzialem jak to ugryzc. Pamietam, ze ten Minor byl najdzikszy. Nie wiem czy znacz tego singla ale jesli wyobraz sobie, ze nie znasz zespolu i wlaczasz play a wszystko co slyszysz to 50 gardel spiewajacy do mikrofonu i szybka, drapiezna muzyka, z ktora dopiero co sie zapoznajesz. Pewnie teraz nie robi to takiego wrazenia na nikim ale dla gowniarza takiego jak ja, Minor Threat okazal sie nagle czyms co trudno mi bylo sobie wyobrazic. Uwielbialem te 7 kawalow i sluchalem tego non stop probujac uwizualnic sobie co sie tam dzialo.

Prawdopodobnie zajelo mi jaki rok lub wiecej, zeby dostac ta plyte na winylu. Liczylem na jakies zdjecia ale nie bylo tam duzo wiecej niz tytuly utworow i data: 11-20-82. 1982 rok... Kurwa. To bylo 10 lat zanim dostalem tego singla. W kazdym razie zdzieralem ten winyl na mojej chinskiej wierzy za pare tysiakow.

Dopiero duzo pozniej dostalem DVD, na ktorym jest m.in. caly koncert z Buff Hall. Kiedy go obejrzalem zrozumialem, dlaczego wydawalo mi sie w 89, ze Minor mial nie jednego a 50 wokalistow. Od poczatku do konca ten koncert to definicja hardcore'a. Absolutna erupcja energii.

"Live at Buff Hall" zaczyna sie od 12XU. Wtedy nie mialem pojecia, ze to kawalek Wire. Zreszta pewnie mnie to nie obchodzilo. W kazdym razie to tylko jedna minuta. Ta jedna minuta niszczy:

Nie wiem czy widzialem kiedykolwiek wiecej spontanu w ciagu jednej minuty niz na tym kawalku. Nie ma w tym nic planowanego. Wszystko co sie tak dzieje wydaje sie takie naturalne i silne. Nie przesadzam - kocham ta minute.

Na youtube sa tez pozostale z tych kawalkow, ktore weszly na wspomniany singiel. Wcale nie jest gorzej. Small Mouth, Out Of Step, konczac na I don't Wanna Hear It. Zobaczysz slamujacy Boston Crew (SSD gral ten gig z Minor'ami), szalony dajvy, taniec bez ceregieli i kompletny chaos, koszulki Mob i Urban Waste. Ogladaj. Jezeli ktos stworzy liste videosow, ktore kazdy powinien zobaczyc to ten gig musi sie tam znalezc.

Rev X Adidas

2009-02-10T14:37:00.001Z

Ktos moze zadac sobie pytanie czy punk musi wdawac sie w takie kolaboracje ale Revelation Records dawno wyszlo poza utarte schematy. Nie bardzo dziwi mnie wiec ich wspolpraca z Adidas i szczerze nic a nic mi to nie przeszkadza.

Jordan przy okazji swojej 150 produkcji postanawia zaskoczyc nas takim oto gadzetem. W przeciwienstwie do wiekszosci wypuszczanych edycji limitowanych zwiazanych z muzyka/zespolami (czy to Vans, Adidas czy Nike), ten model wyglada naprawde dobrze i ponad to jest w 100% syntetyczny. Minus natomiast jest taki, ze bylo tylko 150 par i zadna z nich nie byla na sprzedaz. Co wiec sie z nimi stalo? Oto wywiad , ktory odpowie na to i na inne pytania.

Dodam tylko, ze Rev150 to kompilacja, na ktorej min. Terror gra kawalek "Friends" Side By Side a SOIA "As One" Warzone.

Kwiecien 2009

2009-02-03T22:23:00.010Z

Rok po tym jak PAIN RUNS DEEP zagral pierwsze koncerty po 9-letniej wypada wyjsc z czyms nowym. Rozmawialismy o nowych nagraniach juz jakis czas ale nasze mozliwosci organizacyjne skutecznie niszczyly nasze checi. Udalo sie ostatecznie rozpoczac nagrywanie koncem stycznia 09 i mamy zamiar ukonczyc calosc na samym poczatku marca. Wedlug planu powinnismy miec material gotowy na nasze koncerty w kwietniu. Daty sa juz potwierdzone i ostatecznie odwiedzimy Prage, Ziline, Katowice, Warszawe i Bielsko. Cztery z tych gigow zagramy z Bhimal... W Czechach zawitamy do klubu 007, czym jaram sie mocno, gdyz jest to miejsce gdzie jezdzilem za dzieciaka na znakomite koncerty. Polozone na wzgorzu w miasteczku studenckim male lokum, ktore ma dobry klimat. Przy okazji mamy nadzieje odwiedzic praska Govinde i poszlajac sie po starych uliczkach. Z Ziliny (Slowacja) pochodzi Junk - zespol z polowy lat 90tych, ktory bardzo lubilem a ktory wydal tylko jednego singla w Day After Records. Milo bedzie wyladowac w ich okolicy a samo miasto jest niczego sobie. Na Katowice planujemy release party naszego nowego singla. Poza tym, grac z nami bedzie Last Believer, ktory rzadzi okrutnie i Bomb The World, ktory niedawno poznalem i to bardzo dobra horda krakowska. Stolica zapowiada sie goraco - mocny sklad i pewnie dzieciaki jarac sie beda chameryka. Dwie trasy - Bane i To Kill oraz Reign Supreme i 50 Lions - bada laczyc sie tu w calosc. PRD ma wskoczyc w srodek. Impreza zapowiada sie interesujaco i jako, ze to weekend mam szczera nadzieje zabaczyc tam mase osob z calej krainy Slava. Ostatni, piaty koncert zagramy w Bielsku. Super bo to lux miejsce i mamy tam kilku dobrych kamratow, ktorzy pojawiali sie na naszych gigach rok temu. Przykro nam, ze nie wyladujemy jeszcze raz w Kolbuszowej ale klimat zblizajacych sie swiet wielkanocnych chyba nie wytrzyma tam naszej obecnosci. Znajac zycie, Nowak zapakuje do autobusu polowe swoich znajomych i ufam, ze zobacze Was na ktoryms z pozostalych miast. Lublin byl tez naszym planem ale i tym razem okolicznosci nas troche przeskoczyly. Nastepny wyjazd i ladujemy w Lbn bankowo. Pakieta tamtejsza rzad. Crucial times.

Ciesze sie tym wyjazdem bardzo. Nie pisalem wlasciwie nic o tym, co nas spotkalo w tamtym roku podczas tych siedniu sztuk, ktore zagralismy. Kazde z miejsc gdzie sie znalezlismy bylo powodem, dla ktorego hardcore ma dla mnie taka wartosc. Bylo kupe radochy, byli starzy kumple i kumpele, bylo naprawde duzo nowych osob, ktore poznalismy i ktorych obecnosc bardzo docenilem. Bez znaczenia czy tego wieczora bylo 50 czy 250 glow - zagralismy tak jak potrafilismy najlepiej. Jednak co najlepsze to fakt, ze hardcore w Polsce ma sie bardzo dobrze, czego dowodem byl entuzjazm i duzo energii, ktore mnie spotkaly. Jezeli popatrzymy na wszystko ponad uprzedzeniami i rezerwa zapominajac na moment o wlasnych kompleksach okazuje sie nagle, ze jest calkiem sporo dobrego. Po pierwsze - ludzie. Zdolni, kreatywni i z serduchem na wlasciwym miejscu. Dalej - zespoly. Serio, jesli ktos dalej pierdoli, ze brakuje dobrych polskich hord to ja sie pytam: gdzie Ty masz kurwa uszy i oczy? Prawdopodobnie namietne wklikiwanie swoich wlasnych smutkow w klawiature, ktora sprezentowal tato z mama na gwiazdke, zajmuje Ci cala uwage. Od Last Believer, przez Identity, Slip, Stone Heart do Bhimal i jeszcze kilka pomiedzy - duzo bym dal, zeby tez kapele ogladac co jakis czas. Wyzsza polka. Ta konkluzja po tych gigach bardzo mnie naladowala.

W 2008 zagralismy 7 koncertow. Malo? W naszych warunkach to i tak sporo. Wielkie dzieki dla kazdej jednej osoby, ktora nam w tym pomogla. Aro za druga gite i obnizanie naszej sredniej. Gosik za organizacje i opieke. Nowak za to, ze jest od dnia pierwszego i ze nic nie robi jak sie go bierze na trase. Kokot i Dziki za ich talenty. Buhaj za jego kamerke i czas. Maradi za tors gladiatora. Dla tych, ktorzy pozwolili nam u siebie grac a pozniej spac w swoich katach. Dzieki za foty, ktore dostalismy. Dzieki za moszpit. Mam nadzieje, ze uda nam sie kiedys Wam odwdzieczyc.

Zapraszamy na kwietniowe koncerty. Kazdy z nich zapowiada sie mocno przyzwoicie. 2009... straight edge 2009.

U gory strona D2D. Foty Skfarka a pisanie Dzika.

Dwa nastepne autorstwa Kuby Blnd i Laszlo P.

Biegnaca krowa

2009-02-01T21:03:00.010Z

Jesli byles straight edge w Polsce w latach 89-92 to w 90% miales ich szirta. A przynajmniej naszywke (UOM to druga koszulka, ktora powinien miec sxe w tych latach). Nie przypominam sobie zadnego szanujacego sie hc/punka, ktory nie byl zaznajomiony z tymi predkosciami, ktore Holendrzy nam fundowali. To bylo szalone i zwykle zle nagrane ale wiekszosc z moich kolegow sie tym jarala. LARM byl dla nas sztandarowym zespolem. Na starym kontynencie byli tym, czym w Nowym Jorku byl NYC Mayhem, ktorzy sie nimi inspirowali. To dzieki nim Straight Ahead gral hardcore taki a nie inny. Trudno miec watpliwosci, ze w latach 80tych europejskim hardcore'm eksportowym na US of A byl glownie Larm. Grali duzo, nagrywali troche mniej, byli straight edge ale to przede wszystkim ich szalencza muzyka podobala sie dzieciakom. Przez hc/punka do metalu - nawet Napalm Death nie ukrywal swojego uwielbienia dla Holendrow.

Maja na swoim koncie jeden split ze Stanx, swoj wlasny LP pt. Straight on View i dwa single. Wszystko to wyszlo tez na cd wydanym przez Coalition records. Te produkcje kulaly produkcyjnie i o ile rozumiem nie oddawaly zespolowi sprawiedliwosci. To ich koncertowa strona byla ich najmocniejszym atutem. Jesli przyszedles do hc z metalu czy kolorowanych magazynow to prawdopodobnie to co Larm gral bedzie dla Ciebie nie do zaakceptowania. Extreme noise - tak o sobie mowili. W swoim halasie przekazywali tez tresci, ktore ostatecznie przyjely forme tego, czego mozesz uslyszec teraz od Seen Red. Wtedy prawdopodobniej bardziej ostroznie, ale ich socjalistycznie ciagotki byly mocno wyczuwalne. Mamy tu wiec szybkosc, halas, czesto niemal chaos i teksty, ktore lizaly zarowno sxe i hc jak i polityke i sprawy spoleczne.

Popatrz na zdjecie powyzej - rok 1987, trasa po UK. Bandany. Jesli patrze w tyl to zespoly jak Larm mialy olbrzymi wrecz wplyw na Polske w koncu lat 80tych i samym poczatku 90tych. Jezeli jechales na gig to obojetnie gdzie on nie byl, hc wygladal bardzo podobnie. Byly kangurki, trampki, czesto kolorowe, krotkie spodnie lub jakies niby wojskowe gacie i bandany (te ostatnie byly bardzo czesto jedyna rzecza, ktora roznila nas od skinow). Sposob w jaki tanczylismy na koncertach byl... delikatnie mowiac komiczny. Ja sam poznalem metal kiedy brutalnosc na tych koncertach siegala zenitu. Kazdy z koncertow na jakich bylem miedzy '88 a '90 konczyl sie bojkami albo w czasie jego twania bylo czasem mocno niespokojnie. Punk byl tez wcale nie duzo spokojniejszy. Hardcore za to dla mnie jako szczypiorkowatego gowniarza byl poniekad ulga. Bylo mniej ciosow z nikad, mniej dzikiego napierdalania. Byl za to "indywidualizm". Duze LOL. Gibanie sie w przod i w tyl, czarowanie rekami i wszystko to, czego nawet boje sie nazwac. Jesli zaczniesz ogladac video ponizej i zerkniesz na wokaliste bedziesz mial tylko zamglony obraz tego, co dzialo sie na koncertach np. Apatii czy Ahimsy. Nawet nie prosze nikogo, zeby probowal sobie to wyobrazic. To byla Polska z nie Boston. Moze w Nowym Jorku zrywali wtedy podlogi do SOIA ale wschodnia Europa w 1990 roku byla duzo spokojniesza. Przynajmniej tam, gdzie ja bywalem. Popularne bylo albo Heresy czy Larm lub No Means No i Fugazi. Tu przemocy z zalozenia mialo byc mniej.

Oto jeden z flejerow na koncert w UK. To byla wspolna trasa Heresy, Larm i Heibel. Trasa ponoc legendarna, bo odbila sie echem w calej Europie. W samej Anglii zmienila hardcore i dala poczatek nowej jego fali. Wytwornie zaczely tez podpisywac kontrakty z nowymi zespolami i hordy takie jak Napalm Death i ENT wychodzily z podziemia. Z cala pewnoscia historyczne wydarzenie.

Ujecie powyzej pochodzi wlasnie w tego koncertu. Ten sympatyczny Sikh byl wlascicielem klubu. Kompletnie nie byl przygotowany na to, co mialo sie wydarzyc na deskach jego speluny. Kulturowo i w praktyce. Tym szerokim gestem wbrew pozorom nie okazuje tu szczescia i radosci co mozna zobaczyc na video. Co jeszcze spostrzegawcza mlodziez moze zobaczyc to pucowaty gosc we flaneli, ktory kica radosnie tu i tam przy dziwiekach Larm. Postac znana wiec licze na odpowiedz w komentarzach.

Tak czy inaczej ten maly trybiut dla holenderskich napierdalatorow koncze fragmentem ich gigu. Tuzy to byly ale jesli ktos kaze mi teraz przesluchac ich cala dyskografie na raz to pewnie bede mocno walczyl. Pierdolne w "Stop" po 10 minutach. Niemniej zespol szalenie wazny wiec warto sprawdzic. Zapraszam. Dodam, ze foty do tego wpisu cykal Patrick De Cock.

My Rules

2009-01-29T16:01:00.007Z

HR Bad Brains

Uwielbiam stare zdjecia. Nie musi to byc sztuka fotografii, ktora znasz z albumow bo moje oko o to nie dba. Zdjecie musi miec dla mnie charakter i czyms ujmowac. Te stare foty zachwycaja mnie bo nie moglem tam byc (to raz) a historia punk/hardcore'a mnie fascynuje od dawna (to dwa). Mam sterty rzeczy, ktore sa z tym zwiazane i nie wydaje mi sie, zebym sie tego pozbywal w najblizszym czasie. Ziny, flejery i caly ten bajzel.

Boston Crew

Wsrod tej makulatury jest tez ksiazka My Rules, ktora jest zbiorem unikalnych szotow z poczatku lat 80'tych. Photozine o niesamowitej wartosci dla kazdego, kogo grzeja takie klimaty. Zespoly, ludzie i kilka reklamowek. Ta publikacja ukazala sie tylko raz i co jakis czas pokazuje sie na ebayu skakajac miedzy 50 a 120 baksow zaleznie od jej stanu. Nie malo ale jak to sie mowi, za dobry szit trzeba slono placic.

Hard

Ktos bardzo mily wpadl na pomysl zamieszczenia My Rules na necie w postaci ladnie wygladajacego albumu, ktory latwo sie przeglada i operuje. Zamieszczam wiec link dla tych wszystkich, ktorych to ciekawi. Mase dobrych zdjec - jak punk to punk. Mam nadzieje, ze kilku z Was sie zajara.

EDIT: To o czym nie napisalem, a waga tego jest nie mala, to fakt, ze autorem tych zdjec w My Rules jest Glen Friedman - gosc, ktory pozniej zaslynal z nie jednego albumu a jego wystawy do tej pory jezdza po calym swiecie. Pozostale foty, ktore zamiescilem nie sa jego...

Nowa Droga - LBN 1992/93

2009-01-28T14:50:00.013Z

Gucio, Malik i Kajtek w DG, wakacje 1992

Nie bede wcale zaprzeczal, ze Cymeon X byl flagowym reprezentantem tego, co pozniej nazwalismy druga fala polskiego straight edge. Wczesniej byl ID, UOM i (poniekad) Inkwizycja ale zaden z tych zespolow nie mial w sobie jaj takich jakich mial Cymus. Chlopcy z Pozniania mieli czelnosc zalozyc zespol, ktory mial nawiazywac raczej do tego, czego w Polsce nie mielismy - straight edge hardcore z iksami i wszystkim tym, co znalismy tylko z zachodnich videosow i zinow. Byli ludzie i byly proby ale to CX wylozyl kawe na lawe swoim demo. Cymeon mial dobry start - Adziol byl znany ze wspolpracy i wspolredagowaniu kilku znanych polskich zinow a Stiepan gral przeciez w Apatii. Byla tez przez nich robiona Mysza, ktora jako jeden z bardzo niewielu zinow o takiej tresci byla dla nas masa radochy. To dawalo poznaniakom duza mozliwosc szybkiego ataku i nawet jesli wtedy tak na to nie patrzalem to mimo, ze zapalu i serca im nie brakowalo to okolicznosci ulatwily im poczatek. Prawdopodobnie to byl nasz maly kop w tylek i za tym ciosem poszly nastepne bardziej lub mniej udane projekty a tym, ktory przeskoczyl je wszystkie byl hardcore made in Lublin - NOWA DROGA.

NxD w Lublinie z Cymeonem X i Homomilitia

CX powstal w oparciu o hardcore i straight edge. Ewidentnie. Ale nawet jesli amerykanski hc byl olbrzymia czescia tego co robili to zasadnicza roznica miedzy poznaniakami a chlopakami z Lublina byla taka, ze Ci drudzy to wesole dzieciaki z deskorolkami, ktorzy uwielbiali Token Entry i GB a The Way It Is bylo dla nich idealnym obrazem tego, co chcieli robic. Nie interesowala ich polityka i socjalna rewolucja - mieli po 16 lat i chcieli od zycia tyle, ile wyrwac z niego mogli. W tym co robili byla szczerosc i serducho i nie chcieli wbijac sie w klimat, ktorego najzwyczajniej nie czuli. NxD byla moze i naiwna ale taka byla wlasnie wiekszosc z nas - dzieciaki z zajawkami.

Powstali w 1992 i byli naturalna kontynuacja ambicji Kajtka, ktorego poznalem dzieki naszemu wspolnemu zboczeniu grindcore'owemu. Gosc mial zespoly, o ktorych pewnie sam chce zapomniec wiec nie bede sie tu brudzil tymi nazwami. W kazym razie byl on i kilku kumpli z deskami, byly kasety z YOT, GB, Token Entry i Suicidalem. Byly flanele, chinskie tenisowki, trampki ala converse i bandany. Szablonowo byly tez obciete camo. Bylo wszystko to, co my traktowalimy jako wlasny suplement tego co mieli chamerykanie. Kazdy sie staral jak mogl a warunki nikogo nie rozpieszalay. Byly tez jaja - to przede wszystkim. NxD miala wiec klimat lubelskiej zajawki na NYC i skateboard a wszystko co robili mialo tego efekt.

Jacek, Rafalski i Diabel.

W 1993 udaje sie tym wesolym chlopakom wejsc do lokalnego studia aby nagrac swoje debiutanckie demo. Za cholere nie wiem jak to sie stalo, ze Kajtek i jego druzyna wybrala to a nie inne miejsce bo jak sie pozniej okazalo, to jak ich tam nagrywali i to co koncem koncow dostali pozniej w swoje lapy brzmialo troche jak najebane Kombi grajace kowery KSU. Nie bylo w tym nagraniu za wiele z ognia, ktore znalem z ich kaset z prob. Te piosenki caly czas byly dobre. Ba, na naszym rynku byla to jedyna pakieta, tak mocno zainspirowana nowojorskim youth crew, ktora robila to bardzo przyzwoicie. "Kolejny Raz", "Wygraj Swoje Zycie" czy mistrzowski "Dwa Swiaty" to prawdziwe hity i przez nastepne 5 lat nie nagrano w Polsce zadnych lepszych w tej szufladce. Te kawalki mialy klimat i wpadaly w ucho. Wchodzi basik i mamy tu tez "Zgubna Wolnosc", ktora zainspirowana mocno "Blue Pride" YDL jest rockowym kopem w pysk hipisow z plastyka. Jako, ze liryki byly po Polsku i Rafalski je spiewal a nie krzyczal NxD miala melodie, ktorej nie bylo w CX ale przy tym balansowala tez niebezpiecznie na granicy z melodyjnm punk'iem. Wspomniane studio w Lublinie wcale im tu nie pomoglo. Brzmienie tego materialu mialo blizej do Defektu Mozgu niz do YOT nie mowiac juz o perce - tu duch Lady Pank odcisnal swoje watpliwej jakosci pietno na tych kawalkach. Nie jest az tak zle ale fakt pozostaje faktem - studio to spierdolilo. Kaseta pod nazwa "Wsciekli Do Konca" wyszla w '93 w Tabula Rasa.

Nowa Droga nie miala szczescia. Zanim wydalem to demo w Polske poszly teorie spiskowe, ze w Lublinie nie ma granicy miedzy hardcore i skinheads, a sama NxD ma kolegow o kontrowersyjnych pogladach. Oni sami bronili sie jak mogli ale nie udawali tez swietoszkow. Nie mieli tez ochoty nikogo na sile uszczesliwiac i mowiac szczerze mnie tez to nigdy nie nakrecalo. Mase z tych rzeczy to historie do lez mnie niszczace - ulubiona chyba jest ta, jak Kajto, chyba Bobek i koledzy w centrum Lublina chcac zlapac pasujacy im autobus biegli w kierunku przystanku, na ktorym stalo kilku lokalnych pankowcow. Tym sie wydawalo, ze lysi goscie we flejersach wlasnie biegna spuscic im srogi wpierdol wiec dali szybkiego dyla nie ogladajac sie wcale za siebie. Podobnych sytuacji bylo jeszcze kilka. Slowem - w okolicy punk ich nie chcial, oni sie tez go o nic nie prosili.

Kaseta wyszla tez oprawiona zdjeciem, ktore mialo dolac oliwy do ognia - grupa kilkunastu gosci, czesc bez koszulek, iksy i kij bejzbolowy. I ja i oni wiedzielismy, ze oklaskow za to nie dostaniemy. Ale i ja i NxD wcale ich nie chcielismy. Chcielismy sie swiadomie odseperowac. Wtedy tak bylo nam bardziej na reke...

"Wsciekli Do Konca" sprzedawalo sie calkiem dobrze jak na ta cala sytuacje. W ciagu kilku miesiecy poszlo ok 200 kaset. Nie pamietam zadnego entuzjazmu ze strony punk-braci i jestem przekonany, ze publicznie nie nalezalo mowic o akceptacji dla tego zespolu. Pomimo tego NxD pozostaje moim ulubionym projektem w tamtych latach. Dobra muzyka, zabawa i prosty ale szczery przekaz. LBN hardcore 1992/93.

Jesli tylko sie uda to The Essence wyda do konca wakacji 7" z nieco poprawiona wersja tego demo. Jezeli masz jakies materialy, ktore mozmy wykorzystac (wywiady, foty, flejery) to prosze o kontakt. Dzieki.

Evil Egiptians

2009-01-13T22:47:00.003Z

Oto tytul pozegnalnego singla Internal Affairs, ktory wychodzi w Deathwish Inc. Jest to siedmiocalowa wersja wydanej just wczesniej 12", na ktorej znalazly sie 4 kawalki miazdzacego, szybkiego hardcore'a. Te 12" wspomniane bylo tu juz wczesniej a plyta o ile wiem jest juz wyprzedana. Deathwish dogadal sie z IxA i wypuszcza to na 7" na ich pozegnalnie koncerty. Bedzie 5 roznych kolorow - 3 z nich sa na zdjeciu. Pozostale zespol bedzie sprzedawac na koncertach. Nie jestem szczegolnym fanem takich splatter kolorow ale te sa bardzo znosnie. Plyty sa do nabycia w pre-order'ze od wytworni.

http://deathwishinc.com

TERROR w nowej odslonie

2009-01-13T21:15:00.004Z

Od dnia pierwszego Terror zlapal mnie za jaja. Bez sciemy przyznam, ze ich gigi ciesza mnie jak nie wiem co i traktuje ich jako najwyzsza polke w tej kategorii. Na zywo dostarczaja energii wiecej niz 15 wyhajpowanych obecnie zespolow hc razem wzietych. Fakt.

Ten zespol zmienil sie na przestrzeni kilku lat i dobrze bo nie wyobrazam sobie ich robiacych "Lowest Of The Low" 3 razy. Zadna z tych odslon nie jest naciagana - Terror jest soba i zachowuje wysoka forme a w swojej klasie trudna im dorownac. Vogel jest wodzirejem, ktorego w hardcore brakuje - jest wariatem, ma styl i nie zmienia twarzy po kazdym bumie na to czy na tamto. Serce ma na miejscu chlop i kocha to co robi.

Jak wiekszosc hord o takim napedzie zdarza sie tez, ze nie kazdy wytrzymuje ta intensywnosc - jedni odchodza a drudzy zajmuja ich miejsca. Ostatnie zmiany w tym zespole to odejscie Buske i David z Down To Nothing, ktory zastapil go na basie. Wood szczesliwy mowi, ze to wlasnie jego czas i najwyrazniej ciesza go zupelnie nowe perspektywy i zycie, ktore troche odbiega od tego, ktore zna z DTN. Kolejna swieza zmiana jest odejscie Douga i cos co osobiscie witam z entuzjazmem - dojscie Jordana z No Warning. Utalentowany to byl chlopak z tego co pamietam i moze to dac Terror nieco innego kierunku. Zobaczymy. W kazdym razie foto powyzej to nowe charaktery w zespole.

Schism

2009-01-12T20:52:00.006Z

Przy okazji tego, ze Porcell postanowil pozbyc sie kilku swoich rzeczy na eBayu zapostowal kilka krotkich historii zwiazanych ze Schism Fanzine. Jak to sie mowi, takie rzeczy nie czesto sie czyta wiec bez warpliwosci zapostuje to ponizej.

When I did the Agnostic Front interview for issue #7, I also wanted to interview John Watson, who was the original AF singer and by that time a notorious Cro-Mags roadie who spraypainted "CROMAGS" on every city block of the lower east side. One day I saw him in the health food store I worked at and told him I was doing an article on AF for my fanzine and asked if I could interview him. He looked right through me for about 10 seconds and then said "You're in maya (illusion) bro... HAAAARE KRISHNAAAA!" and walked away. On a side note, John Watson gets my vote for the best mosher/stagediver in hardcore history. As legends go he invented the circle pit. Whether that's true or not, one thing's for certain, he was the first to come up with the fistpunching "mosh dance" that kids do some 25 years later, but never with as much style as that guy.

I also saw James "The Russian" Kontra, the second singer for AF, on Avenue A one night around the same time and also asked to interview him for Schism. He just looked at me and didn't say a word. I'm not sure if he didn't speak English or wanted to kick my ass, but after about 60 of the most awkward seconds of my life, I just walked away. That dude was not one to be messed with.

Around the time I interviewed Al Barile of SS Decontrol for issue #8, SSD had gained a reputation as "sellouts" due to the releases of the overtly non-hardcore/classic rock vibes of How We Rock and Break It Up. When I asked him the question "How do you feel when people say SSD stabbed hardcore in the back?", the written word doesn't do Al justice, because his response was like an attacking pitbull as he screamed at the top of his lungs into the phone "Ya know what I think? I THINK HARDCORE STABBED US IN THE BACK!" Homeboy was pissed!

Welcome to 2009!

2009-01-01T15:47:00.004Z

2008 byl dobry. 2009 bedzie jeszcze lepszy.

Zycze Wam tego z calego serca!

Gronczewscy Uber Alles

2008-12-28T00:20:00.008Z

Czasem ponoc jest tak, ze jesli Twoj bliski przyjaciel sie zeni myslisz sobie "kurwa, po chlopie". Tak mowia... Ani przez mysl mi to teraz nie przeszlo.

The almighty Arek Gronczewski aka Kajtek. Znam go od 1992 roku i absolutnie kazda chwila obcowania z tym gosciem jest niepowtarzalna. Wszystko co robil mialo i ma 110% mojego poparcia. Obojetnie czy to byly zespoly czy jazda na niemieckim czolgu. Facet bez sciemy jak malo kto.

Ten weekend nalezy do Kajtka i Agaty. Dla obojga najlepsze zyczenia na nowej drodze - oby Wam latwiej bylo brnac przez zycie na tym ziemskim padole. Przykro mi (nam) bardzo, ze nie dane mi (nam) bylo Wam dzis towarzyszyc. Duzo milosci. A&S.

Nazwali to Kali-Yuga

2008-12-03T10:45:00.008Z

Kiedy pojawil sie CHARGE nie potrafilem ukryc wzwodu - byl klimat, muzyka i przekaz. Przy tym wszystkim byli mocno do przodu; wyrozniali sie dokladnie na kazdej plaszczyznie. Nie wiem czy to tylko ja ale chcialem w nich widziec nowy BURN czy EYE FOR AN EYE z oczywistych wzgledow. Na te oba zespoly Hardcore tez nie byl gotowy i mialem wrazenie, ze na nowy projekt gosci z NJ tez entuzjazm moze przysc z poslizgiem. To boli jesli widzisz cos wymykajacego sie z bardzo okreslonej formuly i tym samym traktuje sie to jak bekarta. CHARGE mial problem z akceptacja choc bedac szczerym kiedy juz ona wreszcie nadeszla i uporali sie z kryzysem osiedli troche na laurach co ostatecznie doprowadzilo do ich rozpadu po ukazaniu sie "Who's in control?". Szkoda wielka bo takie hordy pojawiaja sie srednio raz na 5-7 lat i az skreca rozmyslajac gdzie taki CHARGE moglby dojsc idac za ciosem.

Shawn byl moim pierwszym kontaktem z tym zespolem. Przed wydaniem demo wymienilismy kilka listow i tydzien po ukazaniu sie tych 4 kawalkow trzymalem w rekach paczke z plyta i innym badziewiem. Od tego czasu utrzymywalismy regularna korespondencje a kiedy po rozpadzie CHARGE powstal nowy projekt Shawn zapytal czy interesuje mnie wydanie ich materialu w Europie.

OVERSTAND nie jest kontynuacja poprzedniego zespolu. Mimo, ze 3 osoby wspoltworzyly wczesniej CHARGE i inspiracje czuc te same to jednak muzycznie nowy zespol idzie wlasna sciezka stapajac twardo na wlasnych nogach. Sluchajac tego materialu mam w glowie BLACK FLAG i ABSOLUTION a przy tym wszystkim ma to swoja wlasna, nowa twarz. To na pewno nie jest mielenie tego samego po raz enty. OVERSTAND stac na wiecej. Ich singiel pt. "Kali-Yuga" jest na to dobitnym przykladem.

Te 4 kawalki, ktore maja w sobie dynamit emocjonalny bez uciekania sie w mdlawe granie na mlodziezowych zludzeniach. Lirycznie to prawdziwe zycie i proba wyrwania sie z jego szarej rzeczywistosci. Muzycznie jest agresja, zlosc i groove a wszystko to w swietnej aranzacji. Ma to leb i przekonasz sie, ze hardcore nie musi zawsze cechowac sie tym samym.

Panie i panowie, mam zaszczyt powiadomic, ze THE ESSENCE wydaje singla OVERSTAND o nazwie "Kali-Yuga" a data jego wydania to 1 styczen, 2009. Za kilka dni, bo juz 10-tego grudnia rozpoczynam zbieranie pre-order'ow. Naklad tej plyty to 350 sztuk i bedzie to scisle jednorazowy press. Jesli bedziesz zainteresowany zamowieniem sztuki dla siebie proponuje na biezaco sprawdzac profil THE ESSENCE po aktualne info nie zapominajac o on-line sklepie gdzie 10-tego pojawia sie pre-ordery. Naturalnie kazdy w nich bedzie roznil sie od regularnego pressu...

Jezeli nie masz konta paypal to postaram sie zaaranzowac dla Ciebie inny sposob na zamowienie tego cacka. Napisz maila na theessencehc@yahoo.com

www.myspace.com/theessencehc

www.myspace.com/overstandnj
www.theessence.bigcartel.com

Nowa krew

2008-11-11T16:18:00.007Z

Ten rok pokazal mnie samemu i mam nadzieje wielu a Was, ze Polska to miejsce gdzie mozna grac hardcore na przynajmniej dobry poziomie. W 2008 moglem byc przynajmniej na paru koncertach, ktore daja wiare w nowa krew i pokazuja tez, ze ci starsi nie daja sie ulozyc w plytki grob "dorastania". To serio napawa mnie ogromnym optymizmem i radoscia. Udaje nam sie podnoscic glowe i coraz rzadziej traktuje sie nas jako kraj zasciankowy. Podnosimy poprzeczke samym sobie a przynamniej takie jest moje odczucie. Teraz wazne jest to, zeby kontynuowac to co zostalo zaczete i isc w dobrym kierunku.

Mamy projekty i zespoly, ktore zasluguja na uwage nie tylko dla tego, ze sa rodzime ale glownie dlatego, ze sa najzwyczajniej dobre. Nie zalapie nigdy przekonania, ze wszystko co "nie polskie" jest zwykle lepsze. Malo delikatnie - gowno prawda. Jakosc przestala nam byc obca jakis czas temu ale w dziwny sposob dalej wydaje sie sporej czesci, ze chamerykanie na pewno zrobia to lepiej, ze ich plyty trzeba miec i na ich koncertach koniecznie sramy wspolnie w majty.

Od czasu do czasu slucham ostatnio SLIP. Podoba mi sie. Widzialem tez na zywo i podobalo mi sie jeszcze bardziej. Docen, sprawdz i ciesz sie tym. Warto. Na te kilka pytan odpowiedzial Kot. Foto - Laszlo.

C'mon, this is hardcore.

- Jak to jest miec 30 lat i byc hardcore?

Wiem jakiej odpowiedzi oczekujesz. Szczerze mowiac jeszcze nie myslalem o tym ale coz chyba niezle, kiedys uwazalem 30 letnich gosci za weteranow ale kiedy ta granica sie zbliza odchodzi ochota zeby wogole o tym myslec. Hardcore w wieku 30 lat to zuplenie co innego niz w wieku 15 powoli zdajesz sobie sprawe, ze jestes wpierdolony w to chyba na zawsze obojetnie czy jestes na kazdym koncercie w twoim miescie czy na zadnym Nie da sie przekreslic takiej czesci zycia, to jest w tobie nie uciekniesz "The hardest thing to do is stay alive" Mysle ze najwazniesze jest zeby majac te 30 lat czuc ze sie zyje, jesli dla Ciebie jest to hardcore swietnie jesli dla kogos cos innego tez super.

- Co bylo powodem, ze narodzil sie SLIP?

Nuda, zima, dol, w zasadzie same negatywne rzeczy. Ale tak poza tym mielismy to z Davidem i Pasztet w planach juz od dawna, chcielismy zrobic taki troche ciezszy i moze bardziej brudny hardcore. Ktoregos dnia stwierdzilismy w koncu ok zrobmy to, tydzien potem zagralismy probe, zrobilismy kawalki ,kilka prob, pozniej demo i na tym mialo stanac ale okazalo sie, ze wszytsko idzie tak bezbolesnie ze zal bylo by nie zagrac nawet tych numerow na zywo wiec zagralismy raz... drugi... trzeci... za tydzien gramy 4-ty...

- Majac w pamieci wszystkie warszawsko-pochode projekty nie trudno zadac sobie pytanie: "po jaka cholere nastepny zespol?" skoro kazdy z nich istnieje w porywach do roku i zwykle solidne kawalki zaczynaja gnic gdzies na tasmach przechodzac powoli w niepamiec. A wiec: po co to robic i jaka mamy pewnosc, ze i SLIP nie straci wiare w samego siebie? Gdzie ten caly SLIP podaza?

Po cholere AIAC i PX nagraly swoje single? Po cholere bylo dziesiatki takich projektow? Zacznijmy od jednej rzeczy - od kilku lat jesli chodzio ilosc/jakosc nagrywanej muzyki warszawa jest poza jakakolwiek konkurencja Ciagle pojawia sie ten sam zarzut, krotkotrwalosc tych projektow ok, ale zespol hardcore to nie instytucja, to kilku kumpli ktorzy chca dac upust swoim emocjom, tak to rozumiem. Robimy cos co tak czy inaczej zostanie po nas nie trzeba na to poswiecac 10ciu lat zycia. Z drugiej strony za tydzien gramy z No Turning Back, oni sa z jednym z najwytrwalszych i najsolidniejszych zespolow w europie i ja naprawde szanuje te ich determinacje ale po prostu reprezentujemy zupelnie inne podejscie.
Gdzie podaza Slip? Nie mam pojecia. Chcemy dalej grac hardcore, chcemy robic to dobrze i szczerze to wszystko. Czy Slip straci wiare w siebie haha... Nigdy. Jesli rozpadniemy sie za miesiac to napewno nie z tego powodu.

- Co jest podstawowa roznica miedzy powiedzmy LAST ITEM a SLIP? Muzycznie, klimatycznie i lirycznie bo nie mowie o tym, ze w miedzyczasie dojrzales artystycznie, zaczales chodzic do nocnych lokali z pijana mlodzieza i udajesz, ze takie sa wlasnie uroki miasta, w ktorym zyjesz...

Last Item to byl hardcore for hardcore, chcialem zeby ten zespol byl najbardziej hardcore jak tylko mozliwe. W swoim czasie mysle ze to bylo ok i w jakis sposob zdalo egzamin. To byl moj pierwszy zespol i z perspektywy czasu byc moze traktowalem to zbyt emocjonalnie ale coz. Slip jest chyba ciut bardziej eklektyczny, muzycznie mamy troche innych wplywow ale koniec koncow ciagle brzmi to jak hardcore, jesli chodzi o klimat, to wiesz, to wszystsko powstalo w zimie, i mysle ze mialo to ogromny wplyw na caloksztalt.
Wracajac do tych nocnych lokali bo widze ze ci to nie daje spokoju - to ze ta mlodziez jest pijana to akurat zaden problem, jesli wogole jest jakis problem to chyba tylko taki jak te dzieciaki sa eksplotowane przez popkulture ktora wmawia im co pare miesiecy co tym razem bedzie fajne, Ok to jest bezmyslne ale takie mamy czasy i nie ma sensu nad tym lamentowac.

- Jak sie ma the core w Polsce? Co cieszy a co mniej? Jesli zmusze Cie do wymienienia jednej nazwy zespolu, ktory bedzie sie wyroznial to co to bedzie?

Mysle ze calkiem ok. Nie pamietam zeby mial sie kiedykolwiek duzo lepiej niz na sierpniowym koncercie Bane. Jest kilka mlodych zespolow ktore robia cos ciekawego i to bardzo fajnie. Z drugiej strony caly czas pokutuje polska mentalnosc, autocenzura, dzieciaki czesto maja problem z tym zeby wyjsc poza ramy i zrobic cos z charakterem, ale wyglada na to ze jest coraz lepiej. Nie zmusisz mnie chyba do podania jednej nazwy ale w tym tygodniu uwage na siebie napewno Government Flu. Nie wierze, ze mogloby ci sie nie podobac

- Co jest esencja the core?

Dla mnie: Through good and bad - thick and thin. Don't give up - don't give in. Faith!

Slip for life, sucka!

30 lat minelo...

2008-10-25T15:17:00.005+01:00

_____________________________

kokot 10:58:36
age XXX
kokot 10:58:40
slucham dys
kokot 10:58:46
nie sadzielm ze tak skoncze

_______________________________

Co za postac. Hardcore calym sercem. Lekko indie. Artysta. Czasem nawet i poeta. Nerwica wrodzona. Unikalny frontman. Fan delikatnego moszu. Czesto tupie jak jest zly. Czesciej tupie jak spiewa. Chcialby byc jak Jessie S. Podpora wschodniej sciany. Okazyjnie raper. Wlasciciel BMW. Najwiekszy polski fan No Warning. Self Edge. Panie i panowie - Piotrek konczy dzis 30 lat. Najlepszego!

Fire Walk With... In-car-na-tion

2008-10-19T19:02:00.004+01:00

Pewnego Sylwestra ta koszulka miala wyrazic uczucia jednego mlodzienca podczas jego debiutu scenicznego. Zly ale nostalgiczny, smiala fryzura, szirt na longsleevie - taki byl poczatek jednego z najwazniejszych zespolow Straight Edge w Polsce. The saga continues. XXX

No Tolerance

2008-10-19T17:43:00.004+01:00

Zeby sie nie szczypac zakonczymy ten weekend w dobrym stylu. Nie tylko to co stare jest dobre i czasem mozna tez fajnie przypierdu bez przymilania sie. Jak sobie pomyslisz, ze jest zespol, ktory nazywa sie NO TOLERANCE to sa tylko dwie opcje:
a/ EDGE lub b/ R.A.C.
Ten No Tolerance jest z Bostonu wiec to opcja a/ i jada po calosci z Confront czyli krotkie, szybkie ciosy na twarz. Lekko grindujacy hardcore z mocna Cleveland-wibracja. Bardzo fajnie sie slucha. Polecam, zeby naladowac wlasny HARD EDGE do wlasciwego poziomu.

Nie bede namawiac, zeby kupowac ta kasete bo choc fajnie miec to trwa 5:33 wiec mozesz sie czuc troche naciagniety ale oferuje link ponizej. Mam nadzieje, ze przynajmniej xWechterx doceni. Tasme sprzedaje Painkiller Records - to dla fanatykow.

Boston Straight Edge

EDGE weekend

2008-10-18T12:25:00.003+01:00

HAPPY EDGE DAY!

(Simha) Franklin Rhi

2008-10-15T20:01:00.006+01:00

W 1994 roku 108 przylecial na trase do starego kontynentu po raz pierwszy a ta trasa byla dla mnie czyms bardzo wyjatkowym. Dla dzieciaka takiego jak ja, spedzenie 4 dni w towarzystwie kumpli z Respect i Amerykanow, Szwedow oraz bhaktow Sankirtana bylo nie lada gratka. Spalismy na podlogach tu i tam, bylo chlodno ale nikt z nas nie narzekal ani przez moment. Zaciera mi sie z czasem caly ten wyjazd i mam dziury w pamieci ale dla Franklina Rhi cala ta historia jest o dziwo caly czas swieza. Pamieta rzeczy na ktore ja nawet nie zwrocilbym wtedy uwagi. Teraz, po latach, potrafie chyba zrozumiec co Nowojorczyk taki jak on mogl czuc jezdzac z miasta do miasta wschodniej Europy.
Poprosilem go, zeby napisal dla mnie co pamieta z tego wyjazdu, zeby podzielil sie tym, co wtedy przezywal grajac te koncerty. Jego wrazenia, jak zobaczysz ponizej sam, troche mnie zaskakuja. Nie mialem pojecia, ze jego oczy widza to wszystko w takich kolorach a odbior naszej rzeczywistosci jest tak skrajny.

“I wanna spread NYHC throughout the world”…that was what I said in the summer of 1990 after seeing Killing Time, Supertouch, Burn and Dmize at CB’s. I loved NYHC. I cared about nothing else.

Fast forward to 1994, I’m told by Rob and Vic that 108 is going to Europe and if I can go during September through October. “Of course, hell yeah!” I said. We just toured the states and I was ready for more. I dropped out of school for the tour and haven’t looked back or regretted it since.

My first stop in Europe was a week in Berlin. Since our drummer couldn’t make it to the tour, we had our tour manager David from M.A.D. filling in on drums for us. We spent the week rehearsing and getting acquainted with Berlin. Immediately, I loved the city. It felt like NYC with all the grit. At the time, hardcore in the states was starting to get a bit more “emo-ish” and experimental, but in Berlin, it was like the old school style. So right off the bat, Europe and I hit it off. Since Berlin was part of former East Germany, I saw the remnants of communism in the streets and architecture. They greyness, the drabness and the run down conditions of the apartment complexes. It was definitely a new sight for me and was a taste of things to come.

The tour had now officially started and Refused were the openers. It was going to be a great tour. The first show we/I ever played in Europe was in Prague. Damn, it was all a shock. I never realized the poverty and hell people had to go through just to live. It was miserable. Grey, concrete, radiation, pollution, rubble, just a mess. East Germany, same thing. We play in Chemnitz and the venue was in front of a river that had nuclear reactors. Years, later I played there again and saw two old men fishing on the banks of that river. I was reliving my first memories of touring Europe.

After that first week of shows we entered into Poland. Life there was hard and the short time we spent there was hard. It was cold, muggy, wet, but exciting. So far the shows were great, but Poland to this day stands out to me. The shows were intense. Full of angst and alienation. The opening band for all our Poland dates was a band called Respect. I became friends with the drummer, Andy. I still remember the chorus to one of their songs. “Respect, human or animal!!” The conditions were rough. The whole band and everyone else, sleeping on floors in cold rooms, freezing, broke and hungry. We didn’t even take showers. We had to clean ourselves by pouring cold water over our bodies. At the same time, I was having the time of my life. I was never so excited to be playing shows and at the same time having my dreams come true. I also got really sick in Poland, which is why it stands out. Since the economy sucked, water was kind of scarce. All they had was warm seltzer water and really thick, sweet juice concentrate that we couldn’t really drink. And being told not to drink the tap water, I basically dehydrated and got really sick. We had no money. It didn’t even register; it was about spreading hardcore and playing shows.

After the shows, we would talk to the kids that came and they would tell me that the tickets were really expensive for them and they only made equivalent to $200USD if they were lucky. As I started to see, hear and experience everything, my whole perception of life and the world and my place in it started to change. I thought I knew it all. Most of us NYHC kids do come from the “hood” or the streets and yes, we had it rough, but it was all cake compared to the rest of the world. At this point, I started to keep to myself and tried to handle the new sensory overload my mind was exposed to. I just had no idea what to make of all this. I never realized how much we took for granted and how spoiled America was. I was feeling pretty small. Then we left Poland for Sweden. As soon as we passed the border, I begged the road manager for enough change to buy some water. I bought a one gallon jug of water and guzzled it. I didn’t even have to go to the bathroom. I was still thirsty and still sick as hell. And, to this day, I am very paranoid about daily water consumption quota!

On the other end of the spectrum was Scandinavia. Sweden in particular. Now this country made the U.S.A. look like an underdeveloped dump. It was clean, no homeless people, everything was new and shiny. When the guys in Refused told me that a lot of shows were government sponsored, I was pretty astonished. Italy was great, as well as the food. One of my favorite tour/life memories took place in Milan. One cold cloudy morning, Rob and I are walking the streets. Broke, hungry, tired and nowhere to go. It was pretty early so the city was pretty quiet. Then we see a pizza stand up the block. We stand in front of this place and look at the prices. We dip into our pockets and scrounge enough change for a small slice of pizza. Now, how are we going to eat this thing hygienically? We walk into an alley and set the paper plate on a brick. Rob gets a coin from his pocket and somehow cuts the pizza in half. Whatever, man. We ate in silence. We definitely paid dues on that tour.

The tour made me want to re-think life. I left 108, I left Crown of Thornz and just laid low. I was still feeling the effects on my mind. Words can’t really explain what I was experiencing. It was an extreme mix of everything. The people, the scenery, the scenes, the lifestyles, all at once.

Overall, being in Europe was the greatest thing to happen in my life and was a taste of things to come for the next 10+ years. That first tour always remains vivid in my head. When most people go to Europe, it’s about the weed, the beer, the chicks, etc. But for some reason, I picked up on the darkness that was life behind the Wall. Don’t ask me why, that’s just how it happened. But I loved every second of it. I made a lot of friends that I still keep in touch with and went back several times on tour having the time of my life. You can’t buy these kinds of things with money.

Franklin jest od wielu, wielu lat czescia tego co nazywamy potocznie scena. Gral w bardzo istotnych nowojorskich kapelach zaczynajac od Discipline, przez Ocean Of Mercy, Crown Of Thronz, Shelter do 108. Byl w pierwszym skladzie Bloodclot i okazyjnie gra ze Skarhead, przewinal sie przez Strife i inne hordy. Do tego wszystkiego jest super milym i skromnym gosciem.

Foty moje robione we Walbrzychu i Kluczborka. Holdery u gory naleza do Franklina.

Sankirtan - nauczanie o Swiadomosci Kryszny poprzez spiewanie Maha Mantry lub dystrybucje literatury poswieconej Bogu rozpowszechnione przez tradycje Waisznawa.

My friend, The Pit

2008-10-09T19:58:00.002+01:00

Oba zdjecia zostaly zrobione przez Kena Salerno i pochadza z jednego starego gigu z NJ. Jesli zaczniesz sledzic co dzieje sie na tych fotach to szybko przychodzi Ci do glowy mysl, ze nie czesto zdarza Ci sie byc na koncercie gdzie panuje kompletny chaos, gdzie nie ma ukladzikow, ustawki, "teraz twoja kolei", etc... po prostu chaos.

Ten post jest dla tych wszystkich, ktorzy szerzyli zniszczenie na koncertach PRD w tym roku. Dla Dzika, Micha i tych, co pieprza konwenanse.

We're just! A Minor Threat!

2008-09-29T19:53:00.002+01:00

We're not the first, I hope we're not the last
'Cause I know we're all heading for that adult crash
The times is so little, the time belongs to us
Why is everybody in such a fucking rush?

Make do with what you have
Take what you can get
Pay no mind to us
We're just a minor threat

We're just a minor threat

Early to finish, I was late to start
I might be an adult, but I'm a minor at heart
Go to college, be a man, what's the fucking deal?
It's not how old I am, it's how old I feel

Take your time
Try not to forget
We never will
We're just a minor threat

One - 0 - Eight

2008-09-25T19:56:00.007+01:00

To byla pierwsza trasa po Europie 108 gdzie zawitali do Polski na 3 koncerty. Sklad chyba moj ulubiony - Vraja/Vic, Franklin, Kate, Rasaraja (Rob swiezo po pierwszej inicjacji). Brakowalo tylko Dave'a, ktorego zastapil David. David to szwab z Berlina, ktory znany byl z paru starszych i mlodszych e-ne-rrr-dowskich hord (Charleys War dla przykladu lub pozniejszego Devil Inside) czy swojej wspolpracy z MAD i o ile sie nie myle wspolprowadzi MAD do chwili obecnej. Z nowym garowym zaliczali troche wpadek ale od pierwszego gigu we Walbrzychu byl super klimacik. Bylo 108 w towarzystwie Refused i naszego nowego wtedy Respect. Jesli poznales Szwedow od +/- polowy ich karierki to pewnie w szok wbija Cie foty, ktore tu jeszcze zapostuje. Nie maja na sobie nic czarnego a gacie maja nizej niz mozesz sobie wyobrazic. Bo to takie czasy byly widzisz... Respect mial reprezentowac polski straight edge i szlo im fajnie. Poza amerykanami, szwedami i nasza banda bylo na tych gigach sporo bhaktow. Byl to tez czas, kiedy osrodki/swiatynie Hare Kryszna byly w kazdym wiekszym miescie. Nawet we Walbrzychu. Pamietam ok 50 osob - 3 zespoly, koledzy i bhaktowie, w malym pokoju swiatynnym, z masa prasadam. To byla uczta, podczas doszlo do legendarnego juz zadurzenia milosnego czesci Respect w nowej postaci w Refused, ktora pozniej okazala sie ich basista o dosc dziewczecej urodzie. Wtopa.

John Porcelly

2008-09-23T21:19:00.004+01:00

Youth Of Today w Bostonie. Zdjecia z tego gigu wyladowaly na Break Down The Walls.

Kazda generacja ma swoje ikony. Kazda subkutura ma tez swoich protoplastow lub tych, ktorych twarz czy wyglad kojarzy nam sie z czyms ponad przecietnym. Teraz pogadajmy przez moment o gitarzystach w hardcore. Jest kilku tych, ktorzy wpasuja sie w ta definicje "ikony". Stigma bedzie tym pierwszym. Drugi do glowy przychodzi mi Porcell.

Youth Of Today to od samego poczatku przede wszystkim Ray i Porcell. Tym samym druga fala straight edge rozpoczela sie faktycznie od tych dwu gosci. Dzieciaki z CT. Niby z nikad ale z charyzma. Wiemy jak im to poszlo i tym razem ja nie o tym. John Porcelly, wloch w pochodzenia, przez lata troche jakby w cieniu Cappo. Robil po prostu swoje. Jego najlepszy kumpel sciagal na siebie cala uwage a Porcell po prostu sobie BYL. A typ mial styl. Jego Les Paul, jego machanie reka, jego prezencja na scenie - nikt w tym czasie nie byl tak charakterystyczny. I umowmy sie, chyba nikt do tej pory go nie przeskoczyl. 90% rzeczy o ktorych wiem a on przylozyl do nich reke to przynajmniej interesujace projekty. Przez YOT, Judge, War On Illusion do Shelter (ktory po jego odejsciu lecial juz tylko na pysk). W kazdym razie postac. Do tego wszystkiego przesympatyczny. Zero nosa w chmurach. Szczery. Poczciwina jak mawia jeden moj kolega. Wielbiciel Kryszny od wielu lat. Nie powiem - imponuje mi.

Na The Meaning zamiescilem wlasnie wywiad z Porcellem, ktory zrobil moj kolega Tim do swojego nowego zina. Johnny raz mowi wiecej a raz mniej ale jak to gosc z klasa zawsze powie cos ciekawego.

http://themeaning-thexessence.blogspot.com/

Youth Of Confront

2008-09-20T12:46:00.003+01:00

Oczywiscie zdjecie skradzione (LWB) ale umowmy sie, ze warte kopiowania. Oto YOT w czasie odwiedzin w Cleveland. Jest wiec Sammy na pierwszym planie, po jego prawej nie kto inny a Chubby Fresh a bardziej na lewo Mean Steve (obaj Confront). Za mlodym perkmanem jest Porcell i Wally + blizej nieokreslone persony. Wkradl sie tu tez singiel Wide Awake... Nie wydaje mi sie, ze ktos tu ma wiecej niz dwie dychy na karku. Elegancka fota.

Division

2008-09-03T08:59:00.002+01:00

Kilka tygodni temu znany rezyser Buhaj P. przypomnial mi o Strongarm. Nie tyle, ze o nich zapomnialem ale po tym jak sprzedalem wiekszosc swoich cds jakos nie przyszlo mi do glowy, zeby to sciagnac w innym formacie. Byl za to czas, ze ta horda nie opuszczala mojego playera. Maciej Dziegielewski byl pierwsza osoba, od ktorej uslyszalem o tych gosciach z Florydy choc moze byl to Brian Catharsis, ktory we wczesnych numerach swojego zina napominal o nich od czasu do czasu. Tak czy inaczej Maciej dostal kilka sztuk ich pierwszego demo i, co by tu nie mowic, kaseta rozpierdalala. Byla bardzo "moshy" ale ze smakiem. Taki inteligencki mosh, gdzie wszystko mialo rece i nogi i nawet jesli miescilo sie to w tzw "kanonie" to wiedziales od razu, ze stac ich na duzo wiecej. Atonement to zbior tych wczesnych kawalkow z demowek i singli i wszystko utrzymane jest w tym samym, rwacym klimacie. Jest sporo czuga-czuga ale jest i melodia a na dostawke masz tu bardzo dobre texty. Nie, ani przez moment nie odrzucalo mnie jesli ich czesc jest o Chrystusie.

Dzisiejszy kawalek o poranku to Division - niszczacy song z eleganckim textem. Kiedys Afraid Of That Day zagral go na urodzinach Nowaka w ramach prezentu i zabawne jest to, ze owy Kolbuszowianin nawet go nie poznal. Co za gosc...

failure in short can be defined by an unwillingness to learn from a past mistake with every decision there is a condition and in every choice a price to pay as we carry on in this day and age the hardships that befall us for our mind set often come from misunderstanding turned judgment and so we are separated and labeled outcasts intolerant short-sighted narrow-minded unfairly held to an unfair vice but we cannot compromise what we believe even though it brings condemnation it will come again persecution this division amongst men only causes dissent the distance between us is merely difference if we do not have regard for a mutual respect who will benefit this separates man this age of anger is choking itself these hands have killed this age of anger is choking itself they shall surely do it again this age of anger is shedding its own these hands must learn

Absolution w NYC wczorajszej nocy

2008-08-16T19:02:00.003+01:00

Prawdopodobnie niewielu fanow Absolution zamieszkuje w Pl bo to zespol dosc raczej slabo wypromowany na tle wszystkiego co wyplynelo z Nowego Jorku w latach 80tych ale prawda jest taka, ze zdecydowanie wybijali sie z grona zaprzyjaznionych kapel. Inna muzyka, inny klimat i, co pewnie w tym wypadku najwazniejsze, ponad przecietny wokalista. Jego urok i charyzma w polaczeniu z preformansem scenicznym owiany byl troche legenda. Jasiu z Cro-Mags twierdzi, ze to byl niedoscigniony frontman i ustawial go kilka razy w rzedzie z HR. Jasio sam slaby nie jest wiec znaczy to nie malo. W kazdym razie Absolution gral wczoraj drugi koncert w ramach swojego reunionu. Sklad prawie orginalny bo jest w nim i Gavin (Burn/Side By Side) i Sergio (Quicksand) i oczywiscie Djinji na majku. Perkman tylko inny. Wychodzi jak powyzej. Na typa, ktory ma cztery dychy na karku gosc jest w formie.

Internal Affairs vs Dalek

2008-08-13T07:57:00.004+01:00

Przeciagalo sie troche ale powoli sie ukazuje. Internal Affairs we wspolpracy z Triumvir postanowilo wykorzystac Daleka i dosc arogancko wypuszczaja cztery kawalki na 12" winylu. Teraz, jesli znasz IxA to wiesz co i jak graja. Te cztery piosenki nie zajmuja im wcale dluzej niz zwykle. Rzadza w klimacie ostatniej epy jesli Cie to interesuje. Caly projekt wyglada o tyle inaczej, ze wypuszcza go firma troche hipsterska a grafika zajal sie Dalek, ktory znany jest z roznych nie-muzycznych projektow. Calosc wyglada troche ostro arty. Wyprzeda sie pewnie w momencie.

http://www.triumvir3.com/

http://www.myspace.com/internalxaffairs

Worlds Collide [jeszcze raz]

2008-07-24T19:10:00.003+01:00

Oto dosc ciekawe znalezisko. Wiem, ze o WC juz pisalem ale pomyslalem, ze warto dorzucic jeszcze ten fragment koncertu z DC '92. Jesli bierzesz pod uwage ten rok i to wszystko, co wydarzylo sie w hc na przestrzeni ostatnich 18 lat to latwo dojdziesz do wniosku, ze takich zespolow mozesz policzyc na palcach jednej reki. To moze nie bedzie moj ulubiony kierunek ale uwielbiam ten zespol.

Jak sie zaraz przekonasz (lub juz sie przekonales), slychac jest tu raczej nie duzo bo to wielka sala ale klimacik jest. Wokalizer ma styl raczej na szalonego grandzowca ale przymkne i na to oko. Fajne jest mimo wszystko.

I'm fed the fuck up!

2008-07-20T21:53:00.004+01:00

Mozna sie pewnie spierac ale jesli ktos zapyta mnie o jeden singiel, jeden jedyny, ktory reprezentuje straight edge, ktory mi jest najblizszy to wybiore pewnie New York Crew. Ilez wkurwienia jest w tej plycie, ile emocji i bezposrednego ladowania w pysk. Nagrana na szybko, bez dlubania przy produkcji, bez wycinania, klejenia i innych pierdow. Ferraro ma w swoim glosie tyle zlosci, ze jak tego slucham to sobie mysle, ze gosc musial byc bardzo wkurzony na wiele rzeczy. Jego texty to samo przy czym roznia sie od wszystkich innych z tego okresu, ktore slyszysz na YOT, Bold, etc... Te sa troche zlosliwe, aroganckie i... edge do maximum. Gity Porcella maja brzmienie tak syfiaste, ze az fajne i calosc brzmi bardzo szorstko. Reasumujac, doskonaly 7". Kocham go.

Mimo tego wszystkiego moje ulubione texty JUDGE powstaly troche pozniej. Mike nieco stonowal slowa i choc caly czas bardzo dosadny zaczal pisac bardziej z glebi serducha. Co jakis czas bede wrzucal co lepsze liryki. A moze nie tyle lepsze to bardziej pasujace do chwili.

Jesli nie znasz JUDGE to wsun sie pod ten sam kamien, pod ktorym do tej pory siedziales. Jesli znasz ten zespol ale nigdy nie chcialo Ci sie poczytac tych textow to tylko liznales prawdziwy kunszt tego projektu.

GIVE IT UP

NOTHING ON YOUR MIND
YOUR HEAD'S HANGING LOW
MELTING INTO THE CROWD
AND TAKING IT SLOW
YOU'RE A LITTLE JUMPY
YOU SEEM A LITTLE TENSE
YOU'RE NOT OUTSPOKEN
SO YOU DON'T WANT TO PRETEND
THE UNFAMILIAR FACES
WE'VE SEEN THEM BEFORE
YOU WANT TO BE THE TOUGHEST
BUT WHAT THE FUCK FOR?
STARING AT THE GROEND
WATCHING YOUR BACK
SO MANY NEW FACES
BUT NO EYE CONTACT
SAME FUCKING SCENE
YOU'VE BEEN HANGING FOR YEARS
BUT WITH THESE NEW KIDS
YOU'RE NOT COMING OFF LIKE A PEER
THE UNFAMILIAR FACES
YOU'VE SEEN THEM BEFORE
YOU WANT TO BE THE TOUGHEST
WHAT FOR?
YOU'RE JUST AFRAID OF WHAT'S AHEAD
A SET OF STANDARDS, YOU WON'T MEASURE UP
INTIMIDATION, THEY COULD'VE BEEN SINCERE
INTIMIDATION FROM ANOTHER ONE OF OUR PEERS
GIVE IT UP

Krakow

2008-07-18T11:54:00.005+01:00

www.myspace.com/painrunsdeep

www.myspace.com/bhimalhardcore

www.myspace.com/lastbelievergo

Jest kilka powodow, dla ktorych czekam na ten koncert. Po pierwsze Krakow to wspaniale miejsce. Kocham byc tam i szwedac sie po kazdej malej uliczce. Ubieglego roku z zona spedzilismy tam duzo czasu przelazac Kazimierz w kazda z mozliwych stron. Lubie chodzic do MoMo bo w przeciwienstwie do innych wegetarianskich miejsc to ma swoj klimat i zachowuje odrebnosc... Gut szit. Jak widac powyzej dzielimy ten plakacik z BHIMAL i LAST BELIEVER. Nie widzialem obu i czekam niecierpliwie bo w tym pierwszym udziela sie polowa PRD i lubie ich cd a LAST BELIEVER daje nadzieje, ze w Polsce mozna grac cos wiecej niz metalcore albo old school. Pierwszorzedne demo wieje gdzies wiaterkiem od strony Verbal Assault. I wreszcie ten gig robi po raz kolejny herr Nowak + co i gramy ponoc przy rynku. Nie moglo byc lepiej. No, moze gdyby zagrala Ustawa O Mlodziezy....

I am S E O G! you better believe it!

2008-07-18T09:44:00.003+01:00

To nie jest tak, ze jestem jakims wielkim fanem ale tak jak powiedzialem wczoraj Kargulowi - jesli mam wybrac jakis catchy, melodyjny hardcore i isc na taki gig to pewnie za kazdym razem wybiore H2O.

Underworld wydaje sie idealnym miejscem na taki koncert. Klub byl wypelniony ludzmi w przeroznym wieku i zdaje sie nie obowiazywala zadna regula - bylo troche hc, troche punks, troche skinow. Wesola gromadka. Nie jestem pewny czy koncert byl wyprzedany ale mysle, ze jeszcze 50 lbow i nie daloby sie oddychac. I tak bylo cholernie goraco.
Teraz musze sie przyznac. Nie znalem polowy kawalkow. Wszystko co nie bylo z pierwszej lub ostatniej plyty bylo dla mnie nowe choc sadzac po tym co widzialem, bylem jednym z bardzo nie wielu bo mlodziez szalala w zasadzie na kazdym kawalku. Jesli znasz ten zespol to wiesz, ze te piosenki to totalnie chwytliwe przyspiewki, ktore az sie prosza o choralne spiewy. Wiec bylo pewnie ze 350 osob i moze polowa darla ryje. Family/Roots z wmiksowanym Waiting Room rozlozyl mnie na lopaty.
Toby w mistrzowskiej kondycji. Usmiechniety, zadowolony, X na lapie. Maksymalnie pozytywny. Reszta tych gosci tez. Poza basista, ktory ponoc jest brytyjczykiem, te typy zaliczaja raczej druga polowe swojej 30tki. Dobrze widziec takie rzeczy i dobrze widziec, ze H2O nie robi z siebie blaznow. Graja co graja i wychodzi im to fajnie. Bawia sie tym i maja radoche.
Zastanawialem sie tez, jak to jest ze udaje sie im ze spiewaniem EDGE kawalkow i posiadaniem EDGE koszulek kiedy Toby jest jedynym, u ktorego ta krawedz jest prosta. (Kto pamieta polski Projekt? ha). Nie, ze mam z tym problem bo jesli Toby spiewa mi takie hity jak Still Here to glupio nie oszalec ale wyobraz sobie koszulke "Terror - The Straight Edge" .... Jaja.

Idz na H2O jak masz okazje. Sluchasz w domu lub nie ale bedziesz mial 40 minut dobrego melodyjnego hardcore'a.

On The Loose

2008-07-17T11:18:00.003+01:00

Scena hardcore nie jest przygotowana na takie zespoly jak 86 Mentality. Nie byla przynajmniej w UK, kiedy ich widzialem. Two stepping nie pasuje, kopnac z polobrotu tez nie bardzo mozna. Breakdown'y oczywiscie sa ale nie jest to cos, do czego przywykl przecietny hardcore'owiec. Pogo pasuje do tego jak ulal. To raczej brudny hardcore punk, nagrany jakby niedbale a efekt tego jest bardzo agresywny. Sluchasz tego i masz ochote strzyknac komus z banki.

86 Mentality to DC hardcore, ktory zaabsorbowal uliczy klimat, Oi'owy uliczny klimat. Piosenki o bojkach, melanzu, przemocy... Poniewaz nie ma tu tego pierwiastka "wyczyszczonego" hc masz wrazenie, ze sluchasz czegos z lat 80tych.

Moj dzisiejszy wybor padl na On The Loose. Jak napisalem - agresywny hardcore/oi/punk, przy ktorym idealnie maszeruje sie rano do pracy. Od rana nienawidzisz tego wszystkiego co masz robic przez caly dzien. Totalne PMA...

The Last Great Sea

2008-07-10T19:37:00.002+01:00

Jak dobre jest ostanie demo BURN? Wyprzedzili cale poczatki post hardcore'a o mile. Muzycznie, lirycznie, klimatem. The Last Great Sea to kawalek z tego dema (nazwanego pozniej New Morality) i najwidoczniej inspiracja dla nowego projektu Aarona z Death Threat. I tu mozesz sie zdziwic wlasnie - nie ma tu wcale ulicznego wajbu a za to jest to, co mozesz pamietac z wczesnych lat 90tych. Nie bylo to jeszcze wylizanym emo, ktorym obrzuca nas jak gownem teraz tzw. scena alternatywna ale spokojniejszym, stonowanym hardcore/rock'iem ala pozny Turning Point (choc troche gorszym), moze troche Farside czy Forced Down. Fajne. Jest dobrze i licze na duzo wiecej.

Pewna wytwornia z nimi juz gada. Mam nadzieje, ze wygada singla poznym latem.

http://www.myspace.com/thelastgreatsea

Sinking Belle

2008-07-09T09:54:00.002+01:00

To prawdopodobnie najgorsze moje lato w UK. Tych slonecznych dni moge policzyc na palcach jednej reki i najgorsze jest to, ze wcale sie nie zapowiada, ze bedzie tu w tym roku Jamajka. Syf. Choc z drugiej strony - czego moglem sie spodziewac mieszkajac w Londynie?

Dzis znowu leje.

Muzyka to taka prostytutka, ktora potrafi sie dopasowac do wszystkiego. Obojetne jej. Byle by popyt byl. Do deszczu wiec tez. Nie przyszlo mi do glowy nic bardziej pasujacego na dzisiejszy poranek niz Sinking Belle z plyty Altar. Nie wiem ilu/ile z Was znam ten album ale jest na nim kawalek z goscinnie spiewajaca Jesse Sykes, ktora to wlada niesamowicie cieplym glosem. Altar to kolaboracja pomiedzy SunnO))) i Borisem gdzie pojawiaja sie przerozne persony i calosc jest klimatycznie dosc ciekawa.

Sinking Belle to czysta melancholia. Dlugi, ponury utwor, w ktorym malo sie dzieje i pasuje idealnie jesli szukasz czegos na wieczorna zadume albo poranna podroz do roboty kiedy deszcz lupie w szyby twojego trolejbusa. Jasse powoduje, ze nie ma tu depresji, ktorej mozna sie spodziewac po takim projekcie jakim jest Altar. Do tych minimalistycznych dziwiekow dodaje odrobine zycia. Mistrzowskie polaczenie dwoch roznych swiatow.

PS. ten post to czesc serii "kawalek o poranku", ktora bedzie sie pojawiac raz na jakis czas.

Set It Off, Mackie!

2008-06-25T08:37:00.008+01:00

Nie wiem ile z Was wie i czy w ogole was to interesuje ale nowym nabytkiem MADBALL jest nie kto inny a Mackie Jayson. Nius wcale nie nowy bo ma pare miesiecy ale nie dane mi bylo sprawdzic ta maszyne na zywo w odnowionym skladzie do wczorajszego wieczora. MADBALL niszczy ale 70% ich setu spedzilem na wpatrywaniu sie w perkusje i to, co robi z nia Mackie. Typ rzadzi. Styl, moc i urok jakimi Jayson wlada siedziac za bebnami wbija mnie w ziemie. Czasem przygarbiony chowa sie gdzies za swoim setem zeby zaraz pozniej szeroki lukiem, wyprostowany, z wyciagnieta lewa noga gdzies z tylu napierdala jak zly swoje bity.

Maly, drobny, troche jakby nie pasowal do tego nowojorskiego molocha. Hoya wyglada przy nim jak czolg niemiecki przy starym dobrym fiacie 126p. Ilekroc go widze zawsze wyglada na totalnie spokojnego goscia. Dopoki nie gra...

Mackie Jayson byl i jest bardzo wazna czescia historii - nagrywal Age of Quarrel, gral w The Icemen, wspolpracowal z Bad Brains i otarl sie o kilka innych hord, w tym Fun Loving Criminals.

Nastepnym razem jak bedziesz szedl zobaczyc Madball nie zapomnij rzucic okiem co dzieje sie za plecami Hoyi.

Mackie z The Icemen

Youth Crew 2008

2008-06-09T21:02:00.002+01:00

Nailed to the X

man, I live this shit...

...but pain is temporary

2008-02-21T20:53:00.006Z

WORLDS COLLIDE byl zespolem innym niz wiekszosc, ze swojego okresu. Nawet jesli ktos czerpal wtedy inspiracje z metalu to zwykle efekt byl z gola inny niz u tych typow z Waszyngtonu. Ich hardcore to byl rip off Master of Puppers a sluchajac 7" z Victory Rec (tak, byl czas, ze ta wytwornia wydawala bardzo dobre plyty) mialem wrazenie, ze wracam do sluchania starego thrash metalu. To wcale nie zle. Podobalo mi sie. I dalej mi sie podoba.

Demo nagrane bylo we czterech pod nazwa FUSE. Po tym jak dowiedzieli sie o innym zespole o tej samej nazwie, ktory nagrywac mial singla dla Step Forward Rec szybko zaczeli szukac nowej. W tym czasie Even Score mial sie reaktywowac pod nowym szyldem ale Tony Victory nie mogl skompletowac skladu. Mial nazwe ale nie wiedzial, co z nia zrobic. Ta nazwe potpitolili mu w potrzebie wlasciciele wlasnie nagranego dema a latwiej im bylo tym bardziej, ze Tony chcial sam wydac ten material u siebie. Dogadali sie i dwa utwory z tej tasmy wychodza jako WORLDS COLLIDE 7". Swietny singiel. Thrash metal i dobre inteligentne texty.
Do WC dolacza na jakis czas Graham Land i w 5 graja gigi tu i tam lapiac dzieciaki na swoj nietypowy jak na tamte czasy hardcore i ciekawe liryki. Na tym etapie maja w skladzie 2 bhaktow bo i Land i mlody Zac od perki wcianaja radosnie prasadam mantrujac w miedzy czasie. Vic prosi tez Zac'a, zeby nagral z nim troche materialu na debitanckie (wtedy) demo 108 i zabiera go tez na pare koncertow. Majac takie bliskie zwiazki WC wpadlo troche w pulapke bycia "kolejnym zespolem zainspirowanym Hare Krsna" ale bronili sie przed tym jak mogli. Land ostatecznie opuszcza zespol, zeby dolaczyc do Shelter a Zac rozstaje sie ze 108.

WC nagrywa koncertowy Get Ross! i to cholernie dobra nagrywka. Fajny klimat i slychac, ze przynajmniej ten gig musial byc kupa zabawy. Graja na nim wszystko to, co znane juz nam bylo z demo... Nieco pozniej nagrywaja swoja pierwsza plyte, All Hope Abandon, ktora ma inny juz styl. Jest mroczniej jesli moge tak to okreslic. Mniej ...And Justice For All a wiecej sam nie wiem czego. Wiem za to, ze ten LP to taki pol krok miedzy WC a Damnation bo do tego ostatecznie doprowadzili zmienajac wokalistow. Dobra plyta ale w innym kierunku.

Posluchaj jesli nie znasz. Nie jest to moze nic co zabierze Ci oddech ale lubilem bardzo to co robili na poczatku.

Video ponizej nie jest niczym rozpierdalajacym ale fajne o tyle, ze nie mialem pojecia o jego istnieniu.

Edit: Zaladowalem All Hope Abandon dla kogos wiec czemu nie dac Wam szansy posluchania tej plyty? http://download.yousendit.com/D91355931E3DD39C

Kwietniowe daty gotowe

2008-02-03T20:10:00.000Z

Serio trudno uwierzyc, ze to juz tyle czasu od kiedy po raz ostatni zagralismy razem koncert. Biorac pod uwage, ze to prawie 10 lat i to jak kazdy z nas sie zmienil to nawet troche niepokojace. Sam nie wiem czego mam sie spodziewac bo przeciez prawdopodobnie wiekszosc z tych, ktorzy przyjda na te koncerty zna nas tylko ze slyszenia a pozostali maja w pamieci 20 letnich dzieciakow z mocno pojechanymi pomyslami na zycie. A wiec i jedni i drudzy maja w swoich glowach dosc konkretna wizje nas w oparciu o to, co dzialo sie cala generacje hardcore'owa temu a to wbija ta cala impreze w pewne ramy, ktore zdaje mi sie pojda do smieci juz w kwietniu. To z kolei nie znaczy, ze obrocimy te koncerty w kabaret siebie wystawiajac w roli starszych panow po 30stce, ktorzy patrzac w ziemie beda mowic "....yyy, to bylo kiedys, teraz mniej nas to obchodzi".

PRD powstal w zlosci. Chwila. To najpierw VEGAN DELEGATION powstal na totalnej wkurwie. Hardcore jakim go widzielismy przestawal byc atrakcyjny bo pokladalismy w nim za duze nadzieje. Wydawalo nam sie, ze wkladajac w niego cale serce mozemy oczekiwac od niego w zamian przynajmniej polowe tego. Ni chuja. Moje prywatne spojrzenie na straight edge bylo tez w mojej glowie notorycznie kopane przez rzeczy, ktore trudno mi bylo sobie przyswoic choc oczywiscie z perspektywy czasu moja czaszka pracowala na troche innych obrotach. Za ambitny czy za glupi to juz inna kwestia ale fakt byl taki, ze ten projekt nie mial ochoty wpakowac sie w to co niekoniecznie nam sie podobalo.

VD zagral jeden gig i przestal istniec na pare miesiecy. Krotko po tym ze zmieniona nazwa zespol powraca nadajac na podobnych falach ale troche bardziej stonowanych kolorach. Nagrywamy plyte, zmieniamy sklad i odnajdujemy sie w troche nowej sytuacji i... nie bardzo wiemy co ze soba zrobic. Nie mogac znalezc kompromisu przestajemy razem grac frustrujac sie przy okazji z roznych powodow. Reszta jest balaganem.

Teraz, po tym czasie jasno widac gdzie sie mylilismy a gdzie mielismy racje. Czas to taki typ, ktory ocenia z poslizgiem ale dokladnie. Ten sam czas pokazal, ze wlasciwie kazdy nas nawet kiedy krzyczal glosno to krzyczal od serca i z przekonaniem bo udalo nam sie wlezc w te tzw. dorosle zycie (tfu!) utrzymujac standarty przynajmniej przyzwoite. Kazdy z nas jest jeszcze wkurwiony na swiat ale po prostu znajdujemy inne sposoby zeby z tym dawac sobie rade.

W kazdym razie, nie moge sie doczekac tych koncertow. Jestem pewny, ze kazdy z nas da z siebie po maxie bo to w koncu dla wlasniej przyjemnosci siekniemy te daty. Wcale nie spodziewam sie niczego wielkiego ale tesknie za graniem tych kawalkow i ciesze sie bardzo, ze jest paru takich co jara to rownie mocno co mnie.

Kocham Hardcore i moja krawedz swieci sie jak nowka. Przyjdz. Sprawdz. Moze byc fajnie.

The Way It Was aka crucial kompilacje

2008-01-30T20:49:00.000Z

Nie uda sie nikomu przekonac mnie, ze w historii punk hardcore'a jest jeszcze jedno miejsce na swiecie, ktore konkurowac moze z NYC i okolica. Prawdziwa kopalnia talentow w ktorakolwiek strone nie rzucisz okiem. Polowa i koniec lat 80-tych w Nowym Jorku to absolutna erupcja zespolow i projektow. Nie bede chcial tu probowac analizowac jakim cudem NYC wybilo sie na takowa pozycje i nie specjalnie mam teraz czas wymienac wszystkie miejsca i zespoly, ktore byly motorem napedzajacym te srodowisko. Jestem pewny, ze jesli Cie to interesuje znajdziesz wiszace w sieci artykuly i wywiady, dzieki ktorym zalyczysz wiecej wiedzy. Ja raczej pokieruje sie setymentem i faktem, ze przez ostatnie dni wiekszosc muzyki na moim iPod'zie to lata 87/91.

NEW YORK CITY HARDCORE - The Way It Is

Moja pierwsza kopie The Way It Is mialem na kasecie nagrana w takiej jakosci, ktora w obecnych czasam nazwalbym totalnym gnojem. Wtedy za to bylo to cos, co przelatywalo przez moja Wilge wta i tamta non stop. Druga kopie dostalem od Kajtka (wtedy Neurastenia, pozniej NOWA DROGA) i ta kaseta wcale nie byla duzo lepsza. Na drugiej stronie byla jeszcze Gorilla live '89 a kaseta 90-tka - pasowalo idealnie. Ta tasme zajechalem dokumentnie. Zabralo mi troche czasu, zeby dostac ta kompilacje w jakiejs ludzkiej jakosci. Tak czy inaczej, uwielbialem ja od samego poczatku.

Z perspektywy czasu ta plyta byla po prostu prawie idealnym podsumowaniem nowojorskiej sceny konca lat 80-tych. Wtedy byla to dla mnie tylko elegancka kompilacja kilku (dla mnie) nowych zespol, ktore mialy dobry klimat. Z uplywem czasu przyjemnosc jej sluchania tylko wzrastala i do dzis smialo zelicze ja do najwazniejszych skladakow w historii hc. Klasyk.

BOLD zaczyna swoim Wise UP. Nie ma zadnej mozliwosci, zeby ktos mnie zaliczyl do fanow BOLD'a ale musze przyznac, ze to fajny kawalek. Ten zespol nadrabial wszystkim tym, co bylo wkolo nich i nawet ja skusze sie stwierdzic, ze to sympatyczny pakiet. Wise Up brzmi dosc szorstko i niegrzecznie i lepiej niz wersja nagrana pozniej. Dalej pierwsza niespodzianka - NAUSEA. Jakim cudem oni znalezli sie na tej plycie to serio dla mnie zagadka. Pamietam jedna historie, ze Ray szukal czegos w rodzaju przeciw wagi dla youth crew. Wybral typ dosc extremalnie. NAUSEA ani nie specjalnie byla czescia zamierzonego zapisu pewnej, dosc waskiej sceny ani tez jak sie pozniej okazalo za cholere szczesliwi nie byli z towarzystwa, w ktorym ostatecznie sie znalezli. Fallout Of Our Being to swietny kawalek mimo wszystko. Olac to czy pasuje do reszty czy tez nie. Niszczy swoim przewodnim discharge'owskim riffem. O ironio, bo zaraz po nich "Let's do it" - As One. WARZONE swiezo posiadl Waltera GB i w tym skladzie nagrywaja kolejna wersje As One. Po nim Escape From Your Society, ktory brzmi troche jakby z innej nagrywki. Serio mowie, oba kawalki to szlagiery. Raybeez spiewa w swoim dosc szalonym stylu a oba kawalki sa sprawnie zagrane. GORILLA BISCUITS pojawia sie tu najpierw z Better Than You, ktory w moich uszach brzmi niemal identycznie co Escape WARZONEa wiec kto wie czy nie nagrywali to podczas jednej libacji. Better Than You to kawalek, ktory przypomina bardziej cos co powstalo w czasie, kiedy GB pisalo singla po odstaje sporo od tego, co niecale dwa lata pozniej znalazlo sie na Start Today. Forgotten brzmi za to duzo lepiej - lepiej nagrany i zagrany jest sporym skokiem miedzy tym co bylo na singlu a tym co ostatecznie wyladowalo na LP.

TRIP 6 to nie jest zespol, ktory bylby moim faworytem na tej plycie choc musze przyznac, ze to i tak pewnie jeden z ich najsolidniejszych songow bo wybija sie ponad to, co Tommy Rat ze spolka nagrali na swoim 7". Marna perka a gitki brzmia jak polski distortion ale chwytliwy refrenik. Za to Sick People niszczy. Pojawiajac sie zaraz po T6 troche zaskakuje swoim masywnym brzmieniem. Podwojna stopka stuka ten typowy dla BREAKDOWN beat nadajac tej piosence bardzo wyraznego charakteru. Jest brutalnie i w troche metalowym tonie ale caly czas mocno nowojorsko. Byl taki moment, ze co drugi zespol chcial nagrywac rzeczy w taki sposob jak nagrany i zagrany jest tu Sick People. Nie jestem pewny z ktorej sesji pochodzi na nagrywka ale musze troche pogrzebac w swoim archiwach i poszukac czy nie mam czasami czegos wiecej co pochodzi z tego samego studia. YOT ma tu Together i Understand - dwa z najlepszych kawalkow, ktore nagrali. Swietne, dobrze zagrane, wpadaja w ucho i maja dobre texty. Nie pamietam juz teraz dokladnie ale przynajmniej jeden z nich napisany byl przez Waltera co daje nam pewna sugestie, dlaczego wszystko co najlepsze w tym zespole, bylo nagrane razem z nim. SICK OF IT ALL reprezentuje tu Politics i Petes Sake. Oba szybkie, krotkie utrzymane w klimacie ich singla, ktory zreszta wlasnie mial sie ukazac.

KRAKDOWN istnial dluzej niz wiekszosc z Was by sie spodziewala i ilosc ich demowek i rehow, ktore mam nalezy do najobfitszych, z tego okresu. Ignorance jest mocny i dosc nietypowy. Zreszta to nie byl zespol, ktory specjalnie wiazal sie ze swierza youth crew scena. Blizej im pewnie bylo ziomalom z CRUMBSUCKERS czy LEEWAY. Nie wiem czy to tylko ja czy wokalizer jakos nie rowno jedzie w pierwszej zwrotce? Tak czy inaczej dobrze sie sprawuja. Klasyk sam w sobie to SIDE BY SIDE, ktory powstal troche jako zespol skinowski osadzony mocno w nyc straight edge klimacie. Jules byl typem, ktory swoje "GO!" wprowadzil do kanonu tego okresu bedac przy tym totalnie charyzmatycznym frontmanem. Muzycznie SBS nie rozkladal na lopatki ale mial w sobie maximum energii, ktora emalowala z tych kawalkow. Dead Serious i Time Is Now nagrane sa tak sobie ale moze i ten rough efekt wyszedl im nawet na lepsze.

Zaraz po nich pojawia sie kolejna niespodzianka - YOUTH DEFENSE LEAGUE. Uwielbiam ten kawalek. Serio. Oczywiscie mieli prawicowe zaciagi ale w tym czasie w tamtym miejscu malo kto ich nie mial. Nawet YOT mialo w swoich textach kilka wersow, ktore nazwalbym teraz przynajmniej niepotrzebnymi. WARZONE, GB, TOKEN ENTRY, YOT i kilka innych wymienialo sie czlonkami i Bog tylko raczy wiedziec ile plotek slyszalem na temat tego, ze GB maja na prawo, bo dziela perkusiste z WARZONE, etc... Nie bylo w tym nic nadzwyczajnego. Blue Pride ma dosc wymowny text a muzyka to taki hardcore/oi zagrany zadziornie. To pewnie tez jeden z ich najlepszych kawalkow bo singiel byl juz gorszy a drugie demo tez juz nie powala. [side note: tak. pozniej im odjebalo. Ze zmienionym skladem odbili na prawo probujac odciac sie od NYC HC.]. Searching For The Light to taki pomost miedzy singlem SUPERTOUCH a tym co chcieli robic w niedalekiej przyszlosci. Przyjemny i odstajacy od tego, co wtedy wiekszosc zespol robila bo ma w sobie kilka iscie rock'owych zagrywek.

Nie mozna nie wspomniec o tym, jak ta plyta jest wydana. Okladka to jedno z najlepszych zdjec z tego okresu. GB, Gus Straight Edge, Cappo laduje na glowie Porcella, Raybeez spiewa... Jesli masz LP i masz troche szczescia to posiadasz wersje z kilku stronnicowa ksiazeczka z textami, fotami i grafikami. Jest na co patrzec. Eleganckie shoty z koncertow lub te bardziej prywatne. Jesli nie masz ksiazeczki to pewnie masz wkladke z textami i po jednej focie na horde. Tez dobrze. Moje kopie maja poza dwoma wspomnianymi dodatkami takze flyery i reklamowki, na ktorych Jordan i Ray oglaszaja na przyklad jak lubia GI Joe i chetnie wymienia jakies na swoje plyty. Z ciekawostek dropsa bedzie fakt, ze jedna taka zabawke, ktora mowi (hmmm, wydaje dzwiek) Jordan wymienil na Chung Kinga a jej glos nagrany jest na kompaktowej wersji The Way It Is. Tyl LP to fota spod CBGB gdzie w centrum znalazla sie flaga WARZONE a po bokach stoi masa dzieciakow.

Kult ta plyta. Kult.

Skinheads '88

2008-01-29T20:26:00.000Z

Nie bylo w tym nic dziwnego, ze ja i Kajtek po raz setny zupelnie przypadkiem przeszlismy na temat skinheads pewnego jesiennego popoludnia. Powiedzmy sobie wprost - nawet Zgubna Wolnosc NOWEJ DROGI mocno podkrecona jest stylem YDL. Przeszukujac youtube wpisalem "skinheads 88" i przelatujac przez wyszukane linki zaciekawil mnie jeden z NYC. Klik i jedziemy. 40 sekunda i podkrecam glosnik. NO FOR AN ANSWER. Te video to mistrzowski przyklad typowej reporterskiej ignorancji gdzie mieszane sa pojecia i subkultury ale w calej swojej glupocie ma fajna historyczna wartosc. Warto obejrzec.

ps: ten post jest dla swiezo upieczonego fana CROWN OF THORNZ - Voy Voya

Chris Zusi

2007-12-28T23:46:00.001Z

Mr. Zusi jest czescia sceny hardcore od lat 80tych. Jego polem manewrow bylo glownie NJ gdzie zaczal na powaznie od RELEASE, przechodzac pozniej do RESSURECTION, slizgajac sie przez THE JUDAS FACTOR aby skonczyc na FLOORPUNCH. Zawsze bardzo bezposredni i prostolinijny nie rzadko swoimi komentarzami mogl przerocic we labach tym bardziej wrazliwym. Straight Edge pelny ryjem.

That’s actually a very good question, and probably something that a lot of people don’t think about and just take for granted. If I had to try to quantify it I’d say it’s the feeling of being a part of something special, something that was real. It’s like having this great secret that only you and a few other people know about. Back when I first got into hardcore, including me there were 3 kids in my high school (out of 1800 kids) that knew what hardcore was. You’d go to school on a Monday after a weekend of seeing Judge at the Anthrax and Agnostic Front at CB’s and just think to yourself “these kids have no idea what’s up”. I remember going back to school for senior year after Summer break – I had just been on a US tour for 3 weeks and these kids were talking about spending a week at the beach with their parents. Even though hardcore has gotten more exposure over the years, being involved in the scene has always given me that feeling of being like “I know something you don’t know”. To this day I could be at a sports event, wedding or some other public place and I’ll think to myself, “these people never saw the Cro-Mags, they have no clue”.

Christopher Zusi 2005

After The Storm

2007-12-27T21:05:00.000Z

fota: Koszmarek aka Face Of War

Blog troche inny niz wiekszosc bo znajdowac sie beda na nim raczej same videosy, ktory ten typ powyzej z wloskami a'la fan Manowar wlasnorecznie montuje. Wychodzi zaskakujaco interesujaco zwazywszy, ze to jego rezyserski debiucik. Lokalne i nie tylko wrzuty na tym blogu pewnie beda pokazywac sie tam regularnie bo to gosc sumienny.

AFTER THE STORM

Ewcia wspiera PETA?

2007-12-27T19:57:00.000Z

How did you come to get involved with helping animals? Did you have any animal companions growing up?
I love animals, but I hadn't had a pet since I was a kid. I recently got a dog and he's not only made me a happier girl--he's made me much more sympathetic to animal rights. I look at my beautiful dog and think, "Of course I'd never eat him or skin him for his fur, so why would I be okay with eating a cow or wearing a cheetah?" It's just not right. It's a contradiction.
Do you have any animals? Can you tell us about them?
I recently got the most beautiful dog in the world! He's the sweetest thing ever. He's fully trained and all his commands are in French. Too cute! So I'm learning French and he's learning Spanish!
What drew you to the idea of working with PETA on our "Rather Go Naked Than Wear Fur" Campaign?
I wasn't familiar with PETA early in my career. I remember having my first premiere in New York City and being so naive that I didn't have a coat with me. My stylist sent me a fur wrap for the evening and I ignorantly wore it.

A teraz pytanie: na ile to swiadoma decyzja, zeby wspierac PETA a na ile zaplanowany ruch marketingowy? Wywiad powyzej pokazuje, ze Ewcia moze i jest hot ale bystrzakiem to moze niekoniecznie. Tak czy inaczej milo...

Crush The Demoniac

2007-12-25T20:15:00.000Z

Ignorant fools don't believe in the truth
They are doomed to live in illusion and fear
Cut loose the doubts that arise in your heart
The time of redemption is near

Now in these times of frustration and anger
We've come out of the darkness that kept us blind
With the torch and wisdom and the sword of knowledge
We'll leave the corruption behind

Gotta kill, gotta fight, gotta crush Demoniac
Gotta wipe out, gotta destroy, gotta crush Demoniac

Demoniac reigns in their hatred and anger
And all of the sin that they bring
In the lie that "true" happiness can be found
In the pursuit of material things

Polluting our minds and corrupting the masses
With pride false attachment and greed
We've seen through their lies and there's no compromise
We know that it's time we were freed

The Demoniac who are lost in themselves and have no intelligence
Engage in unbeneficial, horrible works meant to destroy the world

No we won't, no we won't, no we won't ever serve their demands
Cause we know, cause we know, cause we know the Lord and his plans

Gotta kill, gotta fight, gotta crush Demoniac
Gotta kill, gotta fight, gotta crush Demoniac
Gotta kill, gotta fight, gotta crush Demoniac
Gotta kill, gotta fight, gotta crush Demoniac

PAIN still RUNS DEEP

2007-12-25T18:48:00.000Z

Szczerze mowiac nie myslalem, ze wlasnie konczacy sie rok obsypie mnie wszystkimi tymi zmianami, przez ktore musialem przebrnac. Oczywiscie wieksza czesc z nich wydarzyla sie na polu osobisto-jakims tam... Spora czesc tego roku spedzilem w Polsce probujac sprostac miedzynarodowej biurokracji, ktora potrafi popsuc radosc dokladnie ze wszystkiego.

Bedac na ziemi Slava nieco dluzej niz zwykle chcialem nadrobic troche zaleglosci natury towarzyskiej kiedy tylko moglem probujac uchwycic pare osob, ktory nie widzialem dlugi czas.

Znajdujac dosc banalny powod zadzwonilem do Damiana, z ktorym stracilem kontakt pare ladnych lat temu. Ostatni zespol, w ktorym razem bylismy to byl PAIN RUNS DEEP i sposob w jaki sie on rozpadl ciagnal sie za nami troche niesmakiem przez dlugi czas. Spotkalismy sie i milo spedzilismy pare godzin. Obwiniam za to swoj wlasny sentyment i tesknote, ze tym co bylo ale po tym spotkaniu dlugo myslalem, ze wspaniale byloby zagrac cos znowu razem. Wszyscy sie zmienilismy odrobine i kazdy z nas zdal sobie wczesniej czy pozniej sprawe, ze warto bylo doceniac to co sie mialo. Kochalem grac z nimi i w HEALING i w VP/PRD ale kiedy jest sie mlodym i glupim robi sie rzeczy, ktore najchetniej bym wykasowal jakims ukrytym "delete".

Kilka dni pozniej wymienilismy maile i Damian zapytal, co mysle zeby zagrac jakies koncerty z PRD. To tak, jakbysmy obaj mieli te same pragnienia... Majac w glowach i sercach te same rzeczy obaj zgodzilismy sie, ze warto zagrac pare koncertow. Ten zespol rozpadl sie zanim wyszla plyta/kaseta i nigdy nie mial szansy, zeby rozwinac skrzydla tak jak powinien. Bardziej dla siebie niz dla kogokolwiek innego, z troche innym nastawieniem i priorytetami ustalilismy, ze koncem kwietnia zagramy 3 lub 4 koncerty. Dokladne info gdzie, kiedy i z kim podamy na tygodniach. Jestem zajarany.

PRD pic by paolo slavsky

Jedno pytanie...

2007-12-25T17:11:00.000Z

Cala ta idea, z ktora zapoznam Was ponizej narodzila sie pare lat temu, kiedy po raz kolejny postanowilem zrobic nastepnego zine'a. Jako, ze nie jestem specjalnie tworczy przyszlo mi do glowy, ze zamiast robic standardowe wywiady zadam parunastu osobom jedno identyczne pytanie: "Dlaczego hardcore jest dla Ciebie tak wazny?".

Zainspirowal mnie do tego prosty wniosek, ze wciaz spotykam sie z osobami nie rzadko starszymi ode mnie, ktorym od wielu lat udaje sie z powodzeniem zarazac miloscia do the core kolejne pokolenia dzieciakow. Nie wiem jak Wam, ale mi coraz trudniej odnajdywac tu inspiracje z uplywem czasu. Zacieraja sie powoli horyzonty i mniej chce mi sie "dawac z siebie". Entuzjazm tez nie ten a priorytety lekko zmieniaja swoje kierunki. Sa jednak charaktery, ktore podkrecaja moja pasje lekko w gore czy to poprzez swoje nowe hordy, czy projekty czy nawet wytwornie.

Zine oczywiscie nigdy sie nie ukazal. Typowe. Mialem zamiar zrobic juz pewnie z 10 roznych ale nigdy nie starczylo mi zapalu i czasu, zeby skonczyc porzadnie choc jeden. Wspomniane pytanie zadalem niemniej kilku typom. Czesc z nich zapostuje na tym blogu. Cos wydaje mi sie tez, ze zadam je jeszcze pare razy.

Vogel sprawia, ze pysk mi sie cieszy za kazym razem, kiedy sie spotkamy. Jego milosc do tego co robi zdecydowanie wybija go ponad przecietniego frontmana. Pasja i enegria moglby spokojnie obdzielic cala mase nastolatkow, ktorym wydaje sie, ze hardcore to ich middle name.

hardcore is truely everything to me and this is one life hc truely saved..............it has given me a home, a family , best friends, an outlet, let me travel the world, its let me be myself and always accepted me for who i am.....but mostly i am thankful for all the values and convictions it has taught me........thats what im most thankful for.....

scott v 8 Sep 2003

p.s. Rhythm Amongst The Chaos wlasnie wyszedl w Reaper Records. TERROR to wciaz solidny hardcore. Duzo lepszy niz 80% obszczymurkow z Twoich ulubionych messageboardow.